Srimad Bhagavatam — Ekadasha Skandha, Shloka 30
Bondage and Liberation Under Māyā; Two Birds Analogy; Marks of the Saintly Devotee
श्रीभगवानुवाच कृपालुरकृतद्रोहस्तितिक्षु: सर्वदेहिनाम् । सत्यसारोऽनवद्यात्मा सम: सर्वोपकारक: ॥ २९ ॥ कामैरहतधीर्दान्तो मृदु: शुचिरकिञ्चन: । अनीहो मितभुक् शान्त: स्थिरो मच्छरणो मुनि: ॥ ३० ॥ अप्रमत्तो गभीरात्मा धृतिमाञ्जितषड्गुण: । अमानी मानद: कल्यो मैत्र: कारुणिक: कवि: ॥ ३१ ॥ आज्ञायैवं गुणान् दोषान् मयादिष्टानपि स्वकान् । धर्मान् सन्त्यज्य य: सर्वान् मां भजेत स तु सत्तम: ॥ ३२ ॥
śrī-bhagavān uvāca kṛpālur akṛta-drohas titikṣuḥ sarva-dehinām satya-sāro ’navadyātmā samaḥ sarvopakārakaḥ
خداوندِ برتر نے فرمایا—اے اُدھو! سادھو رحم دل ہوتا ہے، کسی سے عداوت و ضرر نہیں کرتا اور تمام جانداروں کے لیے بردبار ہے۔ وہ سچ میں قائم، بے عیب دل، سکھ دُکھ میں یکساں، سب کا بھلا چاہنے والا؛ خواہشات سے نہ بہکنے والی عقل، حواس پر قابو، نرم خو، پاکیزہ، بے تعلق، کم خوراک، پُرسکون، ثابت قدم اور مجھے ہی اپنا سہارا ماننے والا مُنی ہے۔
Verses 29-31 describe twenty-eight qualities of a saintly person, and verse 32 explains the highest perfection of life. According to Śrīla Bhaktisiddhānta Sarasvatī Ṭhākura, the seventeenth quality ( mat-śaraṇa, or taking complete shelter of Lord Kṛṣṇa) is the most important, and the other twenty-seven qualities automatically appear in one who has become a pure devotee of the Lord. As stated in Śrīmad-Bhāgavatam (5.18.12) , yasyāsti bhaktir bhagavaty akiñcanā sarvair guṇais tatra samāsate surāḥ. The twenty-eight saintly qualities may be described as follows.