अगस्त्य उवाच । नृपश्चक्रे ततो यज्ञं विश्वदिग्जयसंज्ञितम् । नानासंभारमधुरं कृतसर्वस्वदक्षिणम्
agastya uvāca | nṛpaścakre tato yajñaṃ viśvadigjayasaṃjñitam | nānāsaṃbhāramadhuraṃ kṛtasarvasvadakṣiṇam
Sinabi ni Agastya: Pagkaraan nito, isinagawa ng hari ang yajña na tinatawag na “Pangkalahatang Pagsakop sa mga Panig,” na may sari-saring kaaya-ayang handog at may dakṣiṇā sa mga pari na kasinglaki ng pag-aalay ng lahat niyang ari-arian.
Agastya
Tirtha: Ayodhyā-kṣetra (yajña-sthāna within)
Type: kshetra
Scene: Agastya narrates as the king conducts the Viśvajit/‘universal conquest’ yajña: bustling preparations, heaps of offerings, decorated altar, priests chanting, and abundant dakṣiṇā arranged for distribution.
True dharma is shown by performing sacred rites with sincerity and by giving generously—even to the extent of personal sacrifice.
Ayodhyā is the setting in the Ayodhyāmāhātmya, with the narrative highlighting its dhārmic royal lineage.
A yajña is performed with abundant saṃbhāras (requisites) and an exceptional dakṣiṇā (ritual gift) described as ‘sarvasva’—giving away all wealth.