Srimad Bhagavatam — Navama Skandha, Shloka 6
The Yadu–Vṛṣṇi–Andhaka Genealogies and the Purpose of Kṛṣṇa’s Advent
पुरुहोत्रस्त्वनो: पुत्रस्तस्यायु: सात्वतस्तत: । भजमानो भजिर्दिव्यो वृष्णिर्देवावृधोऽन्धक: ॥ ६ ॥ सात्वतस्य सुता: सप्त महाभोजश्च मारिष । भजमानस्य निम्लोचि: किङ्कणो धृष्टिरेव च ॥ ७ ॥ एकस्यामात्मजा: पत्न्यामन्यस्यां च त्रय: सुता: । शताजिच्च सहस्राजिदयुताजिदिति प्रभो ॥ ८ ॥
puruhotras tv anoḥ putras tasyāyuḥ sātvatas tataḥ bhajamāno bhajir divyo vṛṣṇir devāvṛdho ’ndhakaḥ
اَنو کا بیٹا پُرُہوتر تھا، پُرُہوتر کا بیٹا آیو، اور آیو کا بیٹا ساتوت۔ اے بزرگ بادشاہ، ساتوت کے سات بیٹے تھے: بھجمان، بھجی، دیویہ، وِرِشنی، دیواوِردھ، اندھک اور مہابھوج۔ بھجمان کی ایک بیوی سے نِملوچی، کِنکن اور دھِرشٹی؛ اور دوسری بیوی سے شتاجِت، سہسر اجِت اور ایوتاجِت پیدا ہوئے۔
FAQs
They are prominent Yādava clans; this verse lists Vṛṣṇi and Andhaka as sons in Sātvata’s line, forming key branches connected to Kṛṣṇa’s dynasty.
He traces dynastic lines to show how divine plans unfold through history and to situate Kṛṣṇa’s appearance within the Yādava/Vṛṣṇi heritage.
They cultivate śraddhā by seeing dharma and bhakti transmitted through generations, inspiring one to preserve spiritual culture within one’s own family.