Adhyaya 74
Itinuro ni Īśvara kay Mahādevī na magtungo sa dakilang dambana ng liṅga na Śākalyeśvara, na nasa itinakdang direksiyon at layo. Inilalarawan ang liṅga bilang “sarvakāmadam,” tagapagkaloob ng ninanais na layunin, at pinagtitibay ang kabanalan nito sa salaysay ng mga sumamba: ang haring-muni na si Śākalya ay nagsagawa ng dakilang tapas, pinalugod si Mahādeva, at dahil dito’y nagpakita/naipatindig ang Diyos sa anyong liṅga. Sa phalaśruti, sinasabing ang simpleng darśana (pagkakita at pagdulog) sa Diyos ay nakapapawi ng mga kasalanang naipon sa pitong kapanganakan, gaya ng pag-alis ng dilim sa pagsikat ng araw. Itinatakda rin ang mga oras at paraan ng pagsamba—lalo na ang pag-aabhiṣeka kay Śiva ng gatas sa Aṣṭamī at Caturdaśī, at ang sunud-sunod na handog ng pabango, bulaklak, at iba pa; at inirerekomenda ang pag-aalay ng ginto para sa nagnanais ng ganap na bunga ng paglalakbay-pananampalataya. Ibinibigay ang apat na pangalan ayon sa apat na yuga: sa Kṛta, Bhairaveśvara; sa Tretā, Sāvarṇikeśvara (kaugnay ni Sāvarṇi Manu); sa Dvāpara, Gālavēśvara (kaugnay ng pantas na si Gālava); at sa Kali, Śākalyeśvara (kaugnay ng muni Śākalya na nagkamit ng aṇimā at iba pang siddhi). Itinatakda ang sagradong hangganan ng kṣetra na may radyus na labingwalong dhanu; maging ang maliliit na nilalang sa loob nito’y may karapatang makamit ang paglaya; ang mga tubig doon ay itinuturing na tulad ng Sarasvatī; at ang darśana ay itinatapat sa bunga ng malalaking handog-Veda. Inilalarawan din ang isang buwang disiplina malapit sa liṅga sa Soma-parvan: Aghora-japa at ghee-homa, na nangangakong magbibigay ng “uttamā siddhi” kahit sa lubhang nabibigatan ng kasalanan. Tinatawag din ang liṅga na “kāmika,” may Aghora bilang mukha ng Diyos at malakas na presensiya ni Bhairava—kaya ipinaliliwanag kung bakit noon ay laganap ang pangalang Bhairaveśvara at ngayon sa Kali-yuga ay Śākalyeśvara ang tawag.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि शाकल्येश्वरमुत्तमम् । दैत्यसूदनवायव्ये धनुषां त्रिंशता स्थितम्
Wika ni Īśvara: Pagkatapos nito, O Dakilang Diyosa, dapat magtungo sa dakilang Śākalyeśvara, na nasa hilagang-kanluran mula sa Daityasūdana, sa layong tatlumpung haba ng busog.
Verse 2
शाकल्येन महादेवि पूजितं सर्वकामदम् । शाकल्योनाम राजर्षिर्यत्र तप्त्वा महत्तपः
O Dakilang Diyosa, sinamba iyon ni Śākalya at nagkakaloob ng lahat ng ninanais. Doon, ang haring rishi na nagngangalang Śākalya ay nagsagawa ng dakilang pag-aayuno at pagninilay (tapas).
Verse 3
समाराध्य महादेवं प्रत्यक्षीकृतवान्भवम् । लिंगेऽवतारयामास प्रसन्नं तं महेश्वरम्
Matapos lubusang palugdan si Mahādeva, ipinahayag niya si Bhava nang hayagan; at itinatag niya sa liṅga ang mapagpalang Maheśvara na yaong nalugod.
Verse 4
तस्मिन्दृष्टे वरारोहे सप्तजन्मकृतं नृणाम् । पापं प्रणश्यते शीघ्रं तमः सूर्योदये यथा
O ginang na may marikit na balakang, sa pagtanaw lamang sa (Śākalyeśvara), ang mga kasalanang naipon ng mga tao sa pitong kapanganakan ay mabilis na naglalaho—gaya ng dilim sa pagsikat ng araw.
Verse 5
तत्राष्टम्यां चतुर्द्दश्यां स्नापयेत्पयसा शिवम् । पूजयेच्च विधानेन गन्धपुष्पादिभिः क्रमात्
Doon, sa ikawalong araw at sa ikalabing-apat, dapat paliguan si Śiva ng gatas; at dapat sambahin ayon sa itinakdang ritwal, nang sunod-sunod sa pabango, mga bulaklak, at iba pang handog.
Verse 6
हिरण्यं तत्र दातव्यं सम्यग्यात्राफलेप्सुभिः । चत्वारि तस्य नामानि कथ्यमानानि मे शृणु
Ang mga nagnanais ng ganap at wastong bunga ng paglalakbay-pananampalataya roon ay dapat magbigay ng ginto bilang kawanggawa. Ngayon, pakinggan mula sa akin ang apat na pangalang ipinahahayag para sa diyos na iyon.
Verse 7
आदौ कृतयुगे देवि कीर्तितो भैरवेश्वरः । ततः सावर्णिमनुना सम्यगाराधितः प्रिये
Sa pasimula, sa Kṛta Yuga, O Diyosa, siya’y ipinuri bilang Bhairaveśvara. Pagkaraan, O minamahal, siya’y nararapat na sinamba ni Sāvarṇi Manu.
Verse 8
सावर्णिकेश्वरं नाम त्रेतायां तस्य संज्ञितम् । ततस्तु द्वापरे देवि गालवेन महात्मना । सम्यगाराधितस्तत्र लिंगरूपीवृषध्वजः
Sa Tretā Yuga, siya’y nakilala sa pangalang Sāvarṇikeśvara. Pagkaraan, sa Dvāpara Yuga, O Diyosa, ang dakilang si Gālava ay nararapat na sumamba roon sa Panginoong may watawat na toro (Vṛṣadhvaja), na nananahan sa anyong liṅga.
Verse 9
तृतीयं तस्य देवस्य गालवेश्वरसंज्ञितम् । कलौ युगे तु संप्राप्ते शाकल्योनाम वै मुनिः
Ang ikatlong pangalan ng Diyos na iyon ay ipinahayag na Gālavēśvara. At nang dumating ang Kali Yuga, tunay ngang may isang pantas na muni na nagngangalang Śākalya.
Verse 10
यत्र सिद्धिमनुप्राप्त ऐश्वर्यं चाणिमादिकम् । शाकल्येश्वरनामेति ततः ख्यातं तुरीयकम्
Doon, matapos makamtan ang siddhi at mga kapangyarihang gaya ng aṇimā at iba pa, ito’y sumikat sa ikaapat na pangalan: Śākalyeśvara.
Verse 11
एवं चातुर्युगं नाम तस्य लिंगस्य कीर्तितम् । पापघ्नं पुण्यदं नॄणां कीर्त्तितं सर्वकामदम्
Sa gayon, ipinahayag ang pangkat ng mga pangalang “Cāturyuga” ng liṅga na iyon. Kapag pinupuri at inaalala, winawasak nito ang kasalanan, nagkakaloob ng kabutihang-loob sa mga tao, at sinasabing nagbibigay ng lahat ng minimithing layon.
Verse 12
तस्यैव देवदेवस्य क्षेत्रोत्पत्तिं शृणु प्रिये
Ngayon, O minamahal, pakinggan mo ang pinagmulan ng banal na kṣetra ng Diyos ng mga diyos na iyon.
Verse 13
अष्टादशधनुर्देवि समंतात्परिमण्डलम् । महापापहरं देवि तत्र क्षेत्रनिवासिनाम्
O Diyosa, ito’y isang bilog na pook na nakapaligid sa lahat ng panig, na umaabot ng labingwalong dhanu sa bawat direksiyon. O Diyosa, inaalis nito ang malalaking kasalanan ng mga naninirahan sa banal na kṣetra na iyon.
Verse 14
कृमिकीटपतंगानां तिरश्चामपि मोक्षदम् । यत्र कूपादितोयेषु जलं सारस्वतं स्मृतम्
Sa pook na iyon, ipinagkakaloob ang moksha kahit sa mga uod, insekto, at mga ibon, at maging sa iba pang nilalang. Doon, ang tubig mula sa mga balon at iba pang bukal ay inaalala bilang “Sārasvata,” banal na tubig na tulad ng kay Sarasvatī.
Verse 15
यत्र तत्र नरः स्नात्वा स्वर्गलोके महीयते । अश्वमेधसहस्रस्य वाजपेयशतस्य च
Sinumang maligo roon ay pararangalan sa daigdig ng langit. Ang bisa ng kabanalan ay sinasabing katumbas ng isang libong Aśvamedha at isang daang Vājapeya.
Verse 16
तत्फलं समवाप्नोति तस्य लिंगस्य दर्शनात् । सोमपर्वणि संप्राप्ते यस्तत्र शुचिरात्मवान्
Sa pagtanaw lamang sa banal na Liṅga na iyon, natatamo ang mismong bunga ng ritwal. Kapag dumating ang Soma-parvan, ang sinumang manatili roon na may kalinisan at pagpipigil-sa-sarili ay magkakamit ng gayong bisa.
Verse 17
अघोरं च जपेत्सम्यगाज्यहोमसमन्वितम् । तल्लिंगस्य समीपस्थो यावन्मासावधिः प्रिये
At dapat bigkasin nang wasto ang Aghora-mantra, kalakip ang pag-aalay sa homa ng ghee. Sa pananatili malapit sa Liṅga na iyon sa loob ng isang buwan, O minamahal, (nagiging karapat-dapat sa biyaya nito).
Verse 18
महापातकयुक्तोऽपि युक्तो वाऽप्युपपातकैः । स सर्वां लभते सिद्धिमुत्तमां वरवर्णिनि
Kahit ang nabibigatan ng malalaking kasalanan, o nadungisan ng mga pangalawang paglabag, ay nakakamit doon ang ganap at pinakamataas na siddhi (dakilang pagtatamo), O marikit ang kutis.
Verse 19
कामिकं तत्स्मृतं लिंगं सर्वकामफलप्रदम् । अघोर वक्त्रं देवस्य तत्रस्थं भैरवं महत्
Ang Liṅga na iyon ay inaalala bilang Kāmika, na nagkakaloob ng bunga ng lahat ng minimithing layon. Doon nananahan ang dakilang Bhairava—ang anyong-mukha na Aghora ng Panginoon—na naroroon sa pook na iyon.
Verse 20
भैरवेश्वरनामेति पूर्वं ख्यातमभूद्भुवि । अस्मिन्युगे तु संप्राप्ते शाकल्येश्वरनामकम्
Noon sa daigdig, ito’y tanyag sa pangalang Bhairaveśvara. Ngunit sa panahong ito, nakikilala ito sa pangalang Śākalyeśvara.