Adhyaya 279
Inilalahad sa Adhyāya na ito ang pangteolohiyang paliwanag ni Sūta upang itatag ang awtoridad ng Skanda Purāṇa sa pamamagitan ng linya ng pagpapasa (paramparā): itinuro ni Skanda ang Purāṇa kay Bhṛgu (itinuturing na anak ni Brahmā), at mula roon ay naipasa kina Angiras, Cyavana, at Ṛcīka. Ipinakikita ang ganitong pagmamana ng aral bilang huwaran ng banal na tradisyong tinanggap at iningatan. Pagkaraan, lumilipat ang kabanata sa phalaśruti o pahayag ng bunga: ang pakikinig sa Skanda Purāṇa sa kapulungan ng mga matutuwid ay sinasabing nag-aalis ng naipong dungis ng kasalanan, nagpapahaba ng buhay, at nagdudulot ng kaginhawahan sa iba’t ibang kalagayan ng tao. Itinatangi ang Hāṭakeśvara-kṣetra māhātmya bilang may di-masukat na kabutihang-loob; at ang pagbibigay ng dharma-māhātmya na ito sa isang brāhmaṇa ay nagbubunga ng mahabang gantimpala sa langit. Binabanggit din ang mga praktikal na biyaya—mga anak, yaman, mabuting kapalaran sa pag-aasawa, muling pagkikita ng mga kamag-anak, at tagumpay ng hari—at nagtatapos sa aral na ang paggalang sa tagapagsalaysay/guro ay katumbas ng paggalang kina Brahmā, Viṣṇu, at Rudra. Dahil kahit munting pagtuturo ay di masuklian ng materyal na bagay, nararapat suportahan ang guro sa karaniwang handog at pag-aasikaso; at ang pakikinig mismo ay itinuturing na nagbibigay ng bunga ng lahat ng tīrtha at nagpapatahimik sa kasalanang mula sa maraming kapanganakan.
Shlokas
Verse 1
सूत उवाच । एतत्पुराणमखिलं पुरा स्कन्देनभाषितम् । भृगवे ब्रह्मपुत्राय तस्माल्लेभे तथांगिराः
Sinabi ni Sūta: “Noong unang panahon, ipinahayag ni Skanda ang buong Purāṇa na ito kay Bhṛgu, anak ni Brahmā; at mula sa kanya, tinanggap din ito ni Aṅgirā.”
Verse 2
ततश्च च्यवनः प्राप स ऋचीकस्ततो मुनिः । एवं परंपराप्राप्तं सर्वेषु भुवनेष्वपि
Pagkaraan, tinanggap ito ni Cyavana; at sumunod ang pantas na si Ṛcīka. Sa ganitong paraan, ito’y naipamana sa sunod-sunod na linya, maging sa lahat ng mga daigdig.
Verse 3
स्कांदं पुराणमेतच्च कुमारेण पुरोद्धृतम् । यः शृणोति सतां मध्ये नरः पापात्प्रमुच्यते
Ang Skanda Purāṇa na ito ay unang inihayag ng Banal na Kabataan (Kumāra). Sinumang makinig dito sa kapulungan ng mga banal ay napapalaya sa kasalanan.
Verse 4
इदं पुराणमायुष्यं वर्णानां च सुखावहम् । निर्मितं षण्मुखेनेह नियतं सुमहात्मना
Ang Purāṇa na ito’y nagkakaloob ng mahabang buhay at nagdadala ng kaginhawahan sa lahat ng varṇa. Dito ito’y nilikha at itinatag ng dakilang-loob na Panginoong Anim ang Mukha (Ṣaṇmukha).
Verse 5
एवमेतत्पुरा ख्यातमाख्यानं भद्रमस्तु वः
Ganyan ang sinaunang tanyag na salaysay na banal; nawa’y maghatid ito ng pagpapala sa inyong lahat.
Verse 6
हाटकेश्वरक्षेत्रस्य माहात्म्यं शृणुते नरः । न तस्य पुण्यसंख्यानं कर्तुं शक्येत केनचित्
Ang sinumang makarinig ng kadakilaan ng banal na pook ng Hāṭakeśvara, walang sinuman ang makakabilang sa sukat ng kanyang natamong kabutihang-loob (puṇya).
Verse 7
य इदं धर्ममाहात्म्यं ब्राह्मणाय प्रयच्छति । स्वर्गलोके वसेत्तावद्यावदक्षरसंख्यया
Sinumang maghandog ng dharmic māhātmya na ito sa isang Brāhmaṇa ay mananahan sa langit sa tagal na katumbas ng bilang ng mga pantig nito.
Verse 8
यथा हि वर्षतो धारा यथा वा दिवि तारकाः । गंगायां सिकता यद्वत्तद्वत्संख्या न विद्यते
Gaya ng mga agos ng ulan, gaya ng mga bituin sa langit, at gaya ng mga butil ng buhangin sa Ilog Gaṅgā na di mabilang—gayundin, hindi nalalaman ang sukat nito.
Verse 9
यो नरः शृणुयाद्भक्त्या दिनानि च कियंति वै । सर्वार्थसिद्धो भवति य इमां पठते कथाम्
Ang sinumang nakikinig nang may debosyon—kahit ilang araw man—at ang sinumang bumibigkas ng salaysay na ito, ay nagtatamo ng tagumpay sa lahat ng layunin.
Verse 10
पुत्रार्थी लभते पुत्रान्धनार्थी लभते धनम् । लभते पतिकामा या पतिं कन्या मनोरमम्
Ang nagnanais ng anak na lalaki ay magkakamit ng mga anak; ang nagnanais ng yaman ay magkakamit ng yaman. Ang dalagang naghahangad ng asawa ay magkakamit ng asawang kaaya-aya at marilag.
Verse 11
समागमं लभंते च वांधवाश्च प्रवासिभिः । स्कांदं पुराणं श्रुत्वा तु पुमाना प्नोति वांछितम्
At ang mga kamag-anak ay muling nagkakatipon kasama ng mga naglayo. Tunay, sa pakikinig sa Skanda Purāṇa, ang tao ay nagtatamo ng ninanais niya.
Verse 12
शृण्वतः पठतश्चैव सर्वकामप्रदं नृणाम् । महीं विजयते राजा शत्रूंश्चाप्यधितिष्ठति
Para sa mga nakikinig at bumibigkas, ito’y nagbibigay ng lahat ng ninanais ng tao. Ang hari ay nagwawagi sa lupain at napapailalim din ang mga kaaway.
Verse 13
पुण्यं श्रुत्वा पुराणं वै दीर्घमा युश्च विंदति । वेदविच्च भवेद्विप्रः क्षत्रियो राज्यमाप्नुयात्
Sa pakikinig sa mapagpalang Purāṇa na ito, nakakamit ang mahabang buhay. Ang Brāhmaṇa ay nagiging dalubhasa sa Veda, at ang Kṣatriya ay nakakamtan ang paghahari.
Verse 14
धनं धान्यं तथा वैश्यः शूद्रः सुखमवाप्नुयात् । यः श्लोकपादं शृणुयाद्विष्णुलोकं स गच्छति
Gayundin, ang Vaiśya ay nagkakamit ng yaman at ani, at ang Śūdra ay nagkakamit ng ligaya. Sinumang makarinig kahit isang-kapat na taludtod ay tutungo sa daigdig ni Viṣṇu.
Verse 15
श्रुत्वा पुराणमेतद्धि वाचकं यस्तु पूजयेत् । तेन ब्रह्मा च विष्णुश्च रुद्रश्चैव प्रपूजितः
Pagkarinig sa Purāṇa na ito, sinumang gumagalang at nag-aalay sa tagapagbigkas, tunay na iginagalang din niya sina Brahmā, Viṣṇu, at Rudra.
Verse 16
एकमप्यक्षरं यस्तु गुरुः शिष्ये निवेदयेत् । पृथिव्या नास्ति तद्द्रव्यं यद्दत्त्वा ह्यनृणी भवेत्
Kahit isang pantig lamang ang ituro ng guro sa alagad, wala sa daigdig na anumang yaman na maibibigay upang mapawi ang utang na loob na iyon.
Verse 17
अतः संपूजनीयस्तु व्यासः शास्त्रोपदेशकः । गोभूहिरण्यवस्त्राद्यैर्भोजनैः सार्व कामिकैः
Kaya nararapat na si Vyāsa—ang tagapagturo ng mga śāstra—ay parangalan nang wasto, sa pamamagitan ng mga handog gaya ng mga baka, lupa, ginto, kasuotan, at masusustansiyang pagkain na tumutugon sa lahat ng pangangailangan.
Verse 18
य एवं भक्तियुक्तस्तु श्रुत्वा शास्त्रमनुतमम् । पूजयेदुपदेष्टारं स शैवं पदमाप्नुयात्
Kaya nga, ang taong puspos ng debosyon, kapag narinig ang walang kapantay na aral na ito at sumamba sa gurong nagtuturo, ay makakamit ang pinakamataas na kalagayang Śaiva.
Verse 19
पुराणश्रवणादेव अनेकभवसंचितम् । पापं प्रशममायाति सर्वतीर्थफलं लभेत्
Sa mismong pakikinig sa Purāṇa, ang kasalanang naipon sa maraming buhay ay napapawi, at natatamo ang bunga ng lahat ng tīrtha.
Verse 279
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे श्रीहाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये पुराणश्रवणमाहात्म्यवर्णनंनामैकोनाशीत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः
Sa gayon nagtatapos, sa Śrī Skanda Mahāpurāṇa—sa kalipunang may walumpu’t isang libong taludtod—sa ikaanim na aklat, ang Nāgarakhaṇḍa, sa Māhātmya ng banal na pook ni Śrīhāṭakeśvara, ang kabanatang pinamagatang “Paglalarawan ng Kadakilaan ng Pakikinig sa Purāṇa,” na siyang Kabanata 279.