तस्यापहाभीतास्ते मामूचुरिति ब्राह्मणाः । तानहं प्राब्रवं पश्चाद्वि जानीत द्विजोत्तमाः
tasyāpahābhītāste māmūcuriti brāhmaṇāḥ | tānahaṃ prābravaṃ paścādvi jānīta dvijottamāḥ
Dahil sa takot na mawala ang gayong espirituwal na yaman, nagsalita sa akin ang mga brāhmaṇa. Pagkaraan, sinabi ko sa kanila: “Unawain ninyo ito, O dvija-uttama, pinakamainam sa mga dalawang-ulit na isinilang.”
Nārada
Spiritual ‘wealth’ must be protected through understanding and vigilance; fear of loss becomes fruitful when it leads to proper instruction.
The verse remains within the Mahī–Sāgara-Saṅgama narrative frame, without naming new geography.
No explicit rite; it transitions into guidance meant to preserve tapas and merit.