स एव पर्वतं चात्र प्रेषयिष्यति भूधरः । येन स्यात्परिपूर्णं च श्वभ्रमेतन्महात्मना
sa eva parvataṃ cātra preṣayiṣyati bhūdharaḥ | yena syātparipūrṇaṃ ca śvabhrametanmahātmanā
Ang dakilang tagapasan ng bundok na si Himavān ay magpapadala ng isang bundok dito, upang sa kapangyarihan ng marangal na nilalang na iyon ay mapunô nang ganap ang bangin na ito.
Narrator (contextual; likely Sūta’s narration within Prabhāsa-khaṇḍa)
Tirtha: Arbuda-kṣetra (implied)
Type: kshetra
Scene: A divine-personified Himavān, regal and mountain-bodied, gestures as if commanding a smaller mountain mass to travel; the chasm is shown awaiting filling, emphasizing cosmic-scale intervention.
Great beings support dharma by removing obstacles; cooperation with the righteous brings swift resolution.
The Arbuda sacred landscape is implied, focusing on safeguarding an āśrama environment.
None; the verse emphasizes providential assistance rather than a formal ritual.