Adhyaya 122
Sa kabanatang ito, si Īśvara (Śiva) ay nagsasalita kay Devī at itinuturo ang isang liṅga sa Prabhāsa-kṣetra na tinatawag na Citrāṅgadeśvara. Nagbibigay ang teksto ng malinaw na gabay sa paglalakbay: ang liṅga ay nasa timog-kanluran at may layong humigit-kumulang dalawampung “busog,” ayon sa lohika ng paglalakbay-dambana sa bahaging ito. Ikinakabit ang pinagmulan ng dambana kay Citrāṅgada, isang panginoon ng mga gandharva. Nang makilala niya ang kadalisayan ng pook, nagsagawa siya ng matinding pag-aayuno at pagninilay, naghandog-papuri kay Maheśvara, at saka itinatag ang liṅga. Pagkaraan, binibigyang-diin ang bisa ng pagsamba: ang pagsamba na may “bhāva” (taos-pusong debosyon at layon) ay nagdudulot ng pag-abot sa daigdig ng gandharva at pakikisama sa mga gandharva. May takdang araw din: sa śukla-trayodaśī (ika-13 ng maliwanag na kalahati ng buwan), dapat paliguan si Śiva ayon sa tuntunin at sambahin nang sunod-sunod gamit ang iba’t ibang bulaklak, pabango, at insenso. Ipinapangako ang ganap na katuparan ng mga ninanais, na nakaugnay sa wastong pamamaraan at dalisay na kalooban.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि लिंगं चित्रांगदेश्वरम् । तस्यैव नैरृते भागे धनुर्विंशतिभिः स्थितम्
Wika ni Īśvara: “Pagkaraan, O Mahādevī, marapat na magtungo sa liṅga na tinatawag na Citrāṅgadeśvara. Ito’y nasa dakong timog-kanluran (nairṛta), sa layong dalawampung dhanu.”
Verse 2
चित्रांगदेन देवेशि गंधर्वपतिना प्रिये । क्षेत्रं पवित्रं ज्ञात्वा वै लिंगं तत्र प्रतिष्ठितम् । कृत्वा तपो महाघोरं समाराध्य महेश्वरम्
O Deveśī na minamahal, si Citrāṅgada—panginoon ng mga Gandharva—nabatid ang kabanalan ng banal na pook na yaon at doon niya itinatag ang isang liṅga. Matapos magsagawa ng napakahigpit na tapas, taimtim niyang sinamba si Maheśvara ayon sa wastong paraan.
Verse 3
अथ यो भावसंयुक्तस्तल्लिगं संप्रपूजयेत् । गांधर्वलोकमाप्नोति गन्धर्वैः सह मोदते
Ngayon, sinumang sumamba sa liṅga na yaon na may pusong puspos ng debosyon ay makakamit ang daigdig ng mga Gandharva at magagalak doon kasama nila.
Verse 4
तत्र शुक्लत्रयोदश्यां संस्नाप्य विधिना शिवम् । पूजयेद्विविधैः पुष्पैर्गंधधूपैरनु क्रमात् । स प्राप्नोत्यखिलं कामं मनसा यद्यदीप्सितम्
Doon, sa ikalabintatlong araw ng maliwanag na kalahati ng buwan, matapos paliguan si Śiva ayon sa wastong ritwal, dapat siyang sambahin nang sunod-sunod sa iba’t ibang bulaklak, pabango, at insenso. Makakamtan niya ang lahat ng ninanais—anumang minimithi ng isipan.
Verse 122
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये चित्रांगदेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम द्वाविंशत्युत्तरशततमोऽध्यायः
Sa gayon nagtatapos ang ika-122 kabanata, na tinatawag na “Paglalarawan ng Kadakilaan ni Citrāṅgadeśvara,” sa Prabhāsa Khaṇḍa—sa loob ng Prabhāsakṣetra Māhātmya—ng kagalang-galang na Skanda Mahāpurāṇa, sa kalipunang may walumpu’t isang libong taludtod.