Adhyaya 152
Ipinaliwanag ni Īśvara ang sunod-sunod na pagpapakita ni Bhairava at itinuro ang ikaapat na pook ni Bhairava sa kanluran ng Brahmeśa, na inilalarawan nang tiyak ang layo ayon sa sukat na “haba ng busog.” Naroon ang liṅga na tinatawag na Naradeśvara, itinatag ng pantas na si Nārada, na nag-aalis ng lahat ng kasalanan at nagbibigay ng ninanais na layon. Isinasalaysay sa alamat na noong nasa Brahmaloka si Nārada, nakatagpo niya ang isang maningning na vīṇā na kaugnay ni Sarasvatī. Sa pag-uusisa, tinugtog niya ito nang hindi wasto; ang mga tunog na nalikha—na inihayag bilang pitong svara—ay inilarawan bilang “pitong nalugmok na brāhmaṇa.” Ipinaliwanag ni Brahmā na ito’y pagkukulang mula sa pagtugtog sa kamangmangan, isang mabigat na paglabag na itinuring na parang pananakit sa pitong brāhmaṇa, kaya inutusan siyang magmadaling magtungo sa Prabhāsa upang sambahin si Bhairava para sa paglilinis. Dumating si Nārada sa Brahmakuṇḍa at sumamba kay Bhairava sa loob ng sandaang taong-diyos, nalinis at nagkamit ng kahusayan sa pag-awit. Sa wakas, ipinahayag ang Naradeśvara Bhairava bilang liṅgang bantog sa daigdig na sumisira ng malalaking pagkukulang; ang sinumang tumutugtog ng vīṇā o mga nota nang walang wastong kaalaman ay dapat magpunta roon upang luminis. Idinagdag ang isang pagtalima: sa buwan ng Māgha, magpigil sa pagkain at sumamba nang tatlong ulit araw-araw; ang deboto’y makakamit ang mapalad at kaaya-ayang kalagayang makalangit.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । तृतीयो भैरवः प्रोक्तश्चतुर्थं भैरवं शृणु । ब्रह्मेशात्पश्चिमे भागे धनुषां त्रितये स्थितम्
Wika ni Īśvara: “Naipahayag na ang ikatlong Bhairava; ngayo’y pakinggan ang ikaapat na Bhairava. Sa kanluran ng Brahmeśa, sa layong tatlong haba ng busog, siya’y naroroon.”
Verse 2
सर्वपापप्रशमनं सर्व कामप्रदं नृणाम् । नारदेश्वरनामानं स्थापितं नारदेन वै
Pinapawi nito ang lahat ng kasalanan at ipinagkakaloob ang lahat ng ninanais ng mga tao. Ito’y tinatawag na Nāradeśvara, at tunay ngang itinatag ni Nārada.
Verse 3
ब्रह्मलोके स्थितः पूर्वं नारदो भगवानृषिः । तत्र दृष्ट्वा महावीणां दिव्यां तंत्र्ययुतै र्युताम्
Noong una, ang pinagpalang rishi na si Nārada ay nanahan sa Brahmaloka. Doon ay nakita niya ang isang dakilang vīṇā na makalangit, na may libu-libong kuwerdas.
Verse 4
सरस्वत्या विनिर्मुक्तां ब्रह्मलोके महाप्रभाम् । तेनासौ कौतुकाविष्टो वादयामास तां तदा
Ang vīṇā na iyon, na pinalaya ni Sarasvatī, ay nagliliwanag nang dakilang ningning sa Brahmaloka. Kaya si Nārada, dahil sa matinding pag-uusisa, ay tinugtog iyon noon din.
Verse 5
तंत्रीभ्यो वाद्यमानाभ्यो ब्राह्मणाः पतिता भुवि । सप्त स्वरास्ते विख्याता मूर्च्छिताः षड्जकादयः
Nang pinatutunog ang mga kuwerdas, ang mga brāhmaṇa ay bumagsak sa lupa. Yaon ang sumikat bilang pitong nota, nakaayos sa pagkakasunod—nagsisimula sa Ṣaḍja.
Verse 6
तान्दृष्ट्वा विस्मयाविष्टो मुक्त्वा वीणां प्रयत्नतः । पप्रच्छ देवं ब्रह्माणं किमिदं कौतुकं विभो
Pagkakita niya roon, si Nārada ay napuno ng pagkamangha; maingat niyang isinantabi ang vīṇā at nagtanong kay Brahmā: “O Panginoon, ano ang kababalaghang ito?”
Verse 7
वाद्यमानासु तन्त्रीषु पतिता ब्राह्मणा भुवि । क एते ब्राह्मणा देव किं मृता इव शेरते
Nang tinutugtog ang mga kuwerdas, ang mga brāhmaṇa ay bumagsak sa lupa. “O Deva, sinu-sino ang mga brāhmaṇa na ito? Bakit sila nakahandusay na tila patay?”
Verse 8
ब्रह्मोवाच । एते स्वरा महाभाग मूर्च्छिताः पतिता भुवि । अज्ञानवादनेनैव पापं जातं तवाधुना
Wika ni Brahmā: “O mapalad, ang mga ito ay ang mga nota (na nagkatawang-anyo). Nahimatay sila at bumagsak sa lupa. Sa pagtugtog nang may kamangmangan, ang kasalanan ay sumapit sa iyo ngayon.”
Verse 9
सप्तब्राह्मणविध्वंसपातकं ते समा गतम् । तस्माच्छीघ्रं व्रज मुने प्रभासं क्षेत्रमुत्तमम्
“Ang kasalanang katumbas ng pagwasak sa pitong brāhmaṇa ay dumating sa iyo. Kaya, O muni, magtungo ka agad sa Prabhāsa—ang pinakadakilang banal na pook.”
Verse 10
समाराधय देवेशं सर्वपापविशुद्धये । इत्युक्तो नारदस्तत्र संतप्य च मुहुर्मुहुः
“Sambahin ang Panginoon ng mga diyos (Deveśa) upang luminis ang lahat ng kasalanan.” Sa gayong tagubilin, si Nārada roon ay nagdalamhati nang paulit-ulit.
Verse 11
कृत्वा विषादं बहुशः प्रभासं क्षेत्रमागतः । तत्रैव ब्रह्मकुण्डं तु समासाद्य प्रयत्नतः
Matapos malugmok sa dalamhati nang maraming ulit, dumating siya sa banal na kṣetra ng Prabhāsa. Doon din, sa masidhing pagsisikap, narating niya ang Brahmakuṇḍa.
Verse 12
भैरवं पूजयामास दिव्याब्दानां शतं प्रिये । ततो निष्कल्मषो भूत्वा गीतज्ञश्चाभवत्तथा
“O minamahal, sinamba niya si Bhairava sa loob ng sandaang banal na taon.” Pagkaraan nito, siya’y naging walang dungis—at naging tunay na nakaaalam ng awit at musika.
Verse 13
ततः प्रभृति तल्लिंगं नारदेश्वरभैरवम् । ख्यातं लोके महादेवि सर्वपातकनाशनम्
“Mula noon, O Mahādevī, ang liṅga na iyon—si Nāradeśvara Bhairava—ay sumikat sa daigdig bilang tagapuksa ng lahat ng kasalanan.”
Verse 14
अज्ञानाद्वादयेद्यस्तु वीणां चैव तथा स्वरान् । स तत्पातकशुद्ध्यर्थं तत्र गच्छेन्महेश्वरि
“Ngunit sinumang dahil sa kamangmangan ay tumugtog ng vīṇā at mga nota (svara) nang mali—O Maheśvarī—dapat siyang pumaroon upang luminis sa kasalanang iyon.”
Verse 15
माघे मासि जिताहारस्त्रिकालं योऽर्चयेत्ततः । नारदेशं भैरवं स स्वर्गरामामनोहरः
Sa buwan ng Māgha, ang sinumang nagpipigil sa pagkain at sumasamba roon nang tatlong ulit sa maghapon—ang sumasamba kay Nāradeśa Bhairava ay magiging kaaya-aya sa langit, kaakit-akit sa mga dalagang makalangit.