Adhyaya 161
Inilalahad ng kabanatang ito ang patnubay ni Īśvara sa mga direksiyon sa loob ng Prabhāsa-kṣetra, at itinatakda ang kinaroroonan ng Ananteśvara sa timog ng isang binanggit na dambana, sa maikling layo na sinusukat sa “haba ng busog.” Ang liṅga ay kinikilalang “Ananteśvara,” sinasabing itinatag ni Ananta at kaugnay ng Hari ng Nāga, kaya’t naiuugnay ang banal na pook sa pag-iingat at pagbabantay ng mga nāga. Itinatakda rin ang masusing paraan ng pagsamba: sa pañcamī ng maliwanag na kalahati ng buwan (śukla-pakṣa) sa Phālguna, ang nagsasagawa na may pagpipigil sa pagkain at sa mga pandama ay dapat sumamba sa pamamaraang pañcopacāra. Kasunod ang phalaśruti na nangangakong may proteksiyon laban sa kagat ng ahas at hindi pag-usad ng lason sa itinakdang panahon, bilang pang-udyok sa disiplinadong pagtalima. Itinuturo pa ang pagsasagawa ng “Ananta-vrata,” na may handog na pulot at matamis na kaning-gatas (madhu-pāyasa), at ang pagpapakain sa isang brāhmaṇa ng pāyasa na hinaluan ng pulot. Sa gayon, itinatampok ang dāna at pagkamapagpatuloy bilang mahalagang pagpapatuloy ng pagsamba sa dambanang banal.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि तस्य दक्षिणतः स्थितम् । ईशाने लक्ष्मणेशाच्च धनुषां षोडशे प्रिये
Wika ni Īśvara: Pagkaraan nito, O Mahādevī, nararapat na magtungo sa dambanang nasa timog ng yaon—O minamahal—na may layong labing-anim na haba ng busog mula kay Lakṣmaṇeśa, sa dakong hilagang-silangan (Īśāna).
Verse 2
अनन्तेश्वरनामानमनन्तेन प्रतिष्ठितम् । नागराजेन देवेशि ज्ञात्वा क्षेत्रं तु पावनम्
Ito’y tinatawag na Ananteśvara at itinatag ni Ananta. O Diyosa, ang hari ng mga Nāga, nang makilala ang kṣetra na ito, ay nalalamang tunay itong nagpapadalisay.
Verse 3
यस्तु तं पूजयेद्देवि पंचम्यां फाल्गुने सिते । पञ्चोपचारविधिना जिताहारो जितेन्द्रियः
O Diyosa, sinumang sumamba sa Kanya sa ikalimang araw ng maliwanag na kalahati ng Phālguna—sa ritwal ng limang handog (pañcopacāra)—na may pagpipigil sa pagkain at pagdaig sa mga pandama, ay tunay na nagsasagawa ng kapuri-puring panata.
Verse 4
न तं दशंति फणिनो दश वर्षाणि पंच च । विषं न क्रमते देवि देहे त्वचरमेव वा
Hindi siya kakagatin ng mga ahas sa loob ng labinlimang taon; at, O Diyosa, ang lason ay hindi tatalab sa kanyang katawan—ni hindi man lamang kakalat.
Verse 5
तस्मात्तं पूजयेद्यत्नात्पंचम्यां च विशेषतः
Kaya nga, nararapat Siyang sambahin nang buong pagsisikap—lalo na sa ikalimang araw lunar.
Verse 6
तत्रानंतव्रतं कार्यं मधुपायससंयुतम् । पायसं मधुसंयुक्तं देयं विप्राय भोजनम्
Doon ay dapat isagawa ang Ananta-vrata, na may kasamang matamis na pāyasa (lugaw na gatas) na hinaluan ng pulot; at ang pāyasa na may pulot ay ialay bilang handog na pagkain sa isang brāhmaṇa.
Verse 161
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्येऽनन्तेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामैकषष्ट्युत्तरशततमोऽध्यायः
Sa ganito nagtatapos ang ika-161 kabanata, na tinatawag na “Paglalarawan ng Kadakilaan ni Ananteśvara,” sa Prabhāsa Khaṇḍa—sa loob ng Prabhāsa Kṣetra Māhātmya (unang bahagi)—ng kagalang-galang na Skanda Mahāpurāṇa, sa Saṃhitā na may walumpu’t isang libong taludtod.