Adhyaya 78
Prabhasa KhandaPrabhasa Kshetra MahatmyaAdhyaya 78

Adhyaya 78

Itinuro ni Īśvara kay Mahādevī na magtungo sa diyos na si Vaiśvānareśvara na nasa timog-silangan (āgneya), na inilalarawang nasa loob ng sukat na hangganang “sa loob ng limang busog.” Ang diyos na ito ay pāpa-ghna, tagapag-alis ng kasalanan at karumihan, sa pamamagitan ng darśana (pagkakita/ pagdarasal sa pagtanaw) at sparśa (paghipo). Sumunod ang isang aral na alamat: minsang may loro (śuka) na gumawa ng pugad sa isang palasyo at namuhay nang matagal kasama ang kapareha. Palagi silang nagsasagawa ng pradakṣiṇā (pag-ikot na may paggalang), hindi dahil sa malinaw na debosyon kundi dahil sa pagkakapit sa kanilang pugad; kalaunan sila’y namatay. Dahil sa bisa ng pook, sila’y muling isinilang bilang jātismara (nakaaalala ng nakaraang buhay) at sumikat bilang Lopāmudrā at Agastya. Naalala ni Agastya ang dating katawan at bumigkas ng gāthā: ang sinumang umiikot nang wasto at tumitingin sa Panginoon ng Apoy (Vahnīśa) ay magkakamit ng katanyagan, gaya ng nangyari sa kanya noon. Sa wakas, itinakda ang ritwal: paliguan ang diyos ng ghee (ghṛta-snāna), sumamba ayon sa tuntunin, at magbigay ng ginto sa karapat-dapat na Brahmin nang may pananampalataya. Ang paggawa nito’y nagbibigay ng ganap na bunga ng paglalakbay-dambana; ang deboto’y makararating sa Vahni-loka at magagalak sa panahong di-nasisira. Tinatapos ng kolofon na ito ang ika-78 adhyaya sa Prabhāsa Khaṇḍa.

Shlokas

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि देवं वैश्वानरेश्वरम् । तस्यैवाग्नेयकोणस्थं धनुषां पंचके स्थितम्

Wika ni Īśvara: Pagkaraan nito, O Dakilang Diyosa, marapat na magtungo sa Panginoong Vaiśvānareśvara. Naroroon Siya sa timog-silangan, may layong limang haba ng busog mula roon.

Verse 2

पापघ्नं सर्वजंतूनां दर्शनात्स्पर्शनादपि । तत्र कश्चिच्छुकः पूर्वं नीडं देवि चकार ह

Pinapawi nito ang kasalanan ng lahat ng nilalang, kahit sa pagtanaw o paghipo lamang. Doon, O Diyosa, noong una ay may isang loro na gumawa ng pugad.

Verse 3

प्रासादे भार्यया सार्द्धं निवस न्सुचिरं स्थितः । ततस्तौ दंपती नित्यं प्रदक्षिणं प्रचक्रतुः

Nanirahan siya nang matagal sa palasyong-templo kasama ang kanyang asawa. Pagkaraan, ang mag-asawa ay araw-araw na nagsagawa ng pradakṣiṇā (pag-ikot na may paggalang).

Verse 4

कुलायस्य वशाद्देवि न तु भक्त्या कथंचन । कालेन महता तौ च पंचत्वं समुपस्थितौ

O Diyosa, iyon ay dahil sa lakas ng dating gawi (kulāya), at hindi sa debosyon sa anumang paraan. Sa paglipas ng mahabang panahon, silang dalawa ay dumating sa kamatayan.

Verse 5

जातौ तेन प्रभावेन उक्तौ जातिस्मरौ भुवि । लोपामुद्रागस्त्यनामप्रसिद्धिं परमां गतौ

Sa bisa ng gawaing iyon, sila’y isinilang sa daigdig na may alaala ng mga nakaraang buhay; at nakamit nila ang sukdulang katanyagan sa mga pangalang Lopāmudrā at Agastya.

Verse 6

अथ गाथा पुरी गीता अगस्त्येन महात्मना । स्मरता पूर्वदेहं तु विस्मयेनानुभूतिजा

Pagkaraan, ang dakilang-kaluluwang si Agastya ay umawit ng isang ganap na gāthā, isinilang mula sa pagkamangha at panloob na karanasan, habang inaalala niya ang dating katawan (nakaraang buhay).

Verse 7

कृत्वा प्रदक्षिणं सम्यग्वह्नीशं यः प्रपश्यति । नूनं प्रसिद्धिमाप्नोति इतश्चाहं यथा पुरा

Sinumang matapos magsagawa nang wasto ng pradakṣiṇā (pag-ikot na may pagpupugay) ay masilayan si Vahnīśa, ang Panginoon ng Apoy, tiyak na magkakamit ng katanyagan—gaya ng aking natamo rito noong una.

Verse 8

एवं देवि तवाख्यातं माहात्म्यं वह्निदैवतम् । श्रुतं पापहरं नृणां सर्वकामफलप्रदम्

Kaya nito, O Diyosa, naipahayag sa iyo ang kadakilaan ng Diyos ng Apoy (Vahnidaivata); kapag napakinggan, inaalis nito ang mga kasalanan ng tao at ipinagkakaloob ang bunga ng lahat ng ninanais.

Verse 9

घृतेन तं तु संस्नाप्य विधिना वै समर्चयेत् । हेम दद्याच्च विप्रेंद्र सम्यक्छ्रद्धासमन्वितः

Pagkatapos paliguan ang diyos na iyon ng ghee at sambahin ayon sa tuntunin, O pinakamainam sa mga brāhmaṇa, nararapat ding maghandog ng ginto, na may ganap na pananampalataya.

Verse 10

एवं कृत्वा विधानेन सम्यग्यात्राफलं लभेत् । वह्निलोकं तु संप्राप्य मोदते कालमक्षयम्

Sa paggawa nito ayon sa itinakdang ritwal, matatamo ang ganap na bunga ng paglalakbay-pananampalataya; at pagdating sa daigdig ng Apoy (Vahnīloka), magagalak siya sa panahong di-nasisira.

Verse 78

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीति साहरुया संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये वैश्वानरेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामाष्टसप्तति तमोऽध्यायः

Sa gayon nagtatapos ang ika-78 kabanata, na tinatawag na “Paglalarawan ng Kaluwalhatian ni Vaiśvānareśvara,” sa Prabhāsa-khaṇḍa—sa loob ng Prabhāsakṣetra-māhātmya—ng Śrī Skanda Mahāpurāṇa (Ekāśīti-sāharuyā-saṃhitā).