Adhyaya 203
Inilalahad ng Kabanata 203 ang pamamaraang pangkomunidad para sa pagpapatunay ng kadalisayan (śuddhi) ng isang Nāgara dvija. Itinanong ni Ānarta kung paano kikilalaning dalisay ang isang Nāgara na dumating upang magpasuri at tumayo sa harap ng mga Nāgara. Itinatakda ng teksto ang isang masusing beripikasyon: isang tagapamagitan na walang kinikilingan ang magtatanong tungkol sa pinagmulan—ina, ama, gotra, at pravara—at susundan ang angkan sa panig ng ama at ina sa ilang salinlahi (ama–lolo–ninuno; gayundin sa panig ng ina), na binibigyang-diin ang maingat na pagsisiyasat ng mga Brahmin na nagsasagawa ng ritwal. Kapag napatunayan na ang “linyang-sanga” (śākhā-āgama) at ang “ugat ng angkan” (mūla-vaṃśa), na inihahambing sa malawak na ugat ng punong balete, iniuutos ang pampublikong paggawad ng kadalisayan: paglalagay ng sindūra-tilaka at pagbigkas ng mga mantra (may banggit sa isang “apat-na-taludtod/apat-na-paa” na mantra). Magpapahayag nang pormal ang tagapamagitan, susundan ng tatlong palakpak bilang hudyat ng pamayanan, at ang nalinis ay magiging karapat-dapat sa karaniwang katayuang panlipunan at pang-ritwal. Pagkaraan, isinasagawa niya ang mga gawaing pang-apoy: paghingi ng kanlungan sa apoy, pagpapasaya kay Agni, at pag-aalay ng ganap na oblation sa “limang-mukha” na mantra, at nagbibigay ng dakṣiṇā na may pagkain ayon sa kakayahan. Sa wakas, nagbababala ang kabanata: kung hindi maitatatag ang kadalisayang nakaugat sa angkan, dapat ipataw ang paghihigpit; ang mga ritwal gaya ng śrāddha na pinangungunahan ng maruming tagapagganap ay itinuturing na walang bunga. Layunin nitong dalisayin ang pook at ang linya ng pamilya sa pamamagitan ng mahigpit na pamamaraan.
Shlokas
Verse 1
आनर्त उवाच । एवं शुद्ध्यर्थमायातो नागराणां पुरः स्थितः । नागरः शुद्धिमाप्रोति यथा तन्मे वद द्विजः
Sinabi ni Ānarta: “Kaya’t ako’y dumating para sa paglilinis at tumindig sa harap ng mga Nāgara—sa anong paraan nakakamit ng isang Nāgara ang kadalisayan? Ipaalam mo sa akin, O Brāhmaṇa.”
Verse 2
एवं मध्यस्थवचनात्समुदाये स्थिरे सति । स प्रष्टव्यः पितुर्माता कतमा ते वदस्व नः
“Kaya, ayon sa salita ng walang-kinikilingang tagapamagitan, kapag ang kapulungan ay payapa at matatag, siya’y dapat tanungin: ‘Sino ang iyong ama at ina? Ipaalam mo sa amin.’”
Verse 3
किं गोत्रः कतमस्तस्याः पिता किंप्रवरः स्मृतः । एवं तस्यान्वयं ज्ञात्वा गोत्रप्रवरसंयुतम्
“Ano ang kaniyang gotra? Sino ang kinikilalang ama niya? Aling pravara ang inaalala para sa kaniya?”—sa gayon, matapos matiyak ang kaniyang angkan kasama ang gotra at pravara, dapat ipagpatuloy ang (paglilinis) sa wastong napagtibay na saligan ng mga ninuno.
Verse 4
प्रष्टव्या च ततो माता तस्याश्चापि च या भवेत् । जननी चापि प्रष्टव्या तस्याश्चापि च या भवेत्
Pagkaraan, dapat tanungin ang kaniyang ina, at pati ang ina ng kaniyang ina. Gayundin, dapat usisain ang ninunong babae sa panig ng ina, at pati ang ina ng kaniyang ina—upang masusing siyasatin ang lahing pang-ina para sa ritwal.
Verse 5
ज्ञातव्या सापि यत्नेन ब्राह्मणैः शुद्धि कर्मणि
Siya man ay dapat matiyak nang masikap ng mga brāhmaṇa sa pagsasagawa ng ritwal ng paglilinis.
Verse 6
पिता पितामहश्चैव तथैव प्रपितामहः । शोधनीयाः प्रयत्नेन त्रयश्चैतेऽपि तस्य च
Ang ama, ang lolo, at gayundin ang lolo sa tuhod—ang tatlong ito rin ay dapat siyasatin nang maingat at linisin sa kabanalan para sa kanya.
Verse 7
तथा पितामहीपक्षे त्रय एते द्विजोत्तमाः । मातामहस्ततस्तस्य पिता तस्यापि यः पिता
Gayundin sa panig ng lola (sa ina), O pinakadakila sa mga dalawang-ulit na isinilang: isaalang-alang ang tatlo—ang lolo sa ina, saka ang ama niya, at pati ang ama ng amang iyon.
Verse 8
माता मातामही चैव तथैवान्या प्रपूर्विका । पितामह्याश्च या माता सापि शोध्या सभर्तृका
Ang ina, ang lola sa ina, at gayundin ang naunang ninunong babae; at ang ina ng lola sa ama—siya man ay dapat linisin, kasama ang kanyang asawa.
Verse 9
एवं शाखाऽगमं ज्ञात्वा तस्य सर्वं यथाक्रमम् । मूलवंशादधिष्ठानं न्यग्रोधस्येव सर्वतः
Kaya nito, matapos malaman ang pagkapalawig ng angkan sa wastong pagkakasunod, dapat itong itatag sa ugat na lahi—gaya ng punong balete na ang sandigan ay lumalaganap sa lahat ng dako mula sa ugat.
Verse 10
ततः शुद्धिः प्रदातव्या सिन्दूरति लकेन तु । चातुश्चरणमंत्रैश्च दत्त्वाशीर्वचनं क्रमात्
Pagkaraan, ipagkaloob ang paglilinis sa pamamagitan ng tanda ng sindūra-tilaka; at sa mga mantrang may apat na pāda, ibigay ang mga pagpapala nang sunod-sunod.
Verse 11
ततो वाच्यं नृपश्रेष्ठ मध्यस्थेन तदग्रतः । दत्त्वा तालत्रयं राजञ्छुद्धोऽयं नागरो द्विजः । सामान्यपदयोग्यश्च संजातः सांप्रतं द्विजः
Pagkaraan nito, O pinakadakilang hari, ang tagapamagitan ay dapat magpahayag sa harap mo: “O Hari, matapos maihandog ang tatlong tāla, ang brāhmaṇang Nāgara na ito ay nalinis; at ngayo’y karapat-dapat na sa karaniwang antas at katayuan ng isang dvija, ang ‘dalawang ulit na isinilang.’”
Verse 12
ततोऽग्निशरणं गत्वा संतर्प्य च हुताशनम् । पञ्चवक्त्रेण मंत्रेण दत्त्वा पूर्णाहुतिं ततः । विप्रेभ्यो दक्षिणां दद्यात्स्वशक्त्या भोजनान्विताम्
Pagkatapos, lumapit sa kanlungan ng apoy at bigyang-kasiyahan ang Banal na Apoy; sa pamamagitan ng mantrang Pañcavaktra, ihandog ang pūrṇāhuti, ang ganap na alay. Pagkaraan, magbigay ng dakṣiṇā sa mga brāhmaṇa ayon sa kakayahan, kalakip ang pagkain.
Verse 13
सिन्दूरतिलके जाते ब्रह्माग्रे द्विजवाक्यतः । पितॄणां जायते तुष्टिर्वंशो नोऽद्य प्रतिष्ठि तः
Kapag ang sindūra-tilaka ay naipahid sa harap ni Brahmā ayon sa salita ng mga dvija (brāhmaṇa), nalulugod ang mga Pitṛ, ang mga ninuno; at ang aming angkan ay matitibay na naitatatag sa araw na ito.
Verse 14
यस्य नो जायते शुद्धिः शाखाभिर्मूलवंशगा । निग्रहस्तस्य कर्तव्यो द्विजार्हो द्विजसत्तमैः
Kung ang kadalisayan ng isang tao ay hindi mapagtitibay sa pamamagitan ng mga sangay ng lahi na bumabalik sa ugat ng angkan, kung gayon ang pinakadakila sa mga dvija ay dapat magpataw ng nararapat na pagpigil at disiplina sa kanya, ayon sa tuntunin ng pagiging karapat-dapat bilang brāhmaṇa.
Verse 15
यथा नान्यो हि जायेत शुद्धि स्तस्य प्रकल्पिता । एवं संशोधितो विप्रः श्राद्धार्हो जायते ततः
Upang wala nang ibang pag-aalinlangan na sumibol, ang paglilinis para sa kanya ay itinakda nang wasto. Kaya, kapag ang brāhmaṇa ay ganap na nalinis, saka siya nagiging karapat-dapat para sa mga ritong śrāddha.
Verse 16
अपि चाष्टकुलोत्पन्नः सामान्यः किं पुनर्हि यः । अशुद्धेन तु विप्रेण यः श्राद्धा द्यं करोति हि । तस्य भस्महुतं यद्वत्सर्वं तज्जायते वृथा
Kahit na ang isa ay ipinanganak sa isang marangal na angkan, kung ang śrāddha at mga kaugnay na ritwal ay isinasagawa ng isang maruming brahmana, ang lahat ng ito ay mawawalan ng saysay, tulad ng isang alay na ibinuhos sa abo.
Verse 17
तस्मात्सर्वप्रयत्नेन शोध्योऽयं नागरो द्विजः । स्वस्थानस्य विशुद्ध्यर्थं तथैव स्वकु लस्य च
Samakatuwid, sa pamamagitan ng bawat pagsisikap, ang Nāgara brahmana na ito ay dapat na dalisayin—kapwa para sa ganap na kabanalan ng kanyang sariling lugar at gayundin para sa kadalisayan ng kanyang angkan.
Verse 203
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये नागरविशुद्धिप्रकारवर्णनंनाम त्र्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः
Dito nagtatapos, sa kagalang-galang na Skanda Mahāpurāṇa, sa loob ng Ekāśītisāhasrī Saṃhitā, sa ika-anim na Nāgara-khaṇḍa, sa Māhātmya ng sagradong rehiyon ng Hāṭakeśvara, ang ika-dalawandaan at tatlong kabanata na pinamagatang “Paglalarawan ng mga Paraan ng Pagdadalisay ng Nāgara.”