Verse 5
Atma
असत्यत्वेन भानं तु संसारस्य निवर्तकम् । घटोऽयमिति विज्ञातुं नियमः कोऽन्वपेक्षते॥५॥
विना प्रमाणसुष्ठुत्वं यस्मिन् सति पदार्थधीः । अयमात्मा नित्यसिद्धः प्रमाणे सति भासते॥६॥
असत्यत्वेन । भानम् । तु । संसारस्य । निवर्तकम् । घटः । अयम् । इति । विज्ञातुम् । नियमः । कः । अन्व्-अपेक्षते ॥ ५ ॥
विना । प्रमाण-सुष्ठुत्वम् । यस्मिन् । सति । पदार्थ-धीः । अयम् । आत्मा । नित्य-सिद्धः । प्रमाणे । सति । भासते ॥ ६ ॥
asatyatvena bhānaṃ tu saṃsārasya nivartakam | ghaṭo 'yam iti vijñātuṃ niyamaḥ ko 'nvapekṣate ||5||
vinā pramāṇasuṣṭhutvaṃ yasmin sati padārthadhīḥ | ayam ātmā nityasiddhaḥ pramāṇe sati bhāsate ||6||
Ngunit ang pagtanaw sa paglitaw (ng mundo) bilang di-totoo ang siyang nagpapahinto sa saṃsāra. Upang malaman na “ito ay palayok,” sa anong tuntunin umaasa ang isa? Kung walang wastong paggana ng pramāṇa, kapag may pagkilala sa bagay—ang Ātman na ito ay laging ganap na; nagliliwanag ito kapag naroroon ang pramāṇa.
But the appearance (of the world) as unreal is what brings saṃsāra to cessation. To know ‘this is a pot’, what rule does one depend upon? Without the proper functioning of a means of knowledge, when cognition of an object occurs—this Self is ever-accomplished; it shines when a means of knowledge is present.