Adhyaya 43
Ipinapakita sa Kabanata 43 ang masinsing pag-uusap na teolohikal at etikal sa loob ng isang tīrtha na inilalarawang kanlungang nakaayon sa dharma. Kinausap ni Menakā ang isang brāhmaṇa na asetiko, inihayag na siya’y kabilang sa mga makalangit na courtesan (divaukasaṃ veśyāḥ), at ipinakita ang pagnanasa; inihalintulad niya ang asetiko kay Kāma at inilarawan ang mga epekto ng pag-akit sa katawan at damdamin. Sinikap niyang manghikayat sa pamamagitan ng mapilit na dilema: kung hindi siya tatanggapin, mamamatay raw siya, at ang asetiko’y mapaparatangan ng kasalanang pananakit sa isang babae. Sumagot ang asetiko sa pamamagitan ng pagtatanggol sa disiplina ng mga panata: siya at ang kanyang kapatiran ay mga tagapagdala ng vrata, nakatuon sa brahmacarya sa ilalim ng utos ni Śiva. Ipinaliwanag niyang ang brahmacarya ang ugat ng lahat ng panata, lalo na para sa mga deboto ni Śiva, at na para sa tagamasid ng Pāśupata, kahit isang gawa ng pakikipagtalik ay maaaring magpawalang-bisa sa napakalaking pag-aayuno at pagtitika. Inuri rin niya ang pakikisalamuha—paghipo, matagal na paglapit, at maging pakikipag-usap sa babae—bilang mapanganib sa etika para sa isang Pāśupata na asetiko, bilang pag-iingat sa kabanalan ng panata at hindi paghatol sa tao. Sa wakas, inutusan niya si Menakā na umalis agad at hanapin ang nais niya sa ibang dako, upang mapangalagaan ang disiplina ng asetiko at ang banal na kapaligiran ng tīrtha.
Shlokas
Verse 1
। मेनकोवाच । अन्यास्ता नायिका विप्र यासां धर्मस्त्वयोदितः । स्वेच्छाचारविहारिण्यो वयं वेश्या दिवौकसाम्
Wika ni Menakā: “O brāhmaṇa, iba ang mga ibang pangunahing babae na inilarawan mo ang kanilang dharma at asal. Kami nama’y gumagala ayon sa sariling nais; kami ang mga kortesana ng mga diyos sa langit.”
Verse 2
स त्वं वद महाभाग कस्माद्देशात्समागतः । मम चित्तहरो वापि तीर्थे धर्मिष्ठसंश्रये
Kaya sabihin mo sa akin, O mapalad: mula saang lupain ka nagmula? At bakit mo ninakaw ang aking puso rito sa tīrtha na ito—kanlungan ng mga pinakamatapat sa dharma?
Verse 3
त्वां दृष्ट्वाहं महाभाग कामदेव समाकृतिम् । पुलकांचितसर्वांगी कामबाणप्रपीडिता
Nang makita kita, O mapalad—na ang anyo’y tulad ni Kāmadeva—nanginginig ang bawat bahagi ng aking katawan, tumitindig ang balahibo, at pinahihirapan ng mga palaso ng pagnanasa.
Verse 4
तस्माद्भजस्व मां रक्तां नो चेद्यास्यामि संक्षयम् । कामबाणप्रदग्धा वै पुरोऽपि तव तापस । ततः स्त्रीवधपापेन लिप्यसे त्वं न संशयः
Kaya tanggapin mo ako na nagliliyab sa pagnanasa; kung hindi, ako’y manghihina at mauubos. Sinusunog ng mga palaso ng kama, mamamatay ako sa harap mo, O asceta; at kung gayon, walang alinlangan, madudungisan ka ng kasalanang pagpatay sa isang babae.
Verse 5
तापस उवाच । वयं व्रतधराः सुभ्रु ब्रह्मचर्यपरायणाः । मूर्खाः कामविधौ भद्रे निरताः शिवशासने
Wika ng asceta: “O babaeng may magandang kilay, kami’y mga tagapagdala ng mga panata, nakatuon sa brahmacarya. Sa mga gawi ng pagnanasa, O mabait, kami’y gaya ng mangmang; ngunit matatag kami sa disiplina ni Śiva.”
Verse 6
सर्वेषां व्रतिनां मूलं ब्रह्मचर्यमुदाहृतम् । विशेषाच्छिवभक्तानामेवं भूयो विधास्यसि
Ang brahmacarya ang ipinahahayag na ugat ng lahat ng panata—lalo na para sa mga deboto ni Śiva. Kaya huwag mo nang gawin muli ang ganito.
Verse 7
अपि वर्षशतं साग्रं यत्तपः कुरुते व्रती । सकृत्स्त्रीसंगमान्नाशं याति पाशुपतस्य च
Kahit ang isang ascetang may panata ay magsagawa ng matinding tapa sa loob ng sandaang taon at higit pa, sa isang beses na pakikipagsama sa babae ay mapapahamak siya—kahit sa landas na Pāśupata man.
Verse 8
मां च पाशुपतं लुब्धा कस्मात्त्वं भीरु भाषसे । ईदृक्पापतमं कर्म गर्हितं शिवशासने
O duwag, bakit ka nagsasalita nang ganyan, sa kasakiman ay tinutukso mo kapwa ako at ang isang Pāśupata? Ang ganyang sukdulang makasalanang gawa ay hinahatulan sa kautusan ni Śiva.
Verse 9
यः स्त्रीं भजति पापात्मा वृथा पाशुपतव्रती । सोऽतीतान्दश चाधाय पुरुषान्नरके पचेत्
Ang makasalanang lalaking—bagaman nag-aangking may panatang Pāśupata—ay nakikisama sa babae sa huwad na pag-aasal; matapos niyang hilahin pabagsak ang sampung iba pa, siya’y niluluto sa impiyerno.
Verse 10
आस्तां तावत्समा संगं संस्पर्शं च वरानने । संभाषमपि पापाय स्त्रीभिः पाशुपतस्य च
O marikit ang mukha, huwag nang banggitin ang matagal na pakikisama at pagdampi ng katawan; maging ang pakikipag-usap sa mga babae ay nagiging sanhi ng kasalanan para sa tagasunod ng disiplina ng Pāśupata.
Verse 11
तस्माद् द्रुततरं गच्छ स्थानादस्माद्वरांगने । यत्रावाप्स्यसि चाभीष्टं तत्र त्वं गन्तुमर्हसि
Kaya nga, O may marikit na mga sangkap, umalis ka nang higit pang mabilis mula sa pook na ito. Pumaroon ka sa lugar na makakamtan mo ang ninanais mo—doon ka nararapat magtungo.