Adhyaya 292
Inilalahad ng adhyāya na ito ang salaysay ni Īśvara tungkol sa isang banal na pook sa hilagang dako, lampas sa lugar na tinatawag na Kaurava-sañjñaka. Doon, ang Diyosa Bhadrakālī ay nagsagawa ng matinding tapas (mahigpit na pag-aayuno at pagninilay), at pagkaraan ay itinatag (saṃsthāpayāmāsa) si Ravi/Sūrya sa pamamagitan ng sukdulang debosyon. Itinatakda ng kabanata ang panahong pang-ritwal: Linggo (ravivāra) na tumatapat sa ikapitong araw ng buwang lunar (saptamī), at binibigyang-diin ang mga handog na pulang bulaklak at pulang pamahid/unguento. Sa phalāśruti, sinasabi na ang pagsamba nang may bhakti ay nagbubunga ng gantimpalang katumbas ng “bunga ng isang crore na yajña” (koṭi-yajña-phala), at nagdudulot ng pagkalaya mula sa mga karamdaman na mula sa vāta at pitta at iba pang malulubhang sakit. Sa wakas, may tagubilin sa pagbibigay: ang nagnanais ng ganap na bisa ng paglalakbay-dambana ay dapat maghandog ng kabayo bilang dāna (aśva-dāna) sa mismong pook na iyon, na nag-uugnay sa pagsamba sa dambana, pagsunod sa banal na kalendaryo, at kawanggawa bilang iisang landas ng dharma at ritwal.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । तस्मादुत्तरभागे तु स्थानात्कौरवसंज्ञकात् । भद्रकाली महादेवि तपः कृत्वा सुदुस्तरम्
Wika ni Īśvara: “Pagkaraan, sa hilagang panig mula sa pook na tinatawag na ‘Kaurava’, O Mahādevī, si Bhadrakālī ay nagsagawa ng matinding tapas (pagpapakasakit) na lubhang mahirap.”
Verse 2
रविं संस्थापयामास भक्त्या परमया युता । रविवारेण सप्तम्यां रक्त पुष्पानुलेपनैः
Taglay ang sukdulang debosyon, itinatag niya ang pagsamba kay Ravi (Araw). Sa araw ng Linggo, sa ikapitong tithi (Saptamī), siya’y sumamba sa pamamagitan ng mga pulang bulaklak at pulang pahid na pang-anyo.
Verse 3
यस्तं पूजयते भक्त्या कोटियज्ञफलं लभेत् । मुच्यते वातपित्तोत्थै रोगैरन्यैश्च पुष्कलैः
Ang sinumang sumamba sa Kanya nang may debosyon ay magkakamit ng gantimpalang kasinghalaga ng isang crore na paghahandog; at mapapalaya sa mga sakit na mula sa vāta at pitta, gayundin sa marami pang mabibigat na karamdaman.
Verse 4
अश्वस्तत्रैव दातव्यः सम्यग्यात्राफलेप्सुभिः
Yaong naghahangad ng ganap na bunga ng banal na paglalakbay ay dapat maghandog ng isang kabayo roon mismo, sa sagradong pook na iyon.
Verse 292
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये न्यंकुमतीमाहात्म्ये भद्रकालीबालार्कमाहात्म्यवर्णनंनाम द्विनवत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः
Sa ganito nagtatapos ang ika-292 kabanata, na tinatawag na “Paglalarawan ng Kadakilaan nina Bhadrakālī at Bālārka,” sa Prabhāsa Khaṇḍa ng Śrī Skanda Mahāpurāṇa, sa Ekāśītisāhasrī Saṃhitā—sa loob ng Prabhāsakṣetra Māhātmya, sa Nyaṅkumatī Māhātmya.