Adhyaya 90: Description of the Threefold Goddess-Power and Brahmā’s Hymn to Sṛṣṭi

Verse 1

श्रीवराह उवाच । शृणु चान्यं वरारोहे तस्या देव्या महाविधिम् । या सा त्रिशक्तिरुद्दिष्टा शिवेन परमेष्ठिना ॥

Sinabi ni Śrī Varāha: “Makinig ka pa, O marikit ang balakang, sa dakilang kautusan/ritwal ng Diyosang iyon—yaong itinuro bilang ‘tatluhang kapangyarihan’ ni Śiva, ang kataas-taasang Panginoon.”

Verse 2

सर्वज्ञे त्वं वरारोहे सर्वसिद्धिप्रदायिनी । सिद्धिबुद्धिकरी देवि प्रसूतिः परमेश्वरि ॥

“Ikaw ay lubos na nakaaalam, O marikit ang balakang; tagapagkaloob ng lahat ng siddhi. O Devi, ikaw ang nagdudulot ng tagumpay at wastong pag-unawa; ikaw ang pinagmumulan ng paglikha, O Kataas-taasang Panginoon.”

Verse 3

त्वं स्वाहा त्वं स्वधा देवि त्वमुत्पत्तिर्वरानने । त्वमोङ्कारस्थितादेवि वेदोत्पत्तिस्त्वमेव च ॥

Ikaw ang Svāhā; ikaw ang Svadhā, O Diyosa; ikaw ang pinagmumulan ng paglikha, O marikit ang mukha. Nanahan ka sa pantig na Oṁ, O Diyosa; at ang pagsilang ng mga Veda ay ikaw lamang.

Verse 4

देवानां दानवानां च यक्षगन्धर्वरक्षसाम् । पशूनां वीरुधां चापि त्वमुत्पत्तिर्वरानने ॥

Sa mga diyos at mga Dānava, sa mga Yakṣa, Gandharva, at Rākṣasa, at gayundin sa mga hayop at mga halaman—ikaw ang pinagmumulan ng paglikha, O marikit ang mukha.

Verse 5

विद्या विद्येश्वरी सिद्धा प्रसिद्धा त्वं सुरेश्वरी । सर्वज्ञा त्वं वरारोहे सर्वसिद्धिप्रदायिनी ॥

Ikaw ang kaalaman; ikaw ang reyna ng kaalaman—ganap at bantog; ikaw ang Ginang ng mga diyos. Ikaw ang lubos na nakaaalam, O marangal ang pag-akyat; ikaw ang nagbibigay ng bawat ganap na tagumpay.

Verse 6

सर्वगा गतसन्देहा सर्वशत्रुनिबर्हिणी । सर्वविद्येश्वरी देवी नमस्ते स्वस्तिकारिणि ॥

Ikaw ay sumasaklaw sa lahat, walang alinlangan, tagapagwasak ng bawat kaaway; reyna ng lahat ng kaalaman, O Diyosa—pagpupugay sa iyo, tagapaglikha ng kagalingan.

Verse 7

ऋतुस्नातां स्त्रियं गच्छेद्यस्त्वां स्तुत्वा वरानने । तस्यावश्यं भवेत्सृष्टिस्त्वत्प्रसादात्प्रजेश्वरि । स्वरूपा विजया भद्रा सर्वशत्रुप्रमोहिनी ॥

Sinumang, matapos kang purihin, O marikit ang mukha, ay lumapit sa isang babaeng nalinis ng kanyang panahon—tiyak na magkakaroon siya ng supling, sa iyong biyaya, O Ginang ng mga nilalang. Ikaw ang tunay na anyo, tagumpay, at pagpapala—yaong lumilito sa lahat ng kaaway.

Verse 8

तत्र सृष्टिः पुरा प्रोक्ता श्वेतवर्णा स्वरूपिणी । एकाक्षरेति विख्याता सर्वाक्षरमयी शुभा ॥

Doon, ang Paglikha ay dating inilarawan na maputi ang kulay, taglay ang sariling likas na anyo; tanyag bilang “Isang-Pantig,” mapalad, at binubuo ng lahat ng mga pantig.

Verse 9

वागीशेति समाख्याता क्वचिद्देवी सरस्वती । सैव विद्येश्वरी देवी सैव क्वाप्यमिताक्षरा । सैव ज्ञानविधिः क्वापि सैव देवी विभावरी ॥

Sa ilang dako siya’y tinatawag na Vāgīśā; sa iba nama’y ang diyosa ay Sarasvatī. Siya lamang ang Diyosa, ang panginoon ng kaalaman; siya rin, sa ibang pook, ang may di-masukat na mga pantig. Siya rin, sa ibang pook, ang tuntunin ng kaalaman; siya rin ang diyosang Vibhāvarī.

Verse 10

यानि सौम्यानि नामानि यानि ज्ञानोद्भवानि च । तानि तस्या विशालाक्षि द्रष्टव्यानि वरानने ॥

Ang mga mahinahong pangalan, at ang mga pangalang sumisibol mula sa kaalaman—yaon ay dapat kilalaning sa kanya, O malalapad ang mga mata, O marikit ang mukha.

Verse 11

या वैष्णवी विशालाक्षी रक्तवर्णा सुरूपिणी । अपरा सा समाख्याता रौद्री चैव परापरा ॥

Siya na Vaiṣṇavī—malalapad ang mga mata, mapula ang kulay, marikit ang anyo—ay tinatawag na “Aparā”; at siya rin ay Raudrī, at Parāparā.

Verse 12

एतास्त्रयोऽपि सिद्ध्यन्ते यो रुद्रं वेत्ति तत्त्वतः । सर्वगेयं वरारोहे एकैव त्रिविधा स्मृता ॥

Ang tatlong ito man ay nagiging ganap na mabisa para sa taong nakakakilala kay Rudra sa katotohanan. Ito’y dapat awitin sa lahat ng dako, O marangal na umaakyat: iisa lamang siya, na inaalala bilang tatluhan.

Verse 13

एषा सृष्टिर्वरारोहे कथिता ते पुरातनी । तया सर्वमिदं व्याप्तं जगत् स्थावरजङ्गमम् ॥

O marikit ang balakang, ipinaliwanag na sa iyo ang sinaunang salaysay ng paglikha; sa pamamagitan nito, napuspos ang buong daigdig na ito—ang di-nakikilos at ang kumikilos.

Verse 14

या सा आदौ वर्धिता सृष्टिर्ब्रह्मणोऽव्यक्तजन्मनः । तया तुल्यां स्तुतिं चक्रे तस्या देव्याः पितामहः ॥

Yaong paglikhang unang pinalawak ni Brahmā, na ang pinagmulan ay di-hayag, ay siyang pinag-alayan ni Pitāmaha (Brahmā) ng papuring kasingdakila niya, para sa nasabing Diyosa.

Verse 15

ब्रह्मोवाच । जयस्व सत्यसम्भूते ध्रुवे देवि वराक्षरे । सर्वगे सर्वजननि सर्वभूतमहेश्वरि ॥

Sinabi ni Brahmā: Magtagumpay ka, O ikaw na isinilang mula sa katotohanan; O matatag na Diyosa, O tagapagdala ng dakilang mga pantig; O laganap sa lahat, ina ng lahat, dakilang panginoon ng lahat ng nilalang.