The Appearance of Lord Viṣṇu (Kṛṣṇa) and the Divine Exchange with Yoga-māyā
जगु: किन्नरगन्धर्वास्तुष्टुवु: सिद्धचारणा: । विद्याधर्यश्च ननृतुरप्सरोभि: समं मुदा ॥ ६ ॥
jaguḥ kinnara-gandharvās tuṣṭuvuḥ siddha-cāraṇāḥ vidyādharyaś ca nanṛtur apsarobhiḥ samaṁ mudā
کِنّنر اور گندھرو مَنگل گیت گانے لگے، سِدّھ اور چارن نے ستوتی و دعائیں پیش کیں، اور وِدھیادھریاں اپسراؤں کے ساتھ خوشی سے رقص کرنے لگیں۔
This verse describes how various heavenly beings—Gandharvas, Kinnaras, Siddhas, Cāraṇas, Vidyādharīs, and Apsarās—responded to Krishna’s appearance by singing, praising, and dancing in joy.
Their presence highlights the cosmic significance of Krishna’s descent: not only humans but also higher celestial communities recognize Him and offer celebratory worship through song, praise, and dance.
Offer joyful devotion—kīrtana (singing), stuti (praise), and heartfelt celebration—when remembering Krishna’s pastimes, especially on Janmāṣṭamī and in daily remembrance.