Adhyaya 6
Itinuro ni Pulastya sa hari na magtungo kay Vasiṣṭha, na inilalarawang kayamanan ng tapas; ang simpleng darśana (banal na pagharap/pagkakita) ay nakapagbibigay ng kaganapan. Itinatampok ang isang kuṇḍa na puno ng tubig na nag-aalis ng kasalanan; kaugnay ito ni Vasiṣṭha at ng ilog Gomati, na sinasabing dinala roon sa pamamagitan ng kapangyarihan ng pag-aayuno at pagninilay. Ang pagligo sa tubig na ito ay ipinapahayag na nagpapalaya mula sa pāpaka (mga kasalanan). Pagkaraan, tumuon ang aral sa mga ritwal para sa mga ninuno: ang pagsasagawa ng śrāddha gamit ang ṛṣidhānya ay sinasabing nakaliligtas sa lahat ng pitṛ sa dalawang kalahati ng buwan, at pinagtitibay ng isang gāthā mula sa “Nārada-gītā” na naglalagay sa śrāddha sa āśrama ni Vasiṣṭha bilang higit sa iba pang tanyag na pook at mga yajña. Binanggit din si Arundhatī bilang lalong karapat-dapat sambahin at tagapagkaloob ng ninanais na layon. Inisa-isa ang mga pagtalima at bunga: ang pag-aalay ng ilawan (dīpa-dāna) sa harap ni Vasiṣṭha ay nagdudulot ng kasaganaan at liwanag; ang pag-aayuno ng isang gabi ay humahantong sa dalisay na daigdig ng Pitong Ṛṣi; tatlong gabi sa Maharloka; at isang buwang pag-aayuno sa mokṣa at pagkalaya sa saṃsāra. May dagdag na tuntunin: tarpaṇa sa ṛṣi sa Śrāvaṇa śukla Paurṇamāsī para sa Brahmaloka, japa ng 800 Gāyatrī para sa agarang pagkapawi ng mabibigat na kasalanan, at pagsamba kay Vāmadeva para sa bungang tulad ng Agniṣṭoma; nagwawakas ang kabanata sa panawagang magsikap na makita ang pantas at sambahin si Vāmadeva nang may kadalisayan at pananampalataya.
Shlokas
Verse 1
पुलस्त्य उवाच । ततो गच्छेन्नृपश्रेष्ठ वसिष्ठं तपसां निधिम् । यं दृष्ट्वा मानवः सम्यक्कृतार्थत्वमवाप्नुयात्
Sinabi ni Pulastya: “Pagkatapos, O pinakamainam na hari, dapat magtungo kay Vasiṣṭha, ang kayamanan ng mga austeridad. Sa pagtanaw sa kanya, ang tao ay tunay na nakakamit ang kaganapan ng layon.”
Verse 2
तत्रास्ति जलसम्पूर्णं कुण्डं पापहरं नृणाम् । तस्मिन्कुण्डे नृपश्रेष्ठ वसिष्ठेन महात्मना
Naroon ay may isang kuṇḍa na hitik sa tubig, isang banal na lawa na nag-aalis ng kasalanan ng mga tao. Sa kuṇḍang iyon, O pinakamainam na hari, sa pamamagitan ng dakilang kaluluwang si Vasiṣṭha...
Verse 3
गोमती च समानीता तपसा नृपसत्तम । तत्र स्नातो नरः सम्यक्पातकै र्विप्रमुच्यते
O pinakamainam sa mga hari, dinala roon ang ilog na Gomatī sa bisa ng matinding tapa. Ang sinumang maligo roon nang wasto ay ganap na napapalaya mula sa mga kasalanan at paglabag.
Verse 4
ऋषिधान्येन यस्तत्र श्राद्धं नृप समाचरेत् । स पितृंस्तारयेत्सर्वान्पक्षयोरुभयोरपि
O hari, ang sinumang magsagawa roon ng śrāddha gamit ang ‘butil ng ṛṣi’ (banal na butil na kaugnay ng mga pantas) ay makapagliligtas sa lahat ng ninuno—sa dalawang kalahati ng buwan, maliwanag at madilim.
Verse 5
अत्र गाथा पुरा गीता नारदेन महात्म ना । स्नात्वा पुण्योदके तत्र दृष्ट्वा तं मुनिसत्तमम्
Dito, noong unang panahon, inawit ni Nārada na may dakilang diwa ang isang banal na gāthā. Pagkaligo niya sa banal na tubig doon at pagkakita sa pinakadakilang muni, kanyang binigkas ang talatang iyon.
Verse 6
किं गयाश्राद्धदानेन किमन्यैर्मखविस्तरैः । वसिष्ठस्याश्रमं प्राप्य यः श्राद्धं कुरुते नरः । स पितॄंस्तारयेत्सर्वानात्मना नृपसत्तम
Ano pa ang kailangan sa pag-aalay ng śrāddha-dāna sa Gayā, o sa iba pang masalimuot na handog? O pinakamainam sa mga hari, ang taong makarating sa āśrama ni Vasiṣṭha at magsagawa roon ng śrāddha ay makapagliligtas sa lahat ng ninuno—sa bisa ng sariling kabutihang-loob at bisa ng gawa.
Verse 7
तत्रैवारुंधती साध्वी वसिष्ठस्य समीपतः । पूजनीया विशेषेण सर्वकामप्रदा नृणाम्
Doon din, malapit kay Vasiṣṭha, naroon ang banal at marangal na si Arundhatī. Siya’y dapat sambahin nang may natatanging paggalang, sapagkat ipinagkakaloob niya sa mga tao ang katuparan ng lahat ng marapat na hangarin.
Verse 8
बाल्ये वयसि यत्पापं वार्द्धके यौवनेऽपि वा । वसिष्ठदर्शनात्सद्यो नराणां याति संक्षयम्
Anumang kasalanang naipon ng tao—sa pagkabata, kabataan, o katandaan man—sa pagtanaw lamang kay Ṛṣi Vasiṣṭha ay agad na naglalaho para sa mga tao.
Verse 9
दीपं प्रयच्छते यस्तु वसिष्ठाग्रे समाहितः । सुखसौभाग्यसंयुक्तस्तेजस्वी जायते नरः
Ngunit ang sinumang may nakatuong isip na maghandog ng ilawan sa harap ni Ṛṣi Vasiṣṭha, siya’y pinagkakalooban ng ligaya at mabuting kapalaran, at nagiging maningning at marangal.
Verse 10
उपवासपरो यस्तु तत्रैका रजनीं नयेत् । स याति परमं स्थानं यत्र सप्तर्षयोऽमलाः
Ang sinumang deboto sa pag-aayuno (upavāsa) at magpalipas doon ng iisang gabi, siya’y makararating sa kataas-taasang dako kung saan nananahan ang walang dungis na Pitong Ṛṣi.
Verse 11
त्रिरात्रिं कुरुते यस्तु वसिष्ठाग्रे समाहितः । स याति च महर्लोकं जरामरणवर्जितः
Ang sinumang may nakatuong isip na magsagawa ng panatang tatlong gabi sa harap ni Ṛṣi Vasiṣṭha, siya’y makararaos sa Maharloka, malaya sa pagtanda at kamatayan.
Verse 12
यस्तु मासोपवासं च वसिष्ठाग्रे करोति च । सोऽपि मुक्तिमवाप्नोति न याति स भवार्णवम्
Ang sinumang magsagawa ng pag-aayuno sa loob ng isang buwan sa harap ni Ṛṣi Vasiṣṭha ay nagkakamit din ng mokṣa (kalayaan); hindi na siya muling mahuhulog sa karagatan ng saṃsāra, ang pag-ikot ng pag-iral.
Verse 13
श्रावणस्य सिते पक्षे पौर्णमास्यां समाहितः । ऋषिं तर्पयते यस्तु ब्रह्मलोकं स गच्छति
Sa maliwanag na kalahati ng Śrāvaṇa, sa araw ng kabilugan ng buwan, ang sinumang may matatag na isip na nag-aalay ng tarpaṇa sa mga ṛṣi ay makararating sa Brahmaloka.
Verse 14
वसिष्ठस्याग्रतो यस्तु गायत्र्यष्टशतं जपेत् । आजन्ममरणात्पापात्सद्यो मुच्येत मानवः
Ang sinumang bumibigkas ng Gāyatrī nang walong daang ulit sa harap ni Vasiṣṭha ay agad na napapalaya sa mga kasalanang naipon mula kapanganakan hanggang kamatayan.
Verse 15
वामदेवं यजेत्तत्र यदि श्रद्धासमन्वितः । अग्निष्टोमफलं राजन्सद्यः प्राप्नोति मानवः
O Hari, kung ang isang tao roon ay sumamba kay Vāmadeva nang may pananampalataya, agad niyang matatamo ang gantimpalang kasinghalaga ng handog na Agniṣṭoma.
Verse 16
तस्मात्सर्वप्रयत्नेन द्रष्टव्योऽसौ महामुनिः । शुचिभिः श्रद्धया युक्तास्ते यास्यंति परं पदम्
Kaya nga, sa lahat ng pagsisikap ay dapat hanapin at masilayan ang dakilang muni. Yaong mga dalisay at may pananampalataya ay makaaabot sa pinakamataas na tahanan.
Verse 17
तस्मात्सर्वात्मना राजन्वामदेवं च पूजयेत्
Kaya nga, O Hari, buong pagkatao ang ialay sa pagsamba kay Vāmadeva.