Adhyaya 146
Ang kabanatang ito ay nasa anyong tanong at sagot: hinihiling ng mga pantas ang tiyak na pagbanggit ng mga banal na pangalan—ang mga Āditya, Vasu, Rudra, at Aśvin—at ang isang praktikal na kalendaryo ng pagsamba na nakaugnay sa itinakdang kṣetra. Sumagot si Sūta sa paglista ng pangkat ng Rudra (kabilang sina Vṛṣadhvaja, Śarva, at Tryambaka), ang walong Vasu (Dhruva, Soma, Anila, Anala, Prabhāsa at iba pa), ang labindalawang Āditya/mga diyos na solar (Varuṇa, Sūrya, Indra, Aryaman, Dhātā, Bhaga, Mitra at iba pa), at ang kambal na Aśvin—Nāsatya at Dasra—na inilalarawan bilang mga banal na manggagamot. Ipinahahayag na ang tatlumpu’t tatlong pinunong diyos na ito ay laging naroroon sa kṣetra upang pangalagaan ang kaayusan ng sansinukob at ang dharma. Itinatakda rin ang mga araw ng pagsamba: ang Rudra sa Aṣṭamī at Caturdaśī; ang Vasu sa Daśamī (lalo na sa Aṣṭamī); ang mga diyos na solar sa Ṣaṣṭhī at Saptamī; at ang Aśvin sa Dvādaśī para sa pag-alis ng karamdaman. Ang ipinangakong bunga ay pag-iwas sa di-napanahong kamatayan (apamṛtyu), pag-abot sa langit o mas mataas na kalagayan, at mga biyayang pangkalusugan—bilang isang disiplinadong landas ng debosyon, hindi lamang pagbigkas ng mga pangalan.
Shlokas
Verse 1
ऋषय ऊचुः । आदित्यानां च सर्वेषां वसुरुद्रादिकाश्विनाम् । प्रत्येकशः समाचक्ष्व नामानि त्वं महामते
Wika ng mga rishi: “O dakilang may isip, isa-isang ipahayag sa amin ang mga pangalan ng lahat ng Āditya, ng mga Vasu, ng mga Rudra, at ng kambal na Aśvin.”
Verse 2
सूत उवाच । वृषध्वजश्च शर्वश्च मृगव्याधस्तृतीयकः । अजैकपादहिर्बुध्न्यः पिनाकी षष्ठ एव हि
Sinabi ni Sūta: “Vṛṣadhvaja, Śarva, Mṛgavyādha (ang ikatlo), Ajaikapād, Ahirbudhnya, at Pinākī—ito nga ang unang anim na binanggit.”
Verse 3
दहनश्चेश्वरश्चैव कपाली नवमस्तथा । वृषाकपिस्तु दशमो रुद्रस्त्र्यंबक एव च
“Dahana at Īśvara; si Kapālī ang ikasiyam; si Vṛṣākapi ang ikasampu; at naroon din sina Rudra at Tryambaka.”
Verse 4
धुरो ध्रुवश्च सोमश्च मखश्चैवानिलोऽनलः । प्रत्यूषश्च प्रभासश्च वसवोऽष्टौ प्रकीर्तिताः
“Dhura, Dhruva, Soma, Makha, Anila, Anala, Pratyūṣa, at Prabhāsa—ang walong ito ang ipinahahayag na mga Vasu.”
Verse 5
वरुणश्च तथा सूर्यो भानुः ख्यातश्च तापनः । इंद्रश्चैवार्यमा चैव धाता चैव भगस्तथा
“Varuṇa; gayundin si Sūrya, si Bhānu, at ang tanyag na Tāpana; si Indra; si Aryaman; si Dhātṛ; at si Bhaga rin.”
Verse 6
गभस्तिर्धर्मराजश्च स्वर्णरेता दिवाकरः । मित्रश्च वासुदेवश्च द्वादशैते च भास्कराः
“Gabhasti, Dharmarāja, Svarṇaretā, Divākara, Mitra, at Vāsudeva—sila ang labindalawang diyos ng Araw (Bhāskara).”
Verse 7
नासत्यश्चैव दस्रश्च ख्यातावेतौ तथाश्विनौ । देववैद्यौ महाभागौ त्वाष्ट्रीगर्भसमुद्भवौ
“Nāsatya at Dasra—ang dalawang ito ay tanyag bilang mga Aśvin: mga banal na manggagamot ng mga deva, lubhang pinagpala, isinilang mula sa sinapupunan ni Tvāṣṭrī.”
Verse 8
त्रयस्त्रिंशत्समाख्याता एते ये सुरनायकाः । क्षेत्रेऽत्रैवास्थिता नित्यं दानवानां वधाय च
“Sila ang mga pinunong makalangit na kilala bilang Tatlumpu’t Tatlong diyos. Naninirahan sila rito sa banal na pook na ito magpakailanman, at upang lipulin din ang mga Dānava.”
Verse 9
यस्तान्संपूजयेद्भक्त्या पुरुषः संयतेंद्रियः । यथोक्तदिवसे प्राप्ते नापमृत्युः प्रजायते
“Ang taong may pagpipigil sa mga pandama at sumasamba sa kanila nang may debosyon—pagdating ng itinakdang araw—ay hindi daranas ng kamatayang wala sa panahon.”
Verse 10
अष्टम्यां च चतुर्दश्यां रुद्राः पूज्या विचक्षणैः । तस्मिन्क्षेत्रे विशेषेण वांछद्भिः परमं पदम्
“Sa ikawalong at ikalabing-apat na araw ng buwan, ang mga Rudra ay dapat sambahin ng mga may pag-unawa—lalo na sa banal na pook na iyon—ng mga naghahangad ng kataas-taasang kalagayan.”
Verse 11
दशम्यां वसवः पूज्यास्तथाष्टम्यां विशेषतः । स्वर्गं समीहमानैश्च विलासैर्विविधैस्तथा
Sa ikasampung tithi (ika-10), dapat sambahin ang mga Vasu; at lalo na sa ikawalong tithi (ika-8) din—ng mga nagnanais ng langit, na may sari-saring handog at mga pagdiriwang na banal.
Verse 12
सप्तम्यामथ षष्ठ्यां च पूजनीया दिवाकराः । ये वांछन्ति नराः सत्त्वं परिपंथिविवर्जितम्
Sa ikapitong tithi (ika-7) at gayundin sa ikaanim (ika-6), dapat sambahin ang mga diyos ng Araw (Divākara). Yaong mga taong nagnanais ng matatag na sigla at buhay na walang hadlang na kaaway, ay nararapat magsagawa nito.
Verse 13
देववैद्यौ तथा पूज्यौ द्वादश्यां व्याधिसंक्षयम् । ये वांछन्ति सदा मर्त्या नीरुजा सम्भवंति ते
Gayundin, sa ikalabindalawang tithi (ika-12), dapat sambahin ang dalawang banal na manggagamot (Aśvin) upang mapuksa ang mga karamdaman. Ang mga mortal na laging naghahangad nito ay nagiging walang sakit.
Verse 146
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्येऽमरेश्वरकुण्डमाहात्म्यवर्णनं नाम षट्चत्वारिंशदधिकशततमोऽध्यायः
Sa gayon, sa maringal na Skanda Mahāpurāṇa, sa Saṃhitā na may walumpu’t isang libong taludtod, sa ikaanim na Nāgara-khaṇḍa, sa Māhātmya ng banal na pook ng Hāṭakeśvara, nagtatapos ang kabanatang pinamagatang “Paglalarawan ng Kadakilaan ng Lawa ni Amareśvara,” na siyang Kabanata 146.