गवांपुत्रः सुरारिघ्नः संभवो भवभावनः । पिनाकी शत्रुहा श्वेतो गूढः स्कन्दः कराग्रणीः
gavāṃputraḥ surārighnaḥ saṃbhavo bhavabhāvanaḥ | pinākī śatruhā śveto gūḍhaḥ skandaḥ karāgraṇīḥ
Ikaw ang “anak ng mga baka,” tagapagpuksa sa mga kaaway ng mga deva; ang kusang sumilang, ang nagpapagising sa pag-iral. Ikaw ang may taglay na Pināka, tagawasak ng mga kalaban; ang Maputi, ang Nakatago; si Skanda, pinunong nasa unahan ng pagkilos.
Viśvāmitra
Scene: A devotee offers praise to Skanda depicted as radiant and youthful, bearing martial insignia; the epithets suggest a white-hued, partly veiled (gūḍha) divine presence, with Pināka symbolism linking him to Śiva’s power.
Skanda is praised as the divine protector who removes forces opposed to dharma, both outwardly (foes) and inwardly (obscuring darkness).
No specific location is mentioned in this verse.
None explicitly; it continues the nāma-recitation sequence.