Adhyaya 281
Isinalaysay ni Īśvara ang pangyayari tungkol kay Sukanyā, anak ni Śaryāti at asawa ng pantas na si Cyavana. Sa kagubatan, nakatagpo siya ng kambal na Aśvinīkumāra (Nāsatya), mga banal na manggagamot, at sinikap siyang hikayatin na iwan ang matandang asawa sa pamamagitan ng pagpuri sa kanyang kagandahan at pagbanggit sa kahinaan ni Cyavana. Ngunit nanindigan si Sukanyā sa katapatan sa pag-aasawa at tumanggi. Nag-alok ang mga Aśvin ng lunas: gagawin nilang bata at marikit si Cyavana, at pagkatapos ay maaari raw pumili si Sukanyā ng mapapangasawa mula sa kanila. Ipinabatid ni Sukanyā ito kay Cyavana at pumayag ang pantas. Pumasok si Cyavana at ang mga Aśvin sa sagradong tubig (saras, paliligo sa ritwal) at lumitaw na pawang kabataang maningning at halos magkakahawig. Sa pamamagitan ng matalinong pagkilala, pinili ni Sukanyā si Cyavana bilang tunay na asawa. Natuwa si Cyavana at nangakong tutuparin ang hiling ng mga Aśvin. Hiniling nila ang karapatang uminom ng Soma at tumanggap ng bahagi sa mga handog ng yajña—isang katayuang sinasabing ipinagkait ni Indra. Pinahintulutan ito ni Cyavana sa bisa ng kanyang kapangyarihang pang-ṛṣi; umalis ang mga Aśvin na nasiyahan, at muling namuhay nang ganap ang mag-asawang Cyavana at Sukanyā, bilang huwaran ng katapatan at dharma.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । कस्यचित्त्वथ कालस्य त्रिदशावश्विनौ प्रिये । कृताभिषेकां विवृतां सुकन्यां तामपश्यताम्
Wika ni Īśvara: “O minamahal, sa isang pagkakataon, nakita ng dalawang banal na magkapatid na Aśvin si Sukanyā—kakatapos lamang maligo at lantad ang kanyang anyo.”
Verse 2
तां दृष्ट्वा दर्शनीयांगीं देवराजसुतामिव । ऊचतुः समभिद्रुत्य नासत्यावश्विनावथ
Nang makita siya—may kaakit-akit na mga sangkap, na wari’y anak na dalaga ng Hari ng mga deva—ang dalawang Aśvin (Nāsatya) ay nagmadaling lumapit at nagsalita.
Verse 3
कस्य त्वमसि वामोरु किं वनेऽस्मिंश्चिकीर्षसि । इच्छावस्त्वां च विज्ञातुं तत्त्वमाख्याहि शोभने
“O babaeng may marikit na mga hita, kanino ka nabibilang, at ano ang nais mong gawin sa gubat na ito? Nais ka naming makilala—ipahayag mo ang katotohanan, O kagandahan.”
Verse 4
ततः सुकन्या संवीता तावुवाच सुरोत्तमौ । शर्यातितनयां वित्तं भार्यां च च्यवनस्य माम्
Pagkaraan, si Sukanyā, na maayos ang pagkakatakip, ay nagsabi sa dalawang pinakadakila sa mga deva: “Kilalanin ninyo ako bilang anak ni Śaryāti at asawa ni Cyavana.”
Verse 5
ततोऽश्विनौ प्रहस्यैनामब्रूतां पुनरेव तु । कथं त्वं च विदित्वा तु पित्रा दत्ताऽगता वने
Pagkaraan, ang dalawang Aśvin ay ngumiti at muling nagsalita sa kanya: “Paano nangyari na ikaw—na may pagkaunawa—ay ibinigay ng iyong ama at naparito upang manirahan sa gubat?”
Verse 6
भ्राजसे गगनोद्देशे विद्युत्सौदामनी यथा । न देवेष्वपि तुल्यां हि तव पश्याव भामिनि
“Nagniningning ka sa gubat na ito na parang kidlat sa kalangitan; kahit sa mga deva ay wala kaming nakikitang kapantay mo, O marilag na ginang.”
Verse 7
सर्वाभरणसंपन्ना परमांबरधारिणी । मामैवमनवद्यांगि त्यजैनमविवेकिनम्
Ikaw na napapalamutian ng lahat ng hiyas at nakabihis ng pinakamainam na kasuotan—o ganap ang mga sangkap at walang dungis—piliin mo ako lamang; talikdan mo ang lalaking ito na walang pag-unawa.
Verse 8
कस्मादेवंविधा भूत्वा जराजर्जरितं भुवि । त्वमुपास्ये हि कल्याणि कामभावबहिष्कृतम्
Bakit, gayong ikaw ay ganyan kaganda, ay naglilingkod ka sa lupa sa isang winasak ng katandaan—o mapalad na ginang—na itinaboy na mula sa buhay ng pagnanasa?
Verse 9
असमर्थं परित्राणे पोषणे वा शुचिस्मिते । सा त्वं च्यवनमुत्सृज्य वरयस्वैकमावयोः
O ikaw na may dalisay na ngiti, hindi niya kayang ipagtanggol ka ni alagaan ka. Kaya iwan mo si Cyavana at pumili ng isa sa aming dalawa bilang asawa.
Verse 10
पत्यर्थं देवगर्भाभे मा वृथा यौवनं कृथाः । एवमुक्ता सुकन्या सा सुरौ ताविदमब्रवीत्
O dalagang nagliliwanag sa banal na kagandahang maka-diyos, huwag mong sayangin ang iyong kabataan alang-alang sa asawa. Nang masabi iyon, si Sukanyā ay nagsalita ng ganitong mga salita sa dalawang diyos.
Verse 11
रताऽहं च्यवने पत्यौ न चैवं परिशंकतम् । तावब्रूतां पुनश्चैतामावां देवभिषग्वरौ
Sinabi niya, “Ako’y tapat at deboto kay Cyavana, aking asawa; huwag ninyong pagdudahan ang iba.” Pagkaraan, muling nagsalita sa kanya ang dalawang pinakadakilang manggagamot na diyos.
Verse 12
युवानं रूपसंपन्नं करिष्यावः पतिं तव । ततस्तस्यावयोश्चैव पतिमेकतमं वृणु
“Gagawin naming kabataang muli at pinagkalooban ng kagandahan ang iyong asawa. Pagkaraan, mula sa amin, pumili ka ng isa bilang iyong asawa.”
Verse 13
एतेन समयेनावां शमं नय सुमध्यमे । सा तयोर्वचनाद्देवि उपसंगम्य भार्गवम् । उवाच वाक्यं यत्ताभ्यामुक्तं भृगुसुतं प्रति
“Samantala, O may payat na baywang, panatilihing payapa ang iyong isip.” Sa kanilang mga salita, lumapit ang ginang kay Bhārgava (Cyavana) at inulit sa anak ni Bhṛgu ang sinabi ng dalawa.
Verse 14
तद्वाक्यं च्यवनो भार्यामुवाचाद्रियतामिति । इत्युक्ता च्यवनेनाथ सुकन्या तावुवाच वै
Nang marinig iyon, sinabi ni Cyavana sa kanyang asawa, “Tanggapin mo.” Sa gayong tagubilin ni Cyavana, nagsalita si Sukanyā sa dalawang Aśvin.
Verse 15
एवं देवौ भवद्भ्यां यत्प्रोक्तं तत्कियतां लघु । इत्युक्तौ भिषजौ तत्र तया चैव सुकन्यया । ऊचतू राजपुत्रीं तां पतिस्तव विशत्वपः
Sinabi ni Sukanyā, “Gayon nga, O mga diyos; gawin agad ang inyong sinabi.” Nang masabihan, sinabi ng dalawang manggagamot sa prinsesa, “Papasukin mo sa tubig ang iyong asawa.”
Verse 16
ततोऽपश्च्यवनः शीघ्रं रूपार्थी प्रविवेश ह । अश्विनावपि तद्देवि ततः प्राविशतां जलम्
Pagkaraan, mabilis na pumasok sa tubig si Cyavana, naghahangad ng kagandahan (kabataan). At pagkatapos, O ginang, pumasok din sa tubig ang dalawang Aśvin.
Verse 17
ततो मुहूर्त्तादुत्तीर्णाः सर्वे ते सरसस्ततः । दिव्यरूपधराः सर्वे युवानो मृष्टकुण्डलाः
Makalipas ang sandali, silang lahat ay umahon mula sa lawa. Lahat ay may anyong dibino—kabataan, at may makinang na hikaw sa tainga.
Verse 18
दिव्यवेषधराश्चैव मनसः प्रीतिवर्द्धनाः । तेऽब्रुवन्सहिताः सर्वे वृणीष्वान्यतमं शुभे
Nakasuot ng kasuotang dibino na nagbibigay-galak sa isip, sabay-sabay nilang sinabi: “O mapalad, pumili ka ng sinumang nais mo.”
Verse 19
अस्माकमीप्सितं भद्रे यतस्त्वं वरवर्णिनी । यत्र वाप्यभि कामासि तं वृणीष्व सुशोभने
O mapalad na ginang na may napakagandang kutis, sapagkat ikaw ang nais naming pumili, kaya saan man humilig ang iyong puso, piliin mo ang sinumang ibig mo, O marikit.
Verse 20
सा समीक्ष्य तु तान्सर्वांस्तुल्यरूपधरान्स्थितान् । निश्चित्य मनसा बुद्ध्या देवि वव्रे पतिं स्वकम्
Pagkatapos pagmasdan silang lahat na nakatayo roon na magkakatulad ang anyo, ang marangal na babae—sa pasya ng isip at malinaw na pag-unawa—ay pinili ang sarili niyang asawa.
Verse 21
लब्ध्वा तु च्यवनो भार्यां वयोरूपमवस्थितः । हृष्टोऽब्रवीन्महातेजास्तौ नासत्याविदं वचः
Nang makamit ang asawa, si Cyavana—na ngayo’y nanatili sa anyong kabataan—ay nagalak. Ang dakilang rishi na nagliliwanag ay nagsalita ng mga salitang ito sa dalawang Nāsatya (Aśvin).
Verse 22
यदहं रूपसंपन्नो वयसा च समन्वितः । कृतो भवद्भ्यां वृद्धः सन्भार्यां च प्राप्तवान्निजाम् । तद्ब्रूतं वै विधास्यामि भवतोर्यदभीप्सितम्
Dahil sa biyaya ninyong dalawa, ako’y napuspos ng kagandahan at kabataan; at bagama’t dati’y matanda, natamo ko muli ang sarili kong asawa. Kaya sabihin ninyo ang ninanais ninyo; tunay na aking tutuparin iyon para sa inyong dalawa.
Verse 23
अश्विनावूचतुः । आवां तु देवभिषजौ न च शक्रः करोति नौ । सोमपानार्हतां तस्मात्कुरु नौ सोमपायिनौ
Wika ng dalawang Aśvin: “Kami nga ang mga manggagamot ng mga diyos, subalit si Śakra (Indra) ay hindi kami pinagkakalooban ng karapatang uminom ng Soma. Kaya gawin mo kaming karapat-dapat sa pag-inom ng Soma—gawin mo kaming mga umiinom ng Soma.”
Verse 24
च्यवन उवाच । अहं वां यज्ञभागार्हौ करिष्ये सोमपायिनौ
Sinabi ni Cyavana: “Gagawin ko kayong dalawa na karapat-dapat tumanggap ng bahagi sa yajña, at sa gayon ay maging mga umiinom ng Soma.”
Verse 25
ईश्वर उवाच । ततस्तौ हृष्टमनसौ नासत्यौ दिवि जग्मतुः । च्यवनोऽपि सुकन्या च सुराविव विजह्रतुः
Wika ni Īśvara: Pagkaraan, ang dalawang Nāsatya, na may pusong nagagalak, ay nagtungo sa langit. At si Cyavana, kasama si Sukanyā, ay nagsaya ring parang isang banal na magkaparis.
Verse 281
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये च्यवनेश्वर माहात्म्यवर्णनंनामैकाशीत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः
Sa ganito nagtatapos ang ika-281 kabanata, na tinatawag na “Paglalarawan ng Kadakilaan ni Cyavaneśvara,” sa unang Prabhāsa-kṣetra Māhātmya ng ikapitong bahagi, ang Prabhāsa-khaṇḍa, sa loob ng Śrī Skanda Mahāpurāṇa na may walumpu’t isang libong taludtod.