Raivata and Cākṣuṣa Manvantaras; Brahmā’s Prayers at Śvetadvīpa
Prelude to Samudra-manthana
निशाम्यैतत् सुरगणा महेन्द्रवरुणादय: । नाध्यगच्छन्स्वयं मन्त्रैर्मन्त्रयन्तो विनिश्चितम् ॥ १७ ॥ ततो ब्रह्मसभां जग्मुर्मेरोर्मूर्धनि सर्वश: । सर्वं विज्ञापयां चक्रु: प्रणता: परमेष्ठिने ॥ १८ ॥
niśāmyaitat sura-gaṇā mahendra-varuṇādayaḥ nādhyagacchan svayaṁ mantrair mantrayanto viniścitam
شری شُکدیَو نے کہا—یہ حالت دیکھ کر مہندر، ورُن وغیرہ دیوتاؤں نے آپس میں مشورہ کیا، مگر اپنی ہی تدبیروں سے کوئی قطعی حل نہ پا سکے۔ پھر سب دیوتا اکٹھے ہو کر سُمیرو پہاڑ کی چوٹی پر برہما کی سبھا میں گئے؛ وہاں پرمیشٹھی برہما کو دَندوت پرنام کر کے تمام واقعات عرض کیے۔
Because the situation was beyond their independent capacity; even after deliberation, they could not reach certainty and thus needed higher guidance.
It teaches humility—when one’s own intelligence and group counsel fail, one should approach a higher, divinely guided authority rather than act impulsively.
Pause, avoid rash action, and seek clarity through śāstra, prayer, and guidance from a qualified teacher—aiming for a settled, dharmic decision.