Adhyaya 301
Ang kabanatang ito ay isang maikling pag-uusap na pang-teolohiya nina Īśvara at Devī, na nagtatakda sa Siddheśvara bilang pinakadakilang pook-liṅga sa loob ng ugnayang Prabhāsa, at binabanggit ang kalapitan at direksiyon ng kinalalagyan nito. Isinasalaysay din ang pagtatatag ng liṅga: mabilis na isinagawa ng mga deva ang paglalagak at pagbasbas sa Śiva-liṅga na tinawag na Saṅgāleśvara, at pagkaraan ay itinindig at pinuri ng mga siddha-gaṇa ang Siddheśvara bilang tagapagkaloob ng lahat ng pagtatamo. Ipinagkaloob ni Śiva ang biyaya: ang nagsasanay na dumating, maligo ayon sa tuntunin, sumamba kay Siddhanātha, at magsagawa ng japa—lalo na ang Śatarudrīya, ang Aghora mantra, at ang Gāyatrī na iniaalay kay Maheśvara—ay magkakamit ng siddhi at mga kapangyarihang tulad ng aṇimā sa loob ng anim na buwan. Idinaragdag pa ang lakas ng panahon: sa dakilang gabi ng caturdaśī sa madilim na kalahati ng buwan ng Āśvayuja, ang matapang at matatag na sādhaka ay sinasabing magtatamo ng tagumpay. Sa wakas, may phalaśruti na nagsasaad na ang salaysay na ito’y pumupuksa ng kasalanan at nagbibigay ng bunga ng lahat ng ninanais.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि सिद्धेश्वरमनुत्तमम् । तस्यैव पूर्वदिग्भागे नातिदूरे व्यवस्थितम्
Wika ni Īśvara: “Pagkaraan nito, O dakilang Diyosa, marapat kang tumungo sa walang kapantay na Siddheśvara, na nasa di-kalayuan, sa silangang panig ng lugar na yaon.”
Verse 2
यदा देवैः समेत्याशु शिवलिंगं प्रतिष्ठितम् । संगालेश्वर नामाढ्यं सर्वपापहरं शुभम्
Nang magtipon ang mga diyos at agad na itinatag ang Śiva-liṅga—na tanyag sa pangalang Saṃgāleśvara—ito’y naging mapalad at tagapag-alis ng lahat ng kasalanan.
Verse 3
तदा सिद्धगणाः सर्वे समाराध्य वृषध्वजम् । स्थापयांचक्रिरे लिंगं सर्वसिद्धिप्रदायकम्
Pagkaraan, ang lahat ng pangkat ng Siddha, matapos sambahin ang Panginoong may watawat na toro (Śiva), ay nagluklok ng liṅga na nagkakaloob ng lahat ng espirituwal na kaganapan.
Verse 4
तत्सिद्धेश्वर नामाढ्यं महापातकनाशनम् । तुष्टुवुर्विविधैः स्तोत्रैस्तदा सिद्धगणाः शिवम्
Ang liṅga na iyon, tanyag bilang Siddheśvara at tagapuksa ng malalaking kasalanan, ay pinuri noon ng mga Siddha sa sari-saring himno para kay Śiva.
Verse 5
ततस्तुष्टो महादेवो याच्यतां वरमुत्तमम् । नमस्कृत्य ततः सर्वे प्रोचुश्च शशिशेखरम्
Pagkaraan, nalugod si Mahādeva at nagsabi, “Humingi kayo ng pinakamataas na biyaya.” Kaya silang lahat ay yumukod at nagsalita kay Śaśiśekhara, ang Panginoong may gasuklay na buwan.
Verse 6
इहागत्य नरो यस्तु स्नात्वा च विधिपूर्वकम् । अर्चयेत्सिद्धनाथं च जपेच्च शतरुद्रियम्
Sinumang dumating dito at maligo ayon sa wastong ritwal, saka sumamba kay Siddhanātha at bigkasin ang Śatarudriya,
Verse 7
अघोरं वा जपेन्मन्त्रं गायत्र्यं च महेश्वरम् । षण्मासाभ्यन्तरेणैव जपेच्च मुनिसत्तमाः । अणिमादिगुणैश्वर्यं संसिद्धिं प्राप्नुयाद्ध्रुवम्
O maaari ring bigkasin ang mantrang Aghora at ang Maheśvara Gāyatrī. O pinakamainam sa mga pantas, sa pagsasagawa ng japa na ito sa loob ng anim na buwan, tiyak na matatamo ang ganap na tagumpay at mga kapangyarihang panginoon na nagsisimula sa aṇimā.
Verse 8
ईश्वर उवाच । एवं भविष्यतीत्युक्त्वा ह्यंतर्धानं गतो हरः । सिद्धेश्वरं तु संपूज्य ह्यघोरं च जपेन्नरः
Wika ni Īśvara: “Gayon nga ang mangyayari.” Pagkasabi nito, naglaho si Hara sa paningin. Pagkaraan, ang tao, matapos sambahin nang wasto si Siddheśvara, ay dapat mag-japa ng mantrang Aghora.
Verse 9
आश्वयुक्कृष्णपक्षे तु चतुर्दश्यां महानिशि । धैर्यमालंब्य निर्भीकः स सिद्धिं प्राप्नुयान्नरः
Sa ika-labing-apat na gabi (caturdaśī) ng madilim na kalahati ng buwang Āśvayuja, sa dakilang gabi, ang taong matatag ang loob at walang takot ay makakamit ang siddhi, ang ganap na kaganapan.
Verse 10
इत्येतत्कथितं देवि माहात्म्यं पापनाशनम् । सिद्धेश्वरस्य देवस्य सर्वकामफलप्रदम्
Kaya nito, O Devī, ipinahayag ang kadakilaan—tagapuksa ng kasalanan—ng diyos na si Siddheśvara, na nagkakaloob ng bunga ng lahat ng makatarungang hangarin.
Verse 301
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्य सिद्धेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामैकोत्तरत्रिशत तमोऽध्यायः
Sa ganito nagtatapos ang ika-301 kabanata, na tinatawag na “Paglalarawan ng Kadakilaan ni Siddheśvara,” sa Prabhāsa Khaṇḍa—sa loob ng Prabhāsa-kṣetra Māhātmya—ng Śrī Skanda Mahāpurāṇa, sa Saṃhitā na may walumpu’t isang libong taludtod.