Adhyaya 92
Inilalarawan sa kabanatang ito ang maikling paliwanag ni Īśvara tungkol sa Aghoreśvara, ang “ikaanim na liṅga,” na may Bhairava bilang ‘mukha’ (vaktra) nito. Itinatakda ang dambana malapit sa Tryambakeśvara at pinupuri bilang pook na nagdudulot ng dakilang puṇya at nag-aalis ng dungis ng Panahong Kali. Ipinapakita ang sunod-sunod na landas ng debosyon: banal na pagligo at pagsamba na may bhakti, na sinasabing kapantay ng bunga ng malalaking handog gaya ng Meru-dāna. Ang mga alay na inihahandog doon sa paraan ni Dakṣiṇāmūrti ay nagiging akṣaya—hindi nauubos na biyaya. Idinagdag din ang natatanging larangan ng ritwal at asal sa pamamagitan ng mga gawaing pang-angkan: ang śrāddha sa timog ng Aghoreśvara ay nagbibigay ng pangmatagalang kasiyahan sa mga ninuno, at itinatanghal na higit pa sa mga huwarang ritwal sa Gayā at maging sa Aśvamedha. Pinupuri rin ang yātrā-dāna, kahit munting ginto lamang, at iniuutos ang pagtalima sa Brahmakūrcha sa Somāṣṭamī malapit sa Aghoreśvara bilang malaking paglinis-sala (prāyaścitta). Sa wakas, sinasabi na ang pakikinig sa māhātmya na ito ay sumisira ng kasalanan at tumutupad ng layon.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि अघोरेश्वरमुत्तमम् । षष्ठं लिंगं समाख्यातं तद्वक्त्रं भैरवं स्मृतम्
Wika ni Īśvara: Pagkaraan nito, O Mahādevī, marapat na magtungo sa dakilang Aghoreśvara. Siya’y ipinahahayag bilang ikaanim na liṅga, at ang kanyang banal na “mukha” ay inaalala bilang Bhairava.
Verse 2
त्र्यंबकेश्वरवायव्ये धनुषां पंचके स्थितम् । सर्वकामप्रदं पुण्यं कलिकल्मषनाशनम्
Matatagpuan sa hilagang-kanluran ng Tryaṃbakeśvara, sa layong limang sukat ng busog; ito’y banal, nagbibigay ng lahat ng minimithi, at pumupuksa sa dungis ng Panahong Kali.
Verse 3
यस्तं पूजयते भक्त्या स्नानपूजादिभिः क्रमात् । मेरुदानस्य कृत्स्नस्य स लभेन्मनुजः फलम्
Sinumang sumamba sa liṅga na iyon nang may debosyon—na sunod-sunod na nagsasagawa ng banal na pagligo, pagsamba, at iba pang ritwal—ay magkakamit ng ganap na bunga ng dakilang handog na tinatawag na Meru-dāna.
Verse 4
दक्षिणामूर्तिमास्थाय यत्किंचित्तत्र दीयते । अघोरेश्वरदेवस्य तत्सर्वं चाक्षयं भवेत्
Anumang ibigay doon, na kumakalinga sa Panginoon bilang Dakṣiṇāmūrti, ay nagiging ganap na di-nasisira—isang handog kay Panginoong Aghoreśvara.
Verse 5
यः श्राद्धं कुरुते तत्र अघोरेश्वरदक्षिणे । आकल्पं तृप्तिमायांति पितरस्तस्य तर्पिताः
Sinumang magsagawa ng śrāddha roon, sa timog ng Aghoreśvara, ang kanyang mga ninuno—na napayapa sa tarpaṇa—ay magkakamit ng kasiyahan sa loob ng isang buong kalpa.
Verse 6
किं श्राद्धेन गयातीर्थे वाजिमेधेन किं प्रिये । तत्र श्राद्धेन तत्सर्वं फलमभ्यधिकं लभेत्
O minamahal, ano pa ang kailangan ng śrāddha sa Gayā-tīrtha, at ano pa ang kailangan ng Aśvamedha? Sa pagganap ng śrāddha roon, makakamit ang lahat ng bungang iyon—at higit pa.
Verse 7
त्रुटिमात्र मपि स्वर्णं यात्रायां यः प्रयच्छति । स सर्वं फलमाप्नोति महादानस्य भूरिशः
Kahit munting sukat lamang ng ginto ang ihandog sa panahon ng banal na paglalakbay, makakamtan niya ang ganap na bunga ng dakilang pagkakaloob, nang sagana.
Verse 8
ब्रह्मकूर्चं चरेद्यस्तु सोमाष्टम्यां विधानतः । अघोरेश्वरसांनिध्ये अघोरेणाभिमंत्रितम् । षडब्दस्य महत्तेन प्रायश्चित्तं कृतं भवेत्
Sinumang magsagawa nang ayon sa tuntunin ng panatang Brahmakūrcha sa Somāṣṭamī, sa harap ni Aghoreśvara, na pinabanal sa pamamagitan ng mantrang Aghora—sa dakilang bisa nito, natatamo ang pagtubos-sala para sa anim na taon.
Verse 9
इति संक्षेपतः प्रोक्तमघोरेशमहोदयम् । माहात्म्यं सर्वपापघ्नं श्रुतं सर्वार्थसाधकम्
Sa ganitong paraan, sa maikling sabi, ipinahayag ang maluwalhating kadakilaan ni Aghoreśvara. Ang māhātmya na ito’y pumupuksa sa lahat ng kasalanan; at kapag napakinggan, nagiging daan sa katuparan ng lahat ng marapat na layunin ng buhay.
Verse 92
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्य एकादश रुद्रमाहात्म्येऽघोरेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम द्विनवतितमोऽध्यायः
Sa ganito nagtatapos ang ika-92 kabanata, na pinamagatang “Paglalarawan ng Kadakilaan ni Aghoreśvara,” sa Prabhāsa Khaṇḍa—sa loob ng Prabhāsa-kṣetra Māhātmya, sa Ikalabing-isang Rudra Māhātmya—ng banal na Skanda Mahāpurāṇa, sa Saṃhitā na may walumpu’t isang libong taludtod.