अब्रवीद्वचनं चापि प्रहस्य वृषभध्वजः । जामदग्न्य महाबाहो शृणु मे परमं वचः
abravīdvacanaṃ cāpi prahasya vṛṣabhadhvajaḥ | jāmadagnya mahābāho śṛṇu me paramaṃ vacaḥ
Ngumiti ang Panginoong may watawat ng toro (Śiva) at nagsalita: “O Jāmadagnya, makapangyarihang bisig, dinggin mo ang aking kataas-taasang salita.”
Śiva (Vṛṣabhadhvaja)
Tirtha: Rāmatīrtha (contextual, named later)
Type: kund
Scene: Śiva, bearing the bull-banner, smiles and begins a solemn instruction to Paraśurāma; the moment is intimate, like guru addressing disciple.
Divine grace begins with attentive listening to the Lord’s highest instruction.
The passage is leading into the māhātmya of Rāmatīrtha in the Arbuda region.
None in this verse; it introduces Śiva’s forthcoming boon and teaching.