वडवा स्वोदराद्गर्भं ज्वालामालासमाकुलम् । विमुच्य तमृषेस्तस्य पुरो गर्भं समुज्जवलम्
vaḍavā svodarādgarbhaṃ jvālāmālāsamākulam | vimucya tamṛṣestasya puro garbhaṃ samujjavalam
Inilabas ng inahing kabayo mula sa kanyang sariling tiyan ang isang sanggol na napapaligiran ng mga kuwintas ng apoy—nagniningning at nagliliyab—inilalagay ang nagniningning na 'sinapupunan' sa harap ng pantas.
Sūta (deduced)
Tirtha: Prabhāsa
Type: kshetra
Scene: The vaḍavā releases a blazing foetus/womb encircled by garlands of flame, placed before the sage—an object of intense light, like a living fire-embryo.
Tejas (radiant power) is depicted as tangible and awe-inspiring, yet still placed within the presence of a sage—signifying dharma’s capacity to face and order power.
Prabhāsa-kṣetra, whose māhātmya frames cosmic events as part of the sanctity of the place.
None in this verse; it functions as narrative foundation for the place’s greatness.