कल्पवृक्षं तथाऽगारं वैडूर्यं पर्वतोत्तमम् । श्रीदैत्यसूदनं देवं मार्कंडेयं महामुनिम्
kalpavṛkṣaṃ tathā'gāraṃ vaiḍūryaṃ parvatottamam | śrīdaityasūdanaṃ devaṃ mārkaṃḍeyaṃ mahāmunim
Naroon ang Kalpavṛkṣa, ang punong tumutupad ng hiling, at ang banal na tahanan; ang Vaiḍūrya, pinakadakila sa mga bundok; ang kagalang-galang na deva na si Daityasūdana; at si Mārkaṇḍeya, ang dakilang muni—mga banal na bagay na iginagalang at nananatili.
Īśvara (Śiva) (continued discourse)
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra (specific markers within it)
Type: kshetra
Listener: Devī
Scene: A panoramic sacred map: a radiant wish-fulfilling tree, a sanctified building/abode, a jewel-like mountain labeled Vaiḍūrya, a revered deity Daityasūdana in icon form, and sage Mārkaṇḍeya seated in tapas; all connected by a pilgrim path.
Prabhāsa is mapped as a living sacred landscape—deity, sage, mountain, and tree together form a field of merit.
Daityasūdana’s kṣetra within Prabhāsa, including landmarks like the Kalpavṛkṣa and Vaiḍūrya mountain.
None explicitly; the verse enumerates sacred entities and locations for remembrance and pilgrimage focus.