क्षेत्रं पापहरं ज्ञात्वा तत्र प्रातिष्ठदीश्वरम् । मुक्तश्चैवाभवत्पापात्तस्मात्पुत्रवधोद्भवात्
kṣetraṃ pāpaharaṃ jñātvā tatra prātiṣṭhadīśvaram | muktaścaivābhavatpāpāttasmātputravadhodbhavāt
Nang malaman niyang ang banal na kṣetra ay tagapag-alis ng kasalanan, itinatag niya roon si Īśvara; at tunay ngang napalaya siya sa kasalanang nagmula sa pagpatay sa kaniyang anak.
Īśvara (Śiva)
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra (context of Mānavīśvara-māhātmya)
Type: kshetra
Listener: null
Scene: A remorseful king/pilgrim in Prabhāsa installs a Śiva-liṅga with ritual vessels; the atmosphere is penitential yet hopeful, with the kṣetra’s sanctity radiating as the burden of sin lifts.
A tīrtha’s sanctity (kṣetra-māhātmya) works with sincere corrective action to dissolve accumulated sin.
Prabhāsa-kṣetra as a pāpa-hara kṣetra, centered on Mānavīśvara (Īśvara installed there).
Establishing Īśvara (liṅga-pratiṣṭhā) at the holy kṣetra as an act of prāyaścitta.