राहुश्च रामठं लिंगं नाम गम्येति कीर्तयन् । लेप्यलिंगं तथा लक्ष्मीर्हरिनेत्रेति नाम च
rāhuśca rāmaṭhaṃ liṃgaṃ nāma gamyeti kīrtayan | lepyaliṃgaṃ tathā lakṣmīrharinetreti nāma ca
Si Rāhu ay lumikha ng Liṅga na “Rāmaṭha” at pinuri ito bilang “Gamya,” ang madaling lapitan at marating. Gayundin, si Lakṣmī ay lumikha ng Liṅga na binalutan o pinahiran, at pinangalanan itong “Harinetra,” ang Mata ni Hari; o si Śiva na ang mata ay si Hari (Viṣṇu).
Lomaharṣaṇa (Sūta) (deduced)
Type: kshetra
Scene: Rāhu, dark and eclipse-hued, installs a rugged liṅga and sings its praise as ‘Gamya’; Lakṣmī, radiant, fashions a smooth plastered liṅga named ‘Harinetra,’ with subtle Viṣṇu iconography reflected in Śiva’s third-eye motif.
Śiva is ‘gamya’—accessible to devotees—and the Harinetra epithet gestures to harmony between Śiva and Hari.
No named tīrtha is explicitly present in this verse.
The making of a lepyaliṅga (coated/plastered liṅga) is mentioned, but without step-by-step ritual details.