Adhyaya 50

Verse 1

। एवं तस्य नरेन्द्रस्य व्याघ्ररूपस्य कानने । जगाम सुमहान्कालो निघ्नतो विविधान्द्विज

Sa ganitong paraan, habang ang haring iyon—na ngayo’y may anyong tigre—ay nasa gubat, lumipas ang napakahabang panahon habang patuloy niyang pinapatay ang iba’t ibang nilalang, O brāhmaṇa.

Verse 2

कस्यचित्त्वथ कालस्य तस्मिन्देशे द्विजोत्तमाः । आ यातं गोकुलं रम्यं गोपगोपीसमाकुलम्

Pagkaraan, makalipas ang ilang panahon, O pinakadakilang mga brāhmaṇa, dumating sa lupaing iyon ang isang kaaya-ayang pamayanang pastulan—ang Gokula—na hitik sa mga gopa at gopī.

Verse 3

तत्रास्ति नन्दिनीनाम धेनुः पीनपयोधरा । विस्तीर्णजघनाभोगा हंसवर्णा घटस्रवा

Doon ay may isang baka roon na ang pangalan ay Nandinī, hitik ang mga suso; malapad at matatag ang hulihang katawan, puti na gaya ng sisne, at umaagos ang gatas na tila ibinubuhos mula sa banga.

Verse 4

अथ सा निजयूथस्य सदाग्रे तृणवांछया । भ्रममाणा निकुञ्जांते लिंगं देवस्य शूलिनः

Pagkaraan, siya’y lumakad sa unahan ng sarili niyang kawan sa paghahanap ng damo, at napadpad sa gilid ng isang kakahuyan, at doon nasumpungan ang liṅga ng Panginoong may hawak ng trisula (Śiva).

Verse 5

अपश्यत्तेजसा युक्तं स्वयमेव व्यवस्थितम् । द्वादशार्कप्रतीकाशं चित्ताह्लादकरं परम्

Nakita niya iyon na puspos ng ningning, nakatindig na tila kusang naitatag—kumikinang na parang labindalawang araw, kataas-taasan, at nagbibigay-galak sa isipan.

Verse 6

ततस्तस्योपरि स्थित्वा सुस्राव सुमहत्पयः । श्रद्धया परया युक्ता तस्य स्नानकृते द्विजाः

Pagkatapos, tumindig siya sa ibabaw nito at nagpaagos ng napakaraming gatas—taglay ang pinakadakilang pananampalataya—upang paliguan iyon, O mga brāhmaṇa.

Verse 7

एवं तां स्नपनं तस्य सदा लिंगस्य कुर्वतीम् । न जानाति जनः कश्चिद्वने वृक्षसमाकुले

Gayon, patuloy niyang isinasagawa ang pagpapaligo sa liṅga; at sa gubat na siksik sa mga puno, walang sinumang nakaalam nito.

Verse 8

अन्यस्मिन्दिवसे तत्र स्थाने व्याघ्रः समागतः । तीक्ष्णदंष्ट्रो महाकायः सर्वजन्तुभयावहः

Sa ibang araw, sa mismong pook na iyon, dumating ang isang tigre—matutulis ang pangil, napakalaki ng katawan, at nakapangingilabot sa lahat ng nilalang.

Verse 9

अथ सा तत्र आयाता पतिता दृष्टिगोचरे । नन्दिनी द्वीपिनस्तस्य दैवयोगाद्द्विजोत्तमाः

Pagkaraan, dumating doon si Nandinī at, sa pagsasanib ng tadhana, napasok sa abot-tanaw ng tigre, O pinakadakila sa mga brāhmaṇa.

Verse 10

ततः सा गोकुले बद्धं स्मृत्वा स्वं लघुवत्सकम् । अतृणादं पयोवृत्तिं करुणं पर्यदेवयत्

Pagkaraan, naalala niya ang munting guya niyang nakatali sa kulungan ng mga baka, at nanaghoy nang may habag: ang guya, na sa gatas lamang nabubuhay at di pa makapanginain ng damo, ay magdurusa kung wala siya.

Verse 11

अद्यैकाहं च संप्राप्ता कानने जनवर्जिते । पुत्रं बालं परित्यज्य गोपैर्गोष्ठे नियंत्रितम्

“Ngayong araw, mag-isa akong naparito sa gubat na ito na walang tao, iniwan ko ang aking munting anak, na pinipigil sa kulungan ng mga pastol ng baka.”

Verse 12

येन सत्येन भक्त्याद्य स्नपनायाहमागता । शिवस्य तेन सत्येन भूयान्मे सुतसंगमः

“Sa katotohanang iyon—na dahil sa debosyon ay naparito ako ngayon upang maligo sa banal na pook para kay Śiva—sa katotohanang iyon din, nawa’y ipagkaloob sa akin ang muling pagkikita sa aking anak.”

Verse 13

एवं सा करुणं यावन्नन्दिनी विलपत्यलम् । तावद्व्याघ्रः स्मितं कृत्वा प्रोवाच परुषाक्षरम्

Habang si Nandinī ay humahagulhol sa pusong mahabagin, ang tigre—nakangiti—ay nagsalita sa kanya ng mabibigat at mararahas na salita.

Verse 14

व्याघ्र उवाच । प्रलापान्किं मुधा धेनो करोषि वशगा मम । तस्मादिष्टतमं देवं स्मर स्वर्गकृते शुभे

Wika ng tigre: “Bakit ka nagdadaldal nang walang saysay, O baka, gayong ikaw ay nasa aking kapangyarihan? Kaya, O mapalad, alalahanin mo ang iyong pinakamamahal na Diyos—alang-alang sa langit.”

Verse 15

धेनुरुवाच । नाहमात्मकृते व्याघ्र विलपामि सुदुः खिता । शिवार्चनकृते मृत्युर्मम जातः शुभावहः

Sabi ng baka: “O tigre, hindi ako nananaghoy para sa aking sarili, bagaman ako’y labis na nababagabag. Kung ang kamatayan ay dumating sa akin dahil sa pagsamba kay Śiva, tunay na ito’y mapalad.”

Verse 16

वत्सो मे गोकुले बद्धः स्मरमाणो ममागमम् । सन्तिष्ठते पयोवृत्तिः कथं स्यात्स मया विना

“Ang aking guya ay nakatali sa kulungan ng mga baka, na inaalaala ang aking pagdating. Sa gatas lamang ito nabubuhay—paano ito mabubuhay kung wala ako?”

Verse 17

एतस्मात्कारणाद्व्याघ्र विलपामि सुदुःखिता । न चात्मजीवनार्थाय सत्येनात्मानमालभे

“Dahil dito, O tigre, ako’y nananaghoy sa matinding dalamhati. At hindi ko, alang-alang sa sarili kong buhay, lalapastanganin ang katotohanan sa pamamagitan ng mapanlinlang na pakikipagtawaran.”

Verse 18

तस्मान्मुंच महाव्याघ्र मां सद्यः सुतवत्सलाम् । सखीजनस्य तं दत्त्वा समागच्छामि तेंतिकम्

Kaya nga, O dakilang tigre, pakawalan mo ako ngayon din—tapat ako sa aking anak. Pagkatiwala ko siya sa aking mga kasamang babae, babalik ako at lalapit muli sa iyo.

Verse 19

व्याघ्र उवाच । कथं मृत्युमुखं प्राप्य निष्क्रम्य च कथञ्चन । भूयस्तत्रैव निर्यासि तस्मात्त्वां भक्षयाम्यहम्

Wika ng tigre: “Nakarating ka na sa bunganga ng kamatayan; paano ka pa makalalabas sa anumang paraan at saka babalik doon muli? Kaya kakainin kita.”

Verse 20

नन्दिन्युवाच । शपथैरागमिष्यामि यैः पुनर्व्याघ्र तेंऽतिकम् । तानाकर्णय मे वक्त्रात्ततो युक्तं समाचर

Sinabi ni Nandinī: “O tigre, babalik ako sa iyo, nakagapos sa mga banal na panunumpa. Pakinggan mo ang mga panatang iyon mula sa aking sariling bibig; saka gawin ang nararapat at angkop.”

Verse 21

यत्पापं ब्रह्महत्यायां मातापित्रोश्च वंचने । तेन पापेन लिप्येहं नागच्छामि पुनर्यदि

“Anumang kasalanan ang nasa pagpatay sa isang Brahmana, at anumang kasalanan ang nasa panlilinlang sa ama at ina—nawa’y madungisan ako ng kasalanang iyon dito, kung hindi ako muling babalik.”

Verse 22

विवस्त्रं स्नानसक्तानां दिवामैथुनगामिनाम् । यत्पापं तेन लिप्येऽहं नागच्छामि पुनर्यदि

“Anumang kasalanan ang sa mga nalululong sa pagligo nang hubad, at anumang kasalanan ang sa mga nakikipagtalik sa araw—nawa’y madungisan ako ng kasalanang iyon kung hindi ako muling babalik.”

Verse 23

रजस्वलानुसक्तानां यत्पापं नग्नशायिनाम् । तेन पापेन लिप्येऽहं नागच्छामि पुनर्यदि

Anumang kasalanan ng mga nakikisama sa babaeng may buwanang dalaw, at anumang kasalanan ng mga nahihiga nang hubad—nawa’y madungisan ako ng kasalanang iyon kung hindi ako muling babalik.

Verse 24

विश्वासघातकानां च कृतघ्नानां च यद्भवेत् । तेन पापेन लिप्येऽहं नागच्छामि पुनर्यदि

Anumang kasalanan ng mga nagtaksil sa tiwala, at anumang kasalanan ng mga walang utang-na-loob—nawa’y madungisan ako ng kasalanang iyon kung hindi ako muling babalik.

Verse 25

गोकन्याब्राह्मणानां च दूषकानां च यद्भवेत् । तेन पापेन लिप्येऽहं नागच्छामि पुनर्यदि

Anumang kasalanan ng mga lumalapastangan o dumudungis sa mga baka, sa mga dalaga, at sa mga brāhmaṇa—nawa’y madungisan ako ng kasalanang iyon kung hindi ako muling babalik.

Verse 26

वृथापाकप्रकर्तृणां वृथामांसाशिनां च यत् । तेन पापेन लिप्येऽहं नागच्छामि पुनर्यदि

Anumang kasalanan ng mga nagluluto ng pagkain nang walang saysay (walang layuning dharma), at anumang kasalanan ng mga kumakain ng karne nang walang saysay—nawa’y madungisan ako ng kasalanang iyon kung hindi ako muling babalik.

Verse 27

व्रतभंगप्रकर्तृणामनृतौ गामिनां च यत् । तेन पापेन लिप्येऽहं नागच्छामि पुनर्यदि

Anumang kasalanan ng mga sumisira ng panata (vrata), at anumang kasalanan ng mga kumakapit sa kasinungalingan—nawa’y madungisan ako ng kasalanang iyon kung hindi ako muling babalik.

Verse 28

पैशुन्यसूचकानां च यत्पापं शस्त्रकर्मणाम् । तेन पापेन लिप्येऽहं नागच्छामि पुनर्यदि

Anumang kasalanang nauukol sa mga mapanirang-puri at mga tagapagsumbong, at anumang kasalanang nauukol sa mga nabubuhay sa mararahas na sandata—nawa’y madungisan ako ng kasalanang iyon kung hindi ako muling magbabalik.