Adhyaya 335
Sa Kabanata 335, nagbibigay si Īśvara ng tumpak na patnubay kay Devī ayon sa anyong-lupa: ang manlalakbay-panrelihiyon ay magtungo sa kanluran, sa mapalad na pampang ng ilog Nyankumatī, at saka bumaba sa timog patungo sa “dakilang” tīrtha na tinatawag na Śaṅkhāvartta. Nakikilala ang pook sa isang natatanging batong may larawan/ukit (citrāṅkitā śilā), kaugnay ng kusang nahayag na presensya (svayaṃbhū) na inilarawang “may pulang sinapupunan” (raktagarbhā); kahit “hiwain,” nananatiling nakikita ang pamumula—palatandaang ang kabanalan ay patuloy na naninirahan sa tanawin. Itinatakda ng kabanata ang lugar bilang Viṣṇu-kṣetra at iniuugnay ang pinagmulan sa mas lumang salaysay: pinaslang ni Viṣṇu ang “Śaṅkha,” ang magnanakaw ng Veda (vedāpahārī). Inilalarawan ang anyong-tubig na “hugis-śaṅkha,” kaya nagiging paliwanag sa pangalan at kapangyarihan ng tīrtha. Sa pahayag ng phala, sinasabing ang pagligo rito ay nagpapalaya sa bigat ng kasalanang brahmahatyā, at maging ang isang Śūdra ay makakamit ang sunod-sunod na kapanganakan bilang brāhmaṇa. Pagkaraan, dapat magtungo sa silangan patungong Rudragayā; at ang naghahangad ng ganap na bunga ng paglalakbay ay inuutusang magsagawa ng pag-aalay ng baka (godāna) doon, upang pag-isahin ang paglilinis, kabutihang-loob, at matuwid na pagbibigay sa iisang landas.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततः पश्चिमतो गच्छेन्न्यंकुमत्यास्तटे शुभे । दक्षिणां दिशमाश्रित्य स्थितं तीर्थं महाप्रभम्
Wika ni Īśvara: Pagkaraan nito, magtungo sa kanluran, sa mapalad na pampang ng Nyaṃkumatī. Nakaharap sa timog, naroon ang isang tīrtha na lubhang maningning at dakila.
Verse 2
शंखावर्त्तमितिख्यातं यत्र चित्रांकिता शिला । स्वयंभूता महादेवि रक्तगर्भा सुशोभना
O Dakilang Diyosa, ang pook na iyon ay tanyag bilang Śaṃkhāvartta, kung saan may batong may mga kahanga-hangang tanda. Kusang nahayag at marikit, taglay nito ang mapulang ubod sa loob.
Verse 3
छिन्ने त्वद्यापि तत्रैव सुरक्तं संप्रदृश्यते । विष्णुक्षेत्रं हि तत्प्रोक्तं शंखो यत्र हतः पुरा
Hanggang ngayon, kapag ito’y hiniwa, doon pa rin makikita ang matingkad na pula. Tunay na ang pook na iyon ay ipinahayag na kṣetra ni Viṣṇu, kung saan noong unang panahon ay napatay si Śaṃkha.
Verse 4
वेदापहारी देवेशि विष्णुना प्रभविष्णुना । कृतं शखोदकं तीर्थं शंखाकारं तु दृश्यते
O Ginang ng Panginoon, ang magnanakaw ng Veda ay pinarusahan ni Viṣṇu, ang makapangyarihan at sumasaklaw sa lahat. Doon itinatag ang tīrtha na tinatawag na Śaṅkhodaka, at ito’y nakikitang may anyong tulad ng kabibe ng conch (śaṅkha).
Verse 5
तत्र स्नात्वा नरो देवि मुच्यते ब्रह्महत्यया । सप्त जन्मानि विप्रत्वं शूद्रस्यापि प्रजा यते
O Diyosa, ang sinumang maligo roon ay napapalaya sa kasalanang brahma-hatyā. Kahit isinilang na śūdra, makakamit ang pagka-Brahmana sa loob ng pitong kapanganakan.
Verse 6
पूर्वं तत्रैव गत्वा च ततो रुद्रगयां व्रजेत् । गोदानं तत्र देयं तु सम्यग्यात्राफलेप्सुभिः
Una, pumaroon muna roon, at saka magtungo sa Rudragayā. Ang naghahangad ng ganap na bunga ng paglalakbay-pananampalataya ay nararapat na maghandog ng kaloob na baka doon.
Verse 335
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये शंखावर्त्ततीर्थमाहात्म्यवर्णनंनाम पञ्चत्रिंशदुत्तरत्रिशत तमोऽध्यायः
Sa gayon nagtatapos, sa Śrī Skanda Mahāpurāṇa, sa kalipunan ng walumpu’t isang libong śloka, sa ikapitong aklat na tinatawag na Prabhāsa Khaṇḍa, sa unang Prabhāsakṣetra Māhātmya, ang kabanatang pinamagatang “Paglalarawan ng Kadakilaan ng Śaṃkhāvartta Tīrtha,” na siyang Kabanata 335.