एतत्ते सर्वमाख्यातं यन्मां त्वं परिपृच्छसि । विनायकस्य माहात्म्यं महत्त्वं शांतिकं तथा
etatte sarvamākhyātaṃ yanmāṃ tvaṃ paripṛcchasi | vināyakasya māhātmyaṃ mahattvaṃ śāṃtikaṃ tathā
Ang lahat ng ito’y naipaliwanag ko na sa iyo nang ganap—ang lahat ng itinatanong mo sa akin: ang kaluwalhatian ni Vināyaka, ang kanyang kadakilaan, at ang kapangyarihan niyang magkaloob ng śānti, ang pagpapayapa.
Unspecified (contextually the responding sage/narrator concluding the explanation)
Purāṇic teaching is transmitted through inquiry and complete exposition, emphasizing Vināyaka’s role as a bestower of peace and auspiciousness.
The teaching belongs to the Arbuda-khaṇḍa setting (Arbuda/Mount Abu sacred geography) within the Prabhāsa-khaṇḍa.
No specific ritual is prescribed in this verse; it marks a summary/closure of the māhātmya explanation.