Adhyaya 52
Itinuro ni Īśvara kay Devī ang tungkol sa “limang Siddha-liṅga,” at sinabi na ang darśana sa mga ito ay nagtitiyak ng ganap na katuparan ng paglalakbay-pananampalataya ng tao (yātrā-siddhi). Pagkaraan, itinatakda ng kabanata ang kinalalagyan ni Siddheśvara ayon sa direksiyon: malapit kay Somēśa sa isang tinukoy na bahagi, at si Siddheśvara ay nasa silangang sektor kaugnay ng isang binanggit na palatandaan. Ang paglapit nang may paggalang (abhigamana) at ang pagsamba (arcana) ay inilarawang mabisa, nagbibigay ng aṇimā at iba pang siddhi; kasabay nito, napapalaya ang deboto sa mga kasalanan at nakaaabot sa Siddha-loka. Mahalaga ring itinala ang mga panloob na “vighna” o hadlang—pagnanasa, galit, takot, kasakiman, pagkapit, inggit, pagkukunwari, katamaran, antok, pagkalito, at pagkamakasarili—na pumipigil sa siddhi. Sinasabing winawasak ng pagsamba kay Siddheśvara ang mga hadlang na ito para sa mga naninirahan o dumadalaw sa kṣetra, kaya hinihikayat ang disiplinadong paglalakbay at tuluy-tuloy na arcana. Sa wakas, pinagtitibay na ang pakikinig sa salaysay na ito ay pāpa-nāśana at nagkakaloob ng mga wastong layunin sa pamamagitan ng bhakti.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । पंचाथ सिद्धलिंगानि कथयामि यशस्विनि । येषां दर्शनतो देवि सिद्धा यात्रा भवेन्नृणाम्
Wika ni Īśvara: “O marangal na ginang, isasalaysay ko ngayon ang limang Siddha-liṅga. Sa pagtanaw lamang sa mga ito, O Diyosa, nagiging ganap ang paglalakbay-pananampalataya ng mga tao.”
Verse 2
सोमेशादीशदिग्भागे वरारोहेति या स्मृता । तस्याश्च पूर्वदिग्भागे देवं सिद्धेश्वरं परम् । अभिगम्य नरो भक्त्या अणिमादिकमाप्नुयात्
Sa hilagang-silangang dako ng Someśa naroon ang pook na inaalala bilang Varārohā. Sa silangang bahagi nito ay naroon ang kataas-taasang Diyos na si Siddheśvara. Ang sinumang lumalapit sa Kanya nang may bhakti ay maaaring magtamo ng aṇimā at iba pang ganap na kapangyarihang yogic.
Verse 3
सिद्धैः प्रतिष्ठितं लिंगं दृष्ट्वा भक्त्या तु मानवः । मुच्यते पातकैः सर्वैः सिद्धलोकं स गच्छति
Ang taong tumitingin nang may debosyon sa liṅga na itinatag ng mga Siddha ay napapalaya sa lahat ng kasalanan at napaparoon sa daigdig ng mga Siddha.
Verse 4
विघ्नानि नाशमायांति तत्र क्षेत्रनिवासिनाम् । कामः क्रोधो भय लोभो रागो मत्सर एव च
Para sa mga naninirahan sa banal na pook na iyon, napapawi roon ang mga hadlang—pagnanasa, poot, takot, kasakiman, pagkakapit, at maging paninibugho.
Verse 5
ईर्ष्या दंभस्तथाऽलस्यं निद्रा मोहस्त्वहंकृतिः । एतानि विघ्नरूपाणि सिद्धेर्विघ्नकराणि तु
Inggit, pagkukunwari, katamaran, antok, pagkalito, at pagkamakasarili—ang mga ito ang anyo ng mga hadlang, tunay na tagapagpigil sa pag-abot ng espirituwal na kaganapan.
Verse 6
तानि नाशं समायांति तत्र सिद्धे श्वरार्चनात् । एवं ज्ञात्वा तु यत्नेन तत्र यात्रां समाचरेत्
Ang mga hadlang na iyon ay napapawi roon sa pamamagitan ng pagsamba kay Siddheśvara. Sa pagkaalam nito, nararapat na masigasig na magsagawa ng banal na paglalakbay sa pook na iyon.
Verse 7
इत्येवं कथितं देवि सिद्धेश्वरमहोदयम् । सर्वकामप्रदं नृणां श्रुतं पातकनाशनम्
Kaya nito, O Diyosa, naisalaysay ang dakilang kaluwalhatian ni Siddheśvara—na nagkakaloob ng lahat ng minimithi ng tao; at kahit ang pakikinig lamang dito’y pumupuksa ng mga kasalanan.
Verse 52
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये सिद्धेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम द्विपञ्चाशत्तमोऽध्यायः
Sa ganito, sa banal na Skanda Mahāpurāṇa, sa Saṃhitā na binubuo ng walumpu’t isang libong taludtod, sa ikapitong aklat na Prabhāsa Khaṇḍa—sa unang bahagi, ang Māhātmya ng Prabhāsa Kṣetra—nagtatapos ang ika-52 kabanata na tinatawag na “Paglalarawan ng Kadakilaan ni Siddheśvara.”