द्वादशो भूर्भुवो भावी भुवः पुत्रो नमस्कृतः । नागराजः सुधर्मात्मा नाकपृष्ठः सनातनः
dvādaśo bhūrbhuvo bhāvī bhuvaḥ putro namaskṛtaḥ | nāgarājaḥ sudharmātmā nākapṛṣṭhaḥ sanātanaḥ
Ikaw ang Labindalawang-Anyo; Ikaw ang Bhūr at Bhuvaḥ; Ikaw ang siyang magiging (sa hinaharap). Ikaw ang anak ng Bhuvaḥ, karapat-dapat sa mapitagang pagpupugay. Ikaw ang hari ng mga nāga, na ang likas ay matuwid na dharma; Ikaw ay nakalagay sa tuktok ng langit, ang Walang-Hanggan.
Viśvāmitra
Scene: Skanda is praised as cosmic—standing upon a stylized three-tiered cosmos (earth, mid-region, heaven), with nāga-king symbolism and a celestial terrace (nākapṛṣṭha) behind him.
The hymn expands Skanda from a martial deity into a cosmic principle spanning worlds and time, grounding devotion in universal dharma.
No tīrtha is specified; the verse is cosmological praise.
None directly; it continues the aṣṭottaraśata-nāma for recitation.