Adhyaya 80
Ang kabanatang ito ay isang maikling mahātmya ng dambana, na inihaharap bilang turo ni Īśvara kay Devī. Itinatakda nito ang isang liṅga na pumupuksa ng kasalanan na tinatawag na Gautameśvara sa silangang panig, at inilalarawan ang kinalalagyan nito kaugnay ng isang palatandaang nasa kanluran na may ugnay kay Daitya-sūdana, pati ang sukat na “sa loob ng limang dhanu.” Pinupuri ang pook bilang tagapagkaloob ng lahat ng ninanais (sarva-kāma-da). Isinasalaysay na si Haring Śalya, ang Madra-rāja, ay nagsagawa ng matinding tapas at taimtim na nagpalugod kay Maheśvara, kaya’t sumikat ang pagsamba sa dambanang ito. Pinalalawak ng teksto ang aral: ang sinumang deboto na sasamba nang gayon din, ayon sa tuntunin at may bhakti, ay makakamtan ang pinakamataas na siddhi. May itinakdang ritwal sa kalendaryo: sa ika-14 na araw ng maliwanag na kalahati ng buwan ng Caitra, paliguan (snāpana) ang liṅga ng gatas, saka sambahin sa mabangong tubig at pinakamainam na mga bulaklak. Ang gantimpala ay itinuturing na katumbas ng Aśvamedha, at sinasabing kahit ang pagtanaw lamang sa liṅgang ito ay sumisira sa mga kasalanang nagawa sa salita, isip, o gawa.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । तस्यैव पूर्वदिग्भागे लिंगं पातकनाशनम् । गौतमेश्वरनामाढ्यं दैत्यसूदनपश्चिमे
Wika ni Īśvara: Sa silangang panig ng banal na pook na yaon ay may isang liṅga na pumupuksa ng kasalanan, tanyag sa pangalang “Gautameśvara,” na nasa kanluran ng Daityasūdana.
Verse 2
धनुषां पंचके देवि संस्थितं सर्वकामदम् । शल्येनाराधितं यद्वै मद्रराजेन भामिनि
O Diyosa, ito’y nasa layong limang haba ng busog at nagbibigay ng lahat ng ninanais. Tunay ngang sinamba ito ni Śalya, hari ng Madra, o marikit na giliw.
Verse 3
ततः कृतं तपश्चोग्रं समाराध्य महेश्वरम् । अन्योऽप्येवं नरो यस्तु तं समाराधयिष्यति
Pagkaraan, matapos magsagawa ng mahigpit na pag-aayuno at taimtim na pagpapaalab ng kalooban ni Maheśvara, gayundin ang sinumang tao na sasamba sa Kanya sa ganitong paraan—
Verse 4
स प्राप्स्यति परां सिद्धिं यथा शल्यो महामनाः । चैत्र शुक्लचतुर्द्दश्यां स्नापयेत्पयसा तु यः
Makakamtan niya ang sukdulang kaganapan, gaya ng dakilang-loob na si Śalya. At sinumang sa ika-labing-apat na araw ng maliwanag na kalahati ng buwan ng Caitra ay magpaligo (sa liṅga) ng gatas—
Verse 5
गंधोदकेन च ततः पूजयेत्कुसुमोत्तमैः । तथैव विधिवद्भक्त्या सोऽश्वमेधफलं लभेत्
Pagkatapos, sambahin (ang Panginoon) sa pamamagitan ng mabangong tubig at ng pinakamainam na mga bulaklak. Kapag isinagawa nang ayon sa wastong ritwal at may debosyon, ang sumasamba ay magkakamit ng gantimpalang katumbas ng handog na Aśvamedha.
Verse 6
वाचा कृतं च यत्पापं मनसा कर्मणाऽथ वा । तत्सर्वं नश्यते देवि तस्य लिंगस्य दर्शनात्
Anumang kasalanang nagawa sa pamamagitan ng salita, ng isip, o ng gawa—O Devī—lahat iyon ay napapawi sa pagtanaw lamang sa Liṅga na yaon.
Verse 80
इति श्रीस्कांदे महापुराण एका शीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये गौतमेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामाशीतितमोऽध्यायः
Sa ganito, sa banal na Skanda Mahāpurāṇa, sa Ekāśīti-sāhasrī Saṃhitā, sa ikapitong aklat na tinatawag na Prabhāsa Khaṇḍa, sa unang bahagi, ang Prabhāsa-kṣetra-māhātmya—nagtatapos ang ikawalongpu’t (80) kabanata na pinamagatang “Paglalarawan ng Kadakilaan ni Gautameśvara.”