Adhyaya 62
Isinalaysay ni Pulastya ang isang pagkakasunod ng paglalakbay-dambana, na nag-uutos sa tagapakinig na dumalaw sa dalawang liṅga: ang Kāṭeśvara, na sinasabing hinubog ni Gaurī (Umā), at ang Gaṅgeśvara, na hinubog ng diyosang-ilog na si Gaṅgā. Ang pinagmulan ng salaysay ay ang dating alitan nina Umā at Gaṅgā tungkol sa saubhāgya—kapalarang mapalad at kabanalan ng buhay-mag-asawa. Habang naghahanap si Gaṅgā ng pook na pagtatayuan ng liṅga, nakita ni Gaurī ang isang magandang anyo ng bundok na kahawig ng liṅga, na may anyong parang singsing (kāṭaka), at nagsagawa ng pagsamba nang may ganap na śraddhā. Nalugod si Mahādeva, nagkaloob ng darśana at nagbigay ng biyaya. Pinangalanan ni Gaurī ang dambana bilang Kāṭeśvara at ipinahayag ang phalāśruti: para sa mga babaeng nagdurusa dahil sa karibal na asawa o pagkakahiwalay, ang pagtanaw pa lamang sa pook na ito ay sinasabing nag-aalis ng lagnat/pighati, nagbibigay ng kaginhawahan, at nagbabalik ng auspiciousness sa tahanan. Sumamba rin si Gaṅgā, tumanggap ng biyaya, at itinatag ang Gaṅgeśvara, kaya’t naging magkapares ang dalawang dambana na dapat kapwa makita. Binibigyang-diin ang kaginhawahang hinahanap ng mga babaeng nagnanais maalis ang “sapatnī-doṣa” at makamtan ang sukha at saubhāgya. Nagtatapos ang kabanata sa pagpapatibay ng mga bungang ito bilang patuloy na paanyaya sa debosyon sa banal na heograpiya ng Arbuda.
Shlokas
Verse 1
पुलस्त्यस्य उवाच । ततः कटेश्वरं गच्छेल्लिंगं गौरीविनिर्मितम् । तथा गंगेश्वरं चान्यद्गङ्गया निर्मितं स्वयम्
Wika ni Pulastya: Pagkaraan nito, dapat magtungo sa Kaṭeśvara—ang liṅga na nilikha ni Gaurī; at gayundin sa isa pa, ang Gaṅgeśvara, na ginawa mismo ni Gaṅgā.
Verse 2
पुरा समभवद्युद्धमुमायाः सह गंगया । सौभाग्यं प्रति राजेन्द्र ततो गौरीत्यभाषत
O panginoon ng mga hari, noong unang panahon ay sumiklab ang isang pagtatalo kina Umā at Gaṅgā tungkol sa mapalad na kapalaran; noon ay nagsalita si Gaurī nang ganito.
Verse 3
यया संपूजितः शंभुः शीघ्रं यास्यति दर्शनम् । सा सौभाग्यवती नूनभावयोः संभविष्यति
“Ang sinumang sumamba kay Śambhu nang ganap at agad magkamit ng kanyang darśana—siya lamang, tunay nga, ang magiging tunay na mapalad sa aming dalawa.”
Verse 4
एवमुक्ता ततो गंगा सत्वरैत्यात्र पर्वते । लिंगमन्वेषयामास चिरकालादवाप सा
Nang masabihan nang gayon, nagmadaling dumating si Gaṅgā sa bundok na ito at naghanap ng isang liṅga; makalipas ang mahabang panahon, natagpuan at natamo niya ito.
Verse 5
दृष्ट्वा गौर्याथ कटकं पर्वतस्य मनोहरम् । लिंगाकारं महाराज पूजयामास सा तदा
O dakilang hari, nang magkagayon ay nakita ni Gaurī ang kaakit-akit na Kaṭaka ng bundok, na may anyong liṅga; at noon din ay sinamba niya iyon.
Verse 6
सम्यक्छ्रद्धासमोपेता ततस्तुष्टो महेश्वरः । प्रददौ दर्शनं तस्या वरदोऽस्मीति चाब्रवीत्
Nang siya’y napuspos ng wastong pananampalataya, nalugod si Mahēśvara; ipinagkaloob Niya sa kanya ang darśana at nagsabi: “Ako ang tagapagkaloob ng mga biyaya.”
Verse 7
गौर्युवाच । सापत्न्यजेर्ष्यया देव मया लिंगं प्रकल्पितम् । तस्मात्कटेश्वराख्या च लोके चास्य भविष्यति
Wika ni Gaurī: “O Panginoon, dahil sa paninibugho na mula sa tunggalian sa kapwa-asawa, aking hinubog ang liṅga na ito. Kaya sa daigdig, ito’y makikilala rin sa pangalang Kaṭeśvara.”
Verse 8
या नारी पतिना मुक्ता सपत्नीदुःखदुःखिता । अस्य संदर्शनादेव सा भविष्यति विज्वरा । सुतसौभाग्यसंपन्ना भर्तृप्राणसमा तथा
Sinumang babaeng iniwan ng asawa at pinahihirapan ng dalamhating dulot ng kapwa-asawa—sa pagtanaw pa lamang sa banal na presensiyang ito, siya’y mapapalaya sa pagdurusa. Pagpapalain siya ng mabuting kapalaran ng mga anak, at muling magiging kasinghalaga ng buhay sa kanyang asawa.
Verse 9
गंगयाराधितो देव एवमेव वरं ददौ । तस्माल्लिंगद्वयं तच्च द्रष्टव्यं मनुजाधिप
Sa gayon, ang Panginoon na sinamba ni Gaṅgā ay nagkaloob ng gayong biyaya. Kaya, O pinuno ng mga tao, ang dalawang liṅga na iyon ay nararapat dalawin at pagmasdan.
Verse 10
विशेषतश्च नारीभिः सपत्नीदोषहानिदम् । सुखसौभाग्यदं नित्यं तथाऽभीष्टप्रदं नृणाम्
Lalo na para sa mga babae, ito’y dapat hanapin, sapagkat inaalis nito ang dungis at dalamhating kaugnay ng kapwa-asawa. Lagi nitong ipinagkakaloob ang ligaya at mabuting kapalaran, at tinutupad ang ninanais ng mga tao.
Verse 62
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे तृतीयेऽर्बुदखंडे कटेश्वरगंगेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम द्विषष्टितमोऽध्यायः
Sa ganito nagtatapos ang ika-animnapu’t dalawang kabanata, na pinamagatang “Paglalarawan ng Kadakilaan nina Kaṭeśvara at Gaṅgeśvara,” sa ikatlong bahagi, ang Arbuda Khaṇḍa, sa ikapitong bahagi, ang Prabhāsa Khaṇḍa, ng Śrī Skanda Mahāpurāṇa, sa salaysay na may walumpu’t isang libong śloka.