सौदास उवाच । यैर्विना सुगतिर्नास्ति दुर्गतिं ये नयंति वै । गत्वैवं ब्रूहि तां साध्वीं मम वाक्यं द्विजोत्तम । प्रदास्यति ततो नूनं कुण्डले रत्नमंडिते
saudāsa uvāca | yairvinā sugatirnāsti durgatiṃ ye nayaṃti vai | gatvaivaṃ brūhi tāṃ sādhvīṃ mama vākyaṃ dvijottama | pradāsyati tato nūnaṃ kuṇḍale ratnamaṃḍite
Sinabi ni Saudāsa: “Kung wala ang mga iyon, walang su-gati (mabuting hantungan), at ang mga iyon din ang tunay na nagdadala sa dur-gati (masamang kapalaran). Humayo ka at sabihin sa banal na ginang ang aking mga salita, O pinakadakila sa mga brahmana. Pagkaraan nito, tiyak na ibibigay niya ang mga hikaw na may hiyas.”
Saudāsa
Tirtha: Arbuda
Type: kshetra
Scene: King Saudāsa, stern and commanding, instructs the brāhmaṇa messenger to repeat a threatening-sounding message to the queen: the earrings are tied to good or bad destiny; the messenger listens with folded hands.
Actions and choices shape sugati and durgati; dharma-guided giving and truthful compliance support auspicious outcomes.
No explicit tīrtha-phala is stated in this verse; it remains within the Arbuda-khaṇḍa storyline.
No formal ritual; the emphasis is on authorized giving (a dharmic transfer) and its karmic implications.