
Ang adhyāya na ito ay inilalahad bilang teolohikong pangaral ni Īśvara kay Devī, na itinuturo siya sa Ilog Nyankumatī, na sinasabing inilagay ni Śambhu sa ilalim ng banal na maryādā (hangganan/kaayusan) upang mapayapa ang sagradong pook (kṣetra-śānti). Pagkaraan, binabanggit ang isang pook sa timog na may kapangyarihang magwasak ng lahat ng kasalanan. Ang wastong pagligo (snāna) at ang pagsasagawa ng śrāddha ay sinasabing nakapagpapalaya sa mga ninuno mula sa mga kalagayang mala-impyerno. May takdang panahon: sa buwan ng Vaiśākha, sa maliwanag na kalahati ng buwan, sa ikatlong araw (śukla-tṛtīyā), dapat maligo at maghandog ng tarpaṇa gamit ang linga (sesame), damong darbha, at tubig. Ang śrāddha na ito ay pinupuri na kapantay ng pagsasagawa sa Gaṅgā, na nag-uugnay sa heograpiya, wastong ritwal, at bunga para sa kaligtasan ng mga ninuno sa isang siksik na tuntuning tīrtha.
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि यत्र न्यंकुमती नदी । मर्यादार्थं समानीता क्षेत्रशांत्यै च शंभुना
Wika ni Īśvara: “Pagkaraan nito, O Mahādevī, marapat na magtungo sa pook na kinaroroonan ng ilog na Nyaṅkumatī, na dinala ni Śambhu bilang banal na hanggahan at upang mapanatili ang kapayapaan at kabanalan ng kṣetra.”
Verse 2
तस्यैव दक्षिणे भागे सर्वपापप्रणाशिनी । तस्यां स्नात्वा च वै सम्यग्यः श्राद्धं कुरुते नरः । स पितॄंस्तारयेत्सर्वान्नरकान्नात्र संशयः
Sa dakong timog nito ay may pook/batis na pumupuksa sa lahat ng kasalanan. Ang sinumang maligo roon nang wasto at magsagawa ng śrāddha ay magliligtas sa lahat ng kanyang mga ninuno mula sa impiyerno—walang alinlangan dito.
Verse 3
वैशाखे शुक्लपक्षे तु तृतीयायां च भामिनि । स्नात्वा तु तर्पयेद्भक्त्या तिलदर्भजलैः प्रिये । श्राद्धं कृतं भवेत्तेन गंगायां नात्र संशयः
Sa buwan ng Vaiśākha, sa maliwanag na kalahati, sa ikatlong tithi, o minamahal—pagkaligo, maghandog nang may debosyon ng tarpaṇa gamit ang linga, damong darbha, at tubig. Sa gawaing iyon, ang śrāddha ay itinuturing na nagawa sa Ilog Gaṅgā—walang alinlangan.
Verse 261
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये न्यंकुमतीमाहात्म्यवर्णनंनामैकषष्ट्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः
Sa gayon, sa Śrī Skanda Mahāpurāṇa, sa Saṃhitā na may walumpu’t isang libong (taludtod), sa ikapito—Prabhāsa Khaṇḍa—sa unang bahagi na tinatawag na Prabhāsakṣetra Māhātmya, nagtatapos ang kabanatang pinamagatang “Paglalarawan ng Kadakilaan ng Nyaṅkumatī,” na siyang Kabanata 261.