Adhyaya 35
Inilalahad ng kabanatang ito ang isang pangyayaring ritwal at teolohikal na nagsisimula sa pagtatanong ni Nārada. Lumapit ang mga diyos kay Skanda (Guhā) na nakatikom ang mga palad, at inihain ang kaugalian ng mga nagwawagi: ang tumalo sa kaaway sa digmaan ay nararapat magtindig ng haliging may tanda ng tagumpay (stambha-cihna). Upang gunitain ang tagumpay ni Skanda, iminungkahi nila ang isang napakahusay na haligi na nilikha ni Viśvakarman at kaugnay ng marangal na tradisyon ng liṅga. Pumayag si Skanda, at ang mga deva sa pangunguna ni Śakra/Indra ay nagtatag ng maningning na haliging tila ginto (jāmbūnada) sa larangan ng labanan; pinalamutian ang pook ng ritwal na wari’y hiyas. Nagdiwang ang mga apsarā at mga pangkat na makalangit sa awit at sayaw; inilarawan si Viṣṇu na tumutugtog bilang saliw, at umulan ng mga bulaklak mula sa langit bilang tanda ng pagsang-ayon ng banal. Pagkaraan, lumipat ang salaysay mula sa bantayog tungo sa pagka-Diyos: itinatag ni Skanda, anak ng Panginoong Tatlong-Mata, si Stambheśvara—isang anyong liṅga ni Śiva. Sa kalapitan, lumikha si Skanda ng isang balon (kūpa), at sinasabing mula sa kailaliman nito ay sumisibol ang Gaṅgā, kaya’t pinag-uugnay ang kabanalan ng tubig at ng liṅga. Itinatakda rin ang mga ritwal para sa mga ninuno: sa ika-14 na araw ng madilim na kalahati ng Māgha, ang maligo sa balon at maghandog ng pitṛ-tarpaṇa ay magkakamit ng kabutihang-katumbas ng Gayā-śrāddha. Sinasabi ng phalaśruti na ang pagsamba kay Stambheśvara sa pabango at bulaklak ay nagdudulot ng dakilang gantimpala na inihahambing sa Vājapeya; at ang śrāddha sa bagong buwan/kabilugan—lalo na sa larawang-tagpuan ng lupa at dagat—na sinasabayan ng pagsamba kay Stambheśvara ay nagpapasaya sa mga ninuno, sumisira ng kasalanan, at nag-aangat sa kaharian ni Rudra. Nagtatapos ang kabanata sa pagsasabing si Rudra ang nagbigay ng aral para sa kagalakan ni Skanda, at ang matagumpay na pagtatatag ay pinuri ng lahat ng diyos.
Shlokas
Verse 1
नारद उवाच । कुमारेण स्थापितोऽत्र कुमारेशस्ततः सुराः । प्रणम्य गुहमूचुश्च प्रबद्धकरसंपुटाः
Sinabi ni Nārada: Dito itinatag ni Kumāra (Skanda) si Kumāreśa. Pagkaraan, ang mga diyos ay yumukod na magkasalikop ang mga palad at nagsalita kay Guha (Skanda).
Verse 2
किंचिद्विज्ञापयष्यामो वयं त्वां श्रृणु तत्त्वतः । पूर्वप्रसिद्ध आचारः प्रोच्यते जयिनामयम्
May nais kaming ipabatid sa iyo—pakinggan mo ito ayon sa katotohanan. Ito ay isang sinauna at kilalang pagtalima, ipinahayag para sa mga naghahangad ng tagumpay.
Verse 3
जयंति ये रणे शत्रूंस्तैः कार्यः स्तंभचिह्नकः । तस्मात्तव जयोद्द्योतनिमित्तं स्तंममुत्तमम्
Ang mga nagwawagi sa kaaway sa digmaan ay nararapat magtindig ng haligi bilang tanda ng tagumpay. Kaya, upang ipahayag ang iyong pagtatagumpay, nawa’y maitayo ang isang marangal na haliging-tagumpay.
Verse 4
नक्षिपाम वयं यावत्त्मनुज्ञातुमर्हसि । विश्वकर्मकृतं यच्च तृतीयं लिंगमुत्तमम्
Ilalagay namin ito (dito) sa sandaling ipagkaloob mo ang pahintulot—kasama ang ikatlong Liṅga na dakila, na nilikha ni Viśvakarman.
Verse 5
तस्य स्तंभाग्रतसतं च संस्थापय शिवात्मज । एवमुक्ते सुरैः स्कन्दस्ततेत्याह महामनाः
O anak ni Śiva, itatag mo ang isang daang (sagisag) sa harap ng haliging iyon. Nang masabi ito ng mga diyos, si Skanda na dakila ang loob ay sumagot, “Mangyari nawa.”
Verse 6
ततो हृष्टाः सुरगणाः शक्राद्याः स्तंभमुत्तमम् । जांबूनदमयं शुभ्रं रणभूमौ विनिक्षिपुः
Pagkaraan, ang mga pangkat ng mga diyos—si Indra at iba pa—na nagagalak, ay inilapag sa larangan ng digmaan ang isang napakahusay na haligi, maningning at yari sa ginto ng Jāmbūnada.
Verse 7
परितः स्थंडिलं दिक्षु सर्वरत्नमयं तु ते । तत्र हृष्टाश्चाप्सरसो ननृतुर्दशधा शुभाः
Sa palibot, sa lahat ng dako, gumawa sila ng banal na patag na pook na pinalamutian ng sari-saring hiyas. Doon, ang mga mapalad na Apsaras, sa tuwa, ay nagsayaw sa sampung hanay.
Verse 8
मातरो मंगलान्यस्य जगुः स्कन्दस्य नंदिताः । इंद्राद्या ननृतुस्तत्र स्वयं विष्णुश्च वादकः
Ang mga Ina (Mātṛ), nagalak para kay Skanda, ay umawit ng mga awiting mapalad. Si Indra at ang iba pa ay sumayaw doon, at si Viṣṇu mismo ang tumugtog ng musika.
Verse 9
पेतुः खात्पुष्पवर्षाणि देववाद्यानि सस्वनुः । एवं स्तंभं समारोप्य जयाख्यं विश्वनंदकः
Bumuhos ang ulan ng mga bulaklak mula sa langit, at umalingawngaw ang mga tugtugin ng mga diyos. Sa gayon, matapos itindig ang haliging tinawag na “Jaya” (Tagumpay), si Skanda—kagalakan ng mga daigdig—ay nagpatuloy pa.
Verse 10
स्तम्भेश्वरस्ततो देवः स्थापितस्त्र्यक्षसूनुना । विरिंचिप्रमुखैर्देवैर्जातानन्दैः समं तदा
Pagkaraan, ang Panginoong Stambheśvara ay itinalaga at itinindig ng anak ng Tatlong-Mata (Śiva). Noon, ang mga diyos na pinangungunahan ni Viriñci (Brahmā) ay nagalak nang magkakasama.
Verse 11
हरिहरादित्युक्तैस्तैः सेन्द्रैर्मुनिगणैरपि । तस्यैव पश्चिमे भागे शक्त्यग्रेण महात्मना
Kasama ang mga banal na tinatawag na Hari, Hara, at Āditya—gayundin si Indra at ang mga pangkat ng mga muni—sa gawing kanluran ng mismong dambana, ang dakilang-loob, na nangunguna dala ang Śakti (banal na sibat), ay nagsagawa pa ng iba pang gawain.
Verse 12
गुहेन निर्मितः कूपो गंगा तत्र तलोद्भवा । माघस्य च चतुर्दश्यां कृष्णायां पितृतर्पणम्
Doon, si Guha (Skanda) ay gumawa ng isang balon, at mula sa kailaliman nito ay sumibol ang Gaṅgā. At sa ika-labing-apat na araw ng madilim na kalahati ng buwan sa Māgha, nararapat isagawa roon ang tarpaṇa—pag-aalay ng tubig—para sa mga Pitṛ (ninuno).
Verse 13
कूपे स्नानं नरः कृत्वा भक्त्या यः पांडुनंदन । गयाश्राद्धेन यत्पुण्यं तत्फलं लभते स्फुटम्
O anak ni Pāṇḍu, sinumang maligo sa balong iyon nang may taimtim na bhakti ay tiyak na magkakamit ng kaparehong gantimpalang kabanalan na nakukuha sa pagsasagawa ng śrāddha sa Gayā.
Verse 14
स्तंभेश्वरं ततो देवं गन्धपुष्पैः प्रपूजयेत् । वाजपेयफलं प्राप्य मोदते रुद्रसद्मानि
Pagkaraan, dapat sambahin ang Diyos na Staṃbheśvara sa pamamagitan ng mga pabango at mga bulaklak; pagkamit ng bunga ng handog na Vājapeya, nagagalak siya sa mga tahanan ni Rudra.
Verse 15
पौर्णमास्याममावास्यां महीसागरसंगमे । श्राद्धं कृत्वा च योऽभ्यर्च्चेंत्स्तंभेश्वरमकल्मषः
Sa tagpuan ng Ilog Mahī at ng karagatan, sa araw ng kabilugan ng buwan o sa araw ng bagong buwan, sinumang magsagawa ng śrāddha at saka sumamba kay Staṃbheśvara ay nagiging malinis at walang dungis.
Verse 16
पितरस्तस्य तृप्यंति तृप्ता यच्छंति चाशिषः । स भित्त्वा सर्वपापानि रुद्रलोके महीयते
Nalulugod ang kanyang mga ninuno; at sa pagkalugod, ipinagkakaloob nila ang mga pagpapala. Pagkapuksa ng lahat ng kasalanan, siya’y pinararangalan sa daigdig ni Rudra.
Verse 17
इत्याह भगवान्रुद्रः स्कन्दस्य प्रीतये पुरा । एवमेव चतुर्थं च स्थापितं लिंगमुत्तमम्
Ganyan ang sinabi noon ng Mapalad na Rudra upang ikagalak ni Skanda. Sa gayunding paraan, naitatag din ang ikaapat na dakilang liṅga.
Verse 18
प्रणेमुर्देवताः सर्वे साधुसाध्विति ते जगुः
Yumukod ang lahat ng mga diyos, at sila’y sumigaw: “Mahusay! Mahusay!”