Adhyaya 82
Inilalahad ang kabanatang ito bilang isang pag-uusap: tinanong ni Devī si Īśvara tungkol sa kahulugan, kinaroroonan, at bisa ng “Cakratīrtha.” Isinalaysay ni Īśvara ang sinaunang pangyayari sa digmaan ng mga deva at asura: si Hari (Viṣṇu), matapos puksain ang mga demonyo, ay hinugasan ang duguang Sudarśana-cakra sa isang tiyak na pook; ang paghuhugas na iyon ang naging pangyayaring nagpakabanal at nagtatag sa tīrtha. Ipinapakita rin ang kasaganaan ng tīrtha: napakaraming mga kaakibat na tīrtha ang nananahan doon, at higit na tumitindi ang kapangyarihang pang-ritwal sa Ekādaśī at sa mga sandali ng eklipse ng araw o buwan. Ang pagligo roon ay sinasabing nagbubunga ng pinagsamang gantimpala na katulad ng pagligo sa lahat ng tīrtha; ang mga handog at pagkakaloob doon ay may biyayang hindi masukat. Itinatakda ang pook bilang isang Viṣṇu-kṣetra na may tiyak na saklaw. Binabanggit ang iba’t ibang pangalan ayon sa kalpa—Koṭitīrtha, Śrīnidhāna, Śatadhāra, at Cakratīrtha—at binibigyang-diin na ang tapas, pag-aaral ng Veda, pagtalima sa agnihotra, śrāddha, at mga panatang pangpagsisisi (prāyaścitta) na isinasagawa roon ay lalo pang dumarami ang merit kumpara sa ibang lugar. Nagtatapos ito sa malawak na phalāśruti: ang tīrtha ay tagapuksa ng kasalanan at tagatupad ng hangarin, umaabot kahit sa mga ipinanganak sa marhinal na kalagayan, at nangangako ng mataas na hantungan sa mga pumanaw doon.
Shlokas
Verse 1
। देव्युवाच । चक्रतीर्थेति किं नाम त्वया प्रोक्तं वृषध्वज । कुत्र तिष्ठति तत्तीर्थं किं प्रभावं वदस्व मे
Wika ng Diyosa: “O Panginoong may watawat na Toro, binanggit mo ang ‘Cakra-tīrtha’—ano ito sa pangalan? Saan naroroon ang banal na tawiran, at ano ang kapangyarihan nito? Ipagpaliwanag mo sa akin.”
Verse 2
ईश्वर उवाच । पुरा देवासुरे युद्धे हत्वा दैत्याञ्जनार्द्दनः । चक्रं प्रक्षालयामास तत्र वै रक्तरंजितम्
Wika ni Īśvara: “Noong unang panahon, sa digmaan ng mga deva at asura, si Janārdana, matapos patayin ang mga daitya, ay hinugasan doon ang kaniyang cakra na nabahiran ng dugo.”
Verse 3
अष्टकोटिसुतीर्थानि तत्रानीय स्वयं हरिः । तीर्थे प्रकल्पयामास शुद्धिं कृत्वा सुदर्शने । तीर्थस्य चक्रे नामापि चकतीर्थमिति श्रुतम्
Si Hari (Vishnu) mismo ang nagdala roon ng walong krore ng mga dakilang tīrtha at itinatag ang mga iyon sa pook na yaon. Matapos linisin ang Sudarśana, pinagkalooban din Niya ng pangalan ang banal na tawiran; at ito’y nakilala bilang “Cakra-tīrtha.”
Verse 4
अष्टायुतानि तीर्थानामष्टौ कोट्यस्तथैव च । तत्र संति महादेवि चक्रतीर्थे न संशयः
O Mahādevī, sa Cakra-tīrtha ay naroroon ang walong ayuta (walong pung libo) na mga tīrtha, at gayundin ang walong krore; walang alinlangan dito.
Verse 5
यस्तत्र कुरुते स्नानमेकचित्तो नरोत्तमः । सर्वतीर्थाभिषेकस्य स प्राप्नोत्यखिलं फलम्
O pinakamainam sa mga tao, sinumang maligo roon nang may iisang-tutok na isip (ekacitta) ay tatamo ang ganap na bunga, na katumbas ng abhiṣeka sa lahat ng mga tīrtha.
Verse 6
तीर्थानामष्टकोटिस्तु निवसंति वरानने । एकादश्यां विशेषेण चन्द्रसूर्यग्रहे तथा
O marikit ang mukha, walong krore ng mga tīrtha ang nananahan doon—lalo na sa Ekādaśī (ika-11 araw ng buwan), at gayundin sa mga eklipse ng buwan at araw.
Verse 7
तत्र स्नात्वा महादेवि यज्ञकोटिफलं लभेत् । तस्यैव कल्पनामानि शृणु ते कथयाम्यहम्
O Mahādevī, sa pagligo roon ay matatamo ang bunga na katumbas ng isang koṭi (sampung milyon) na yajña. Ngayon ay makinig; isasalaysay ko sa iyo ang mga pangalang itinatawag sa tīrtha ring iyon sa iba’t ibang kalpa.
Verse 8
कोटितीर्थं पूर्वकल्पे श्रीनिधानं द्वितीयके । तृतीये शतधारं च चक्रतीर्थं चतुर्थके
Sa dating kalpa ito’y tinawag na Koṭitīrtha; sa ikalawa, Śrīnidhāna; sa ikatlo, Śatadhārā; at sa ikaapat, Cakratīrtha.
Verse 9
एवं ते कल्पनामानि ह्यतीतान्यखिलानि वै । कथितान्येवमन्यानि ज्ञेयानि विबुधैः क्रमात्
Gayon, ang lahat ng pangalang nauukol sa mga nagdaang kalpa ay naipahayag na sa iyo; ang mga natitira pa’y dapat ding maunawaan ng marurunong ayon sa wastong pagkakasunod.
Verse 10
तत्र यद्दीयते दानं तस्य संख्या न विद्यते । अर्द्धक्रोशप्रमाणं हि विष्णुक्षेत्रं प्रकीर्त्तितम्
Anumang handog na ibinibigay doon ay nagiging di-masukat sa bilang. Ang Viṣṇu-kṣetra ay ipinahahayag na may sukat na kalahating krośa.
Verse 11
ब्रह्महत्या नोपसर्पेत्सत्यमेतन्मयोदितम् । मासोपवासी तत्क्षेत्रे अग्निहोत्री यतव्रतः
Ang kasalanang brahma-hatyā ay hindi lumalapit (sa sinumang naroon)—ito ang katotohanang aking ipinahahayag. Sa kṣetra na yaon, ang nag-aayuno nang isang buwan, nag-iingat ng agnihotra, at tumutupad ng mahigpit na mga panata—
Verse 12
स्वाध्यायी यज्ञयाजी च तपश्चांद्रायणा दिकम् । तिलोदकं पितॄणां च श्राद्धं च विधिपूर्वकम्
—(ang gayong tao ay nagiging) masigasig sa svādhyāya, sa banal na pag-aaral, at sa pagsasagawa ng yajña; nagsasagawa ng mga pagkamahigpit gaya ng Cāndrāyaṇa; naghahandog ng tilodaka, tubig na may linga, para sa mga ninuno; at nagsasagawa ng śrāddha ayon sa wastong tuntunin.
Verse 13
एकरात्रं त्रिरात्रं वा कृच्छ्रं सांतपनं तथा । मासोपवासं तच्चैव अन्यद्वा पुण्यकर्म तत्
Maging pag-aayuno ng isang gabi o tatlong gabi, o ang mga penitensiyang Kṛcchra at Sāṃtapana, o pag-aayuno ng isang buong buwan—o alinmang gawaing may kabanalan—kapag ginawa roon ay nagiging lalo pang banal.
Verse 14
दैत्यारिक्षेत्रमासाद्य यत्किंचित्कुरुते नरः । अन्यक्षेत्रात्कोटिगुणं पुण्यं भूयान्न संशयः
Pagdating sa Daityāri-kṣetra, anumang gawin ng tao—kahit kaunti lamang—ay nagbubunga ng kabutihang-loob na isang krore na ulit kaysa sa ibang banal na pook; walang pag-aalinlangan dito.
Verse 15
सुदर्शने वरे तीर्थे गोदानं तत्र दापयेत् । सम्यग्यात्राफलप्रेप्सुः सर्वपापविशुद्धये
Sa dakilang banal na tawiran na tinatawag na Sudarśana, ang naghahangad ng ganap na bunga ng paglalakbay-pananampalataya at nagnanais ng paglilinis sa lahat ng kasalanan ay dapat magpagkaloob ng kaloob na baka (go-dāna) doon.
Verse 16
चंडालः श्वपचो वाऽपि तिर्यग्योनिगतस्तथा । तस्मिंस्तीर्थे मृतः सम्यगाच्युतं लोकमाप्नुयात्
Kahit ang isang caṇḍāla, o śvapaca, o yaong isinilang sa sinapupunan ng hayop—kung mamatay nang wasto sa tīrtha na iyon—ay makaaabot sa daigdig ni Acyuta, ang Panginoong Di-Nasisira.
Verse 17
इति संक्षेपतः प्रोक्तं चक्रतीर्थसमुद्भवम् । माहात्म्यं सर्वपापघ्नं सर्वकामफलप्रदम्
Sa ganitong paraan, sa maikling sabi ay naipahayag ang pinagmulan ng Cakratīrtha—ang māhātmya nito na pumupuksa sa lahat ng kasalanan at nagkakaloob ng bunga ng bawat marapat na hangarin.
Verse 82
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये दैत्यसूदन माहात्म्यप्रसंगेन चक्रतीर्थोत्पत्तिवृत्तान्तमाहात्म्यवर्णनंनाम द्व्यशीतितमोऽध्यायः
Sa ganito nagtatapos ang ikawalongpu’t dalawang kabanata, na tinatawag na “Paglalarawan ng Kaluwalhatian ng Salaysay ng Paglitaw ng Cakratīrtha, kaugnay ng pangyayaring Daityasūdana,” sa unang Prabhāsakṣetra Māhātmya ng ikapitong Prabhāsa Khaṇḍa ng Śrī Skanda Mahāpurāṇa, sa loob ng Ekāśītisāhasrī Saṃhitā.