Adhyaya 214

Verse 1

सूत उवाच । तथान्योपि च तत्रास्ति विश्वामित्रप्रतिष्ठितः । गणनाथो द्विजश्रेष्ठाः सर्वसिद्धिप्रदो नृणाम्

Wika ni Sūta: “Bukod pa rito, naroon din ang isa pang (diyos) na itinatag ni Viśvāmitra—si Gaṇanātha. O pinakamainam sa mga brāhmaṇa, ipinagkakaloob niya sa mga tao ang lahat ng pagtatamo.”

Verse 2

माघमासे चतुर्थ्यां च शुक्लायां पूजयेत्तु यः । स च संवत्सरं यावत्सर्वै विघ्नैर्विमुच्यते ओ

Sinumang sumamba sa Kanya sa Caturthī ng maliwanag na kalahati (Śukla) sa buwan ng Māgha ay mapapalaya sa lahat ng hadlang sa loob ng isang taon.

Verse 3

ऋषय ऊचुः । गणनाथस्य चोत्पत्तिं सांप्रतं सूत नो वद । कथमेष समुत्पन्नः किं माहात्म्यः प्रकीर्तितः

Wika ng mga rishi: “Ngayon, O Sūta, sabihin mo sa amin ang pinagmulan ni Gaṇanātha. Paano Siya nagkaroon, at anong kadakilaan (māhātmya) ang ipinahahayag tungkol sa Kanya?”

Verse 4

सूत उवाच । एष चोत्पादितो गौर्या निजांगमलतः स्वयम् । क्रीडार्थं मानुषैरंगैर्मातंगाननशोभितः

Sinabi ni Sūta: Siya ay nilikha mismo ni Gaurī mula sa dumi ng sariling mga sangkap ng katawan. Para sa banal na paglalaro, hinubog Siya na may mga sangkap na tulad ng tao, at pinagniningning sa mukha ng elepante.

Verse 5

चतुर्हस्तसमोपेत आखुवाहनगस्तथा । कुठारहस्तश्च तथा मोदकाशनतोषकृत्

Taglay Niya ang apat na kamay, at ang daga ang Kanyang sasakyan. May hawak Siyang palakol, at nalulugod sa pagkain ng modaka.

Verse 6

सर्वसिद्धिप्रदो लोके भक्तानां च विशेषतः । एष पूर्वं प्रभोः कार्ये संग्रामे तारकामये

Siya ang tagapagkaloob ng lahat ng siddhi sa daigdig, lalo na sa mga deboto. Noong una, sa gawain ng Panginoon, sa digmaang may kaugnayan kay Tāraka—

Verse 7

संग्राममकरोद्रौद्रं न कृतं यच्च केनचित् । निहता दानवाः सर्वे संख्यया परिवर्जिताः

Nakipaglaban siya sa isang nakapangingilabot na digmaan na wala pang sinumang nakipaglaban nang gayon. Nalipol ang lahat ng mga Dānava—di masukat sa bilang.

Verse 8

ततः शक्रेण तुष्टेन प्रोक्तः संग्रामभूमिपः । क्षत विक्षतसर्वांगो रुधिरेण परिप्लुतः

Pagkaraan, si Śakra (Indra), na lubhang nalugod, ay nagsalita sa kanya sa larangan ng digmaan—ang buong katawan niya’y sugatan at hiwa-hiwa, naliligo sa dugo.

Verse 9

अस्मदर्थे त्वया युद्धं यत्कृतं सुगजानन । निहता दानवाः सर्वे संख्यया परिवर्जिताः

“Para sa amin, O marangal na May Mukhang Elepante, ipinaglaban mo ang digmaang ito. Nalipol ang lahat ng Dānava—di mabilang.”

Verse 10

तस्मात्त्वं सर्वदेवानामपि पूज्यो भविष्यसि । किंपुनर्मानुषाणां च ये नित्यं विघ्नसंप्लुताः

“Kaya nga, ikaw ay magiging karapat-dapat sambahin maging ng lahat ng mga deva; lalo na ng mga tao na laging nililigid ng mga hadlang.”

Verse 11

ये त्वां संपूजयिष्यंति कार्यारंभेषु सर्वतः । कार्यसिद्धिर्न संदेहस्तेषां भूयाद्गिरा मम

“Ang sinumang sasamba sa iyo sa pagsisimula ng lahat ng gawain—walang pag-aalinlangan—magkakamit ng tagumpay ang kanilang mga gawain. Ito ang aking salita.”

Verse 12

एवमुक्त्वा सहस्राक्षो विससर्जाथ तं तदा । संमान्य बहुमानेन गौरीशंकरपार्श्वतः

Pagkasabi nito, ang May Sanlibong Mata (Indra) ay saka siya pinalisan, pinarangalan nang may dakilang paggalang, sa tabi nina Gaurī at Śaṅkara.

Verse 13

अयमर्थः पुरा पृष्टो रोहिताश्वेन धीमता । सर्वविप्रविनाशार्थं मार्कंडेयं महामुनिम्

Ang bagay na ito ay minsang itinanong noon ni Rohitāśva na marunong sa dakilang muni na si Mārkaṇḍeya, upang maitaboy ang kapahamakan ng lahat ng brāhmaṇa.

Verse 14

तमेवार्थं महाभागाः कथयिष्ये यथार्थतः । तच्छृणुध्वं पुरावृत्तं सर्वं सर्वे समाहिताः

Tungkol sa bagay ring iyon, O mga mapalad, isasalaysay ko nang tapat ayon sa katotohanan. Kaya makinig kayo—kayong lahat na nakatuon ang diwa—sa buong sinaunang salaysay.

Verse 15

रोहिताश्व उवाच । भगवन्नत्र ये मर्त्याः सर्वे विघ्नसमन्विताः । शुभकृत्येषु सर्वेषु जायंते शुचयोऽपि च

Sinabi ni Rohitāśva: O Mapalad na Panginoon, ang mga mortal na naririto ay pawang napapaligiran ng mga hadlang; sa bawat mabuting gawain, lumilitaw ang sagabal—kahit sa mga dalisay man.

Verse 16

प्रारब्धेषु च कार्येषु धर्मजेषु विशेषतः । तानि विघ्नानि जायन्ते यैस्तत्कार्यं न सिध्यति

Lalo na sa mga gawaing nagmumula sa dharma, kapag nasimulan na ang gawain, yaong mga hadlang ang sumisibol na siyang dahilan upang hindi maganap ang ninanais na layon.

Verse 17

तस्माद्विघ्नविनाशाय किंचिन्मे व्रतमा दिश । व्रतं वा नियमो वाऽथ तपो वा दानमेव च

Kaya nga, upang mapawi ang mga hadlang, turuan mo ako ng isang banal na pagtalima—maging ito’y isang vrata (panata), o niyama (disiplina), o tapas (pagpapakasakit), o kaya’y dāna (kawanggawa).

Verse 18

सकृच्चीर्णेन येनात्र यावज्जीवति मानवः । तावन्न जायते विघ्नमाजन्ममरणांतिकम्

Sa pagsasagawa nito rito kahit minsan lamang, ang tao—habang siya’y nabubuhay—ay hindi na makakasagupa ng mga hadlang, mula kapanganakan hanggang sa wakas ng kamatayan.

Verse 19

मार्कण्डेय उवाच । अत्र ते कीर्तयिष्यामि सर्वविघ्नविनाशनम् । व्रतं सर्वगुणोपेतं सर्वपापप्रणाशनम् । विश्वामित्रेण सञ्चीर्णं यत्पुरा भावितात्मना

Sinabi ni Mārkaṇḍeya: Dito ay ipahahayag ko sa iyo ang isang panatang sumisira sa lahat ng hadlang—puspos ng bawat kabutihan at pumupuksa sa lahat ng kasalanan—na noong unang panahon ay isinagawa ni Viśvāmitra, na ang sarili’y sinanay at dinalisay.

Verse 20

विश्वामित्र इति ख्यातो गाधिपुत्रः प्रतापवान् । वसिष्ठेन समं तस्य वैरमासीन्महात्मनः

Siya’y tanyag bilang Viśvāmitra, ang makapangyarihang anak ni Gādhi; at kay Vasiṣṭha ay sumiklab ang pag-aalitan laban sa dakilang kaluluwang iyon.

Verse 21

ब्राह्मण्यार्थे न सम्प्रोक्तः कथंचित्स महातपाः । ब्राह्मणस्त्वं वसिष्ठेन ततो वैरमजायत

Bagaman siya’y isang dakilang asceta, sa usapin ng katayuang brāhmaṇa ay hindi siya kinilala ni Vasiṣṭha, sa anumang paraan, na “ikaw ay brāhmaṇa”; kaya mula roon ay sumibol ang pag-aalitan.

Verse 22

रोहिताश्व उवाच । कस्मान्न प्रोक्तवान्विप्रो वसिष्ठस्तु कथंचन । ब्राह्मणः स परं प्रोक्तोब्रह्मादिभिरपि स्वयम्

Wika ni Rohitāśva: Bakit hindi man lamang ipinahayag ni rishi Vasiṣṭha na siya ay isang brāhmaṇa? Sapagkat siya’y ipinahayag na brāhmaṇa na lubhang dakila—maging ni Brahmā at ng iba pang mga diyos mismo.

Verse 23

मार्कण्डेय उवाच । क्षत्रियश्च स्थितः पूर्वं विश्वामित्रो महीपतिः । मृगयासु परिभ्रांतो वसिष्ठस्य तदाऽश्रमम् । प्रविष्टः क्षुत्पिपासार्त्तः स तेनाथ प्रपूजितः

Sinabi ni Mārkaṇḍeya: Noong una, si Viśvāmitra, isang haring nananatili bilang kṣatriya, habang gumagala sa pangangaso, ay pumasok sa ashram ni Vasiṣṭha. Siya’y pinahihirapan ng gutom at uhaw, at siya’y pinarangalan ni Vasiṣṭha sa wastong pag-aasikaso sa panauhin.

Verse 24

तस्यासीन्नन्दिनीनाम धेनुः कामदुघा सदा । सा सूते वाञ्छितं सद्यो यद्वसिष्ठोऽभिवाञ्छति

Mayroon siyang isang baka na ang pangalan ay Nandinī, isang kāmadhenu na laging tumutupad ng ninanais. Agad nitong inilalabas ang anumang minimithi ni Vasiṣṭha.

Verse 25

तत्प्रभावात्स भूपालः सभृत्यबलवाहनः । तेन तृप्तिपरा नीतो मिष्टान्नैर्विविधैस्ततः

Dahil sa kapangyarihan niya, ang hari—kasama ang mga lingkod, hukbo, at mga sasakyang hayop—ay napuspos ng ganap na kabusugan, matapos pakainin ng sari-saring matatamis at mahuhusay na pagkain.

Verse 26

पार्थिवोऽयमिति ज्ञात्वा ह्यर्घ्याद्यैर्भोजनैः स च । सोऽपि दृष्ट्वा प्रभावं तं सर्वं धेनोश्च संभवम् । प्रार्थयामास तां मूल्यैर्गजवाजिसमु द्भवैः

Nang makilalang, “Ito’y isang hari,” pinarangalan siya ni Vasiṣṭha sa mga handog gaya ng arghya at sa pagkain. Ang hari naman, nang makita ang pambihirang kapangyarihan at malaman na ang lahat ay nagmumula sa baka, ay nagsimulang humiling sa kanya, na nag-aalok ng kabayaran na mga elepante at mga kabayo.

Verse 27

न ददौ स तदा विप्रः साम्ना दानेन वा पुनः । भेदेन च ततो दण्डं योजयामास वै नृपः

Noon, hindi siya ibinigay ng brahmana—hindi sa pamamagitan ng pakikiusap ni sa pamamagitan ng handog. Kaya ang hari, sa pagdulog sa pamimilit, ay nagpasya na magpataw ng parusa.

Verse 28

कालयामास तां धेनुं ततः कोपात्स पार्थिवः

Pagkaraan, sa galit, pinalayas ng hari ang gayong baka.

Verse 29

साऽब्रवीन्नीयमानाऽथ वसिष्ठं किं त्वया विभो । दत्ताहमस्य नृपतेर्यन्मां नयति यत्नतः

Nang siya’y inaakay palayo, sinabi niya kay Vasiṣṭha: “O Panginoon, ano ang ginawa mo? Ipinagkaloob mo ba ako sa haring ito, kaya niya ako dinadala nang buong pagpupunyagi?”

Verse 30

वसिष्ठ उवाच । न मया त्वं महाभागे दत्ता चास्य महीपतेः । बलान्नयति यद्येष तस्माद्युक्तं समाचर

Sinabi ni Vasiṣṭha: “O mapalad, hindi kita ibinigay sa haring ito. Kung dinadala ka niya sa dahas, gawin mo ang nararapat.”

Verse 31

तच्छ्रुत्वा कोपसंयुक्ता नन्दिनी धेनुरुत्तमा । जृंभां चकार तत्सैन्यं समुद्दिश्य नृपोद्भवम्

Pagkarinig nito, si Nandinī, ang dakilang baka, ay napuspos ng poot at nagpakita ng makapangyarihang pagpapamalas, na itinuro laban sa hukbong maharlika.

Verse 32

धूमावर्तिस्ततो जाता तस्या वक्त्रात्ततः परम् । ततो ज्वाला महारौद्रास्ततो योधाः सहस्रशः

Pagkaraan, may umusbong na ipu-ipo ng usok mula sa kanyang bibig; sumunod ay lumitaw ang nagngangalit at kakilakilabot na mga liyab; at pagkatapos, nagsilabasan ang mga mandirigma nang libu-libo.

Verse 33

नानाशस्त्रधरा रौद्रा यमदूता यथा च ते । पुलिन्दा बर्बराभीराः किराता यवनाः शकाः

Mabangis, may tangan ng sari-saring sandata—gaya ng mga sugo ni Yama—lumitaw ang mga Pulinda, Barbara, Ābhīra, Kirāta, Yavana, at Śaka.

Verse 34

ते प्रोचुस्तां वदास्माकं कस्मात्सृष्टा वयं शुभे

Sinabi nila sa kanya: “O mapalad na ginang, sabihin mo sa amin—sa anong dahilan kami nilikha?”

Verse 35

नन्दिन्युवाच । एते मां ये बलात्पापा नयंति नृपसेवकाः । तान्निघ्नन्तु समादेशान्नान्यद्वांछामि किंचन

Sinabi ni Nandinī: “Ang mga makasalanang lingkod ng hari na ito ay hinihila ako nang sapilitan—sa utos, pabagsakin sila. Wala na akong ibang ninanais.”

Verse 36

ततस्तैस्तस्य तत्सैन्यं विश्वामित्रस्य सूदितम् । युध्यमानं महाराज दशरात्रेण संयुगे

Pagkaraan, sa kamay nila, nadurog sa labanan ang hukbo ni Viśvāmitra; O dakilang hari, habang nag-aalab ang sagupaan sa loob ng sampung gabi.

Verse 37

विश्वामित्रोऽपि तद्दृष्ट्वा ब्राह्म्यं बलमनुत्तमम् । प्रतिज्ञामकरोत्तत्र तारेण सुस्वरेण च

Si Viśvāmitra rin, nang makita ang walang kapantay na lakas ng pagka-Brahmana, ay gumawa ng panata roon, sa tinig na malinaw at umaalingawngaw.

Verse 38

अथाहं संभविष्यामि ब्राह्मणो नात्र संशयः । ममापि जायते येन प्रभावश्चेदृशोऽद्भुतः

“Ngayon ay magiging isang brāhmaṇa ako—walang alinlangan—upang sa akin man ay sumibol ang gayong kamangha-manghang kapangyarihang espirituwal.”

Verse 39

तस्मात्तपः करिष्यामि यदसाध्यं सुरैरपि । स्वपुत्रं स्वे पदे धृत्वा ततश्चक्रे तपो महत्

“Kaya’t magsasagawa ako ng tapas, yaong hindi man maabot ng mga diyos.” Itinalaga niya ang sariling anak sa kanyang puwesto, at saka niya sinimulan ang dakilang tapas.

Verse 40

ब्राह्मण्यार्थं महारौद्रं सुमहद्दुष्करं तपः । ब्राह्मण्यं तेन नैवाप्तं वैलक्ष्यं परमं गतः

Para sa brāhmaṇya, nagsagawa siya ng napakabangis, napakadakila, at napakahirap na tapas. Ngunit sa kabila nito, hindi niya natamo ang brāhmaṇya, at nalugmok sa matinding panghihina ng loob.

Verse 41

ततः कैलासमासाद्य देवदेवं महेश्वरम् । सम्यगाराधयामास गौरीयुक्तं महेश्वरम्

Pagkaraan, narating niya ang Kailāsa at wasto niyang sinamba si Maheśvara, ang Diyos ng mga diyos—si Maheśvara na kaisa ni Gaurī.

Verse 42

अहं तपः करिष्यामि ब्राह्मण्यस्य कृते प्रभो । त्वदीये पर्वतश्रेष्ठे कैलासे शरणं गतः

O Panginoon, magsasagawa ako ng mahigpit na pag-aayuno at pagninilay alang-alang sa brāhmaṇya. Sa sarili Mong dakilang bundok, ang Kailāsa, ako’y dumulog upang magkanlong.

Verse 43

तस्माद्विघ्नस्य मे रक्षां देवदेवः प्रयच्छतु । यथा नो नाशमायाति तपः सर्वं कृतं महत्

Kaya nawa, nawa’y ipagkaloob ng Diyos ng mga diyos ang pag-iingat laban sa mga hadlang, upang ang dakilang pag-aaskeza na aking isinagawa ay hindi mauwi sa pagkasira.

Verse 44

श्रीभगवानुवाच । शुद्ध्यर्थं चैव यत्कार्यं कार्येस्मिन्नृपसत्तम । विनायकसमुद्भूतां तत्त्वं पूजां समाचर

Wika ng Mapalad na Panginoon: “O pinakadakila sa mga hari, alang-alang sa paglilinis sa gawaing ito, isagawa mo ang pagsamba na nagmumula sa prinsipyo ni Vināyaka (Gaṇeśa).”

Verse 45

येन ते जायते सिद्धिः सम्यग्ब्राह्मण्यसंभवा

Sa pamamagitan niyon, matatamo mo ang siddhi—ang tagumpay na tunay na nagmumula sa wastong brāhmaṇya at kadalisayan.

Verse 46

विश्वामित्र उवाच । तद्वदस्व सुरश्रेष्ठ तथा तस्य करोम्यहम् । पूर्वं पूजां गणेशस्य सर्वविघ्नप्रशान्तये

Sinabi ni Viśvāmitra: “Ipahayag mo iyon sa akin, O pinakadakila sa mga diyos; gagawin ko nang gayon na gayon. Una, sasambahin ko si Gaṇeśa upang ganap na mapayapa ang lahat ng hadlang.”

Verse 47

श्रीभगवानुवाच । एष गौर्या पुरा कृत्वा निजांगोद्वर्तनं कृतः । निर्मलेन कृतः पश्चान्नराकारश्चतुर्भुजः

Wika ng Mapalad na Panginoon: “Noong unang panahon, si Diyosa Gaurī, matapos gawin ang paste mula sa pagkuskos ng sarili niyang mga sangkap, ay hinubog siya. Pagkaraan, mula sa dalisay na sangkap na iyon, siya’y nalikha—anyong tao at may apat na bisig.”

Verse 49

ततोऽहमनया प्रोक्तः सजीवः क्रियतामयम् । पुत्रको मे यथा भावी लोके पूज्य तमो विभो

“Pagkaraan, sinabi niya sa akin: ‘Gawin siyang may buhay. Nawa’y maging anak ko siya, at sambahin siya sa sanlibutan, O Panginoon.’”

Verse 50

ततो मयापि संस्पृष्टः सृष्टिसूक्तेन पार्थिव । जीवसूक्तेन सम्यक्स प्राणवान्समजायत

“Pagkatapos, O hari, hinipo ko rin siya sa pamamagitan ng Sṛṣṭi-sūkta; at nang wasto, sa Jīva-sūkta. Kaya siya’y naging may hininga ng buhay.”

Verse 51

ततो मया प्रहृष्टेन प्रोक्ता देवी हिमाद्रिजा । चतुर्थीदिवसे प्राप्ते मयाऽद्यायं विनिर्मितः

“Pagkatapos, sa aking kagalakan, sinabi ko sa Diyosa, anak ng Himalaya: ‘Pagdating ng araw ng Caturthī, ang isang ito ay nalikha ko na ngayon ayon sa nararapat.’”

Verse 52

पुत्रस्तव महाभागे जीवसूक्तप्रभावतः । एष सर्वागणानां च मदीयानां सुरेश्वरि । भविष्यति सदाऽध्यक्ष स्तस्माच्च गणनायकः

“O pinagpalang Diyosa, sa bisa ng Jīva-sūkta, ang isang ito’y magiging anak mo. At, O Reyna ng mga deva, siya’y magiging laging tagapangasiwa ng lahat ng aking mga gaṇa; kaya tatawagin siyang Gaṇa-nāyaka, pinuno ng mga pangkat.”

Verse 53

पठ्यमानेन यश्चैनं जीवसूक्तेन सुन्दरि । पूजयिष्यति सद्भक्त्या चतुर्थीदिवसे शुभे

O marikit na giliw, sinumang sumamba sa Kanya nang may tapat na debosyon sa mapalad na araw ng Caturthī, habang binibigkas ang Jīva-sūkta…

Verse 54

तस्य सर्वेषु कृत्येषु सर्वविघ्रानि कृत्स्नशः । प्रयास्यंति क्षयं देवि तमः सूर्योदये यथा

Para sa kanya, sa lahat ng gawain, ang lahat ng hadlang ay lubusang naglalaho, O Diyosa—gaya ng dilim na nawawala sa pagsikat ng araw.

Verse 55

नमो लंबोदरायेति नमो गणविभो तथा । कुठारधारिणे नित्यं तथा वाक्संगताय च

Pagpupugay kay Lambodara, ang May Malaking Tiyan; pagpupugay sa Panginoon ng mga Gaṇa. Walang humpay na pagpupugay sa Tagapagdala ng palakol, at gayundin sa Kanya na nagbibigay ng pagkakatugma at wastong kaayusan sa pananalita.

Verse 56

नमो मोदकभक्षाय नमो दन्तैकधारिणे

Pagpupugay sa Kumakain ng modaka; pagpupugay sa May iisang pangil.

Verse 57

एभिर्मन्त्रैः समभ्यर्च्य पश्चान्मोद कजंशुभम् । नैवेद्यं च प्रदातव्यं ततश्चार्घ्यं निवेदयेत्

Matapos sambahin nang wasto sa pamamagitan ng mga mantrang ito, saka ialay ang mapalad na modaka bilang naivedya; pagkatapos ay ihandog ang arghya, ang banal na handog na tubig ng paggalang.

Verse 58

अहं कर्म करिष्यामि यत्किचिच्छंभुसंभवम् । अविघ्नं तत्र कर्तव्यं सर्वदैव त्वया विभो

Isasagawa ko ang ritwal—anumang gawaing may kaugnayan kay Śambhu (Śiva). O Makapangyarihang Panginoon, nawa’y lagi Mong gawin itong walang balakid.

Verse 59

ततस्तु ब्राह्मणानां च भोजनं मोदकोद्भवम् । यथाशक्त्या प्रदातव्यं वित्तशाठ्यं विवर्जयेत्

Pagkatapos, dapat maghandog ng pagkain para sa mga brāhmaṇa, na may mga paghahandang modaka. Magbigay ayon sa kaya, at iwasan ang pagkakuripot sa yaman.

Verse 60

एवमुक्तं मया पूर्वं स्वयमेव नृपोत्तम । गणनाथं समुद्दिश्य गौर्याः पुरत एव च

Gaya ng sinabi ko noon, O pinakamainam sa mga hari—iniukol ang ritwal kay Gaṇanātha (Gaṇeśa), at tunay na sa mismong harapan ni Gaurī (Pārvatī).

Verse 61

ततः प्रहृष्टा सा देवी वाक्यमेतदुवाच ह । अद्यप्रभृति यः पुत्रं मदीयं गणनाय कम्

Pagkaraan, ang Diyosa, sa galak ng puso, ay nagsalita ng ganito: “Mula sa araw na ito, sinumang (sumamba) sa aking anak na si Gaṇanāyaka, Pinuno ng mga Gaṇa…”

Verse 62

अनेन विधिना सम्यक्चतुर्थ्यां पूजयिष्यति । तस्य विघ्नानि सर्वाणि नाशं यास्यंत्यसंशयम्

Sinumang sasamba (sa Kanya) nang wasto sa araw ng Caturthī ayon sa paraang ito—lahat ng balakid niya ay maglalaho, walang alinlangan.

Verse 63

स्मृत्वा वा पूजयित्वा वा यः कार्याणि करिष्यति । भविष्यंति न संदेहस्ततोस्याविचलानि च

Maging sa pag-alaala lamang sa Kanya o sa taimtim na pagsamba sa Kanya, sinumang magsasagawa ng kanyang mga gawain—magiging matagumpay ang mga iyon; walang pag-aalinlangan, at mananatiling matatag at di matitinag.

Verse 64

न सन्देहस्ततोऽस्य श्रीरचलैव भविष्यति

Walang pag-aalinlangan: mula noon, ang kanyang kasaganaan at biyaya ay tunay na magiging matatag at di matitinag.

Verse 65

श्रीभगवानुवाच । तस्मात्त्वं हि महाभाग चतुर्थ्यां सम्यगाचर । विनायकोद्भवां पूजां येनाभीष्टेन युज्यसे

Wika ng Mapalad na Panginoon: Kaya nga, O pinagpala, ganap na isagawa ang banal na Caturthī; isakatuparan ang pagsambang nagmumula kay Vināyaka. Sa pamamagitan nito, makakamit mo ang bungang minimithi ng iyong layon.

Verse 66

मार्कण्डेय उवाच । तस्य तद्वचनं श्रुत्वा विश्वामित्रो महीपतिः । गणनाथसमुद्भूतां पूजां कृत्वा यथोचिताम्

Sinabi ni Mārkaṇḍeya: Nang marinig ang mga salitang iyon, ang haring Viśvāmitra ay nagsagawa, ayon sa nararapat na ritwal, ng pagsambang nagmumula kay Gaṇanātha (Gaṇeśa).

Verse 67

तपश्चचार विपुलं सर्वविघ्नविवर्जितम् । ब्राह्मण्यं च ततः प्राप्तं सर्वेषामपि दुर्लभम् ओ

Pagkaraan, nagsagawa siya ng masaganang pag-aayuno at pagninilay (tapas) na walang anumang hadlang; at pagkatapos ay nakamit niya ang brahminhood (brāhmaṇya), isang katayuang bihirang makamtan ng lahat.

Verse 68

तस्मात्त्वं हि महाभाग विनायकसमुद्भवाम् । पूजां कुरु चतुर्थ्यां च संप्राप्तायां विशेषतः । संप्राप्नोषि महाभोगान्हृदिस्थान्नात्र संशयः

Kaya nga, O mapalad, isagawa mo ang pagsamba na ukol kay Vināyaka—lalo na kapag dumating na ang Caturthī. Makakamtan mo ang dakilang kagalakan at mga minimithing katuparan sa puso; walang alinlangan dito.

Verse 69

यो यं काममभिध्याय गणनाथं प्रपूजयेत् । स तं सर्वमवाप्नोति महेश्वरवचो यथा

Sinumang magnilay sa anumang minimithing layon at sumamba kay Gaṇanātha, makakamtan niya ang lahat ng iyon—ayon sa salita ni Maheśvara.

Verse 70

अपुत्रो लभते पुत्रं धनहीनो महद्धनम् । शत्रूञ्जयति संग्रामे स्मृत्वा तं गणनायकम्

Ang walang anak ay magkakamit ng anak na lalaki; ang dukha ay magkakamit ng malaking yaman. Sa pag-alaala kay Gaṇanāyaka, napagwawagi ang mga kaaway sa digmaan.

Verse 71

या नारी पतिना त्यक्ता दुर्भगा च विरूपिता । सा सौभाग्यमवाप्नोति गणनाथस्य पूजया

Ang babaeng iniwan ng asawa—kapus-palad at pangit ang anyo—ay magkakamit ng kagandahang-palad sa pagsamba kay Gaṇanātha.

Verse 72

य इदं पठते नित्यं शृणुयाद्वा समाहितः । न विघ्नं जायते तस्य सर्वकृत्येषु सर्वदा

Sinumang araw-araw na bumibigkas nito, o nakikinig nang may natipong pag-iisip, ay hindi daratnan ng balakid sa anumang gawain, kailanman.

Verse 214

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये विश्वामित्रोपाख्यानप्रसंगेन गणपतिपूजाविधिमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुर्दशोत्तरद्विशततमोऽध्यायः

Kaya nito, sa Śrī Skanda Mahāpurāṇa—sa saṃhitā na binubuo ng walumpu’t isang libong śloka—ito ang ika-214 na kabanata, sa ikaanim na Nāgarakhaṇḍa, sa Māhātmya ng banal na pook na Hāṭakeśvara, na naglalarawan ng kadakilaan ng paraan ng pagsamba kay Gaṇapati kaugnay ng salaysay ni Viśvāmitra.