अस्ति कश्चित्प्रतिग्राही यस्मै दद्यामहं धनम् । इति तस्य वचः श्रुत्वा कैश्चिच्चांगुलिसंज्ञया
asti kaścitpratigrāhī yasmai dadyāmahaṃ dhanam | iti tasya vacaḥ śrutvā kaiściccāṃgulisaṃjñayā
“Mayroon bang tatanggap na maaaring tumanggap upang maibigay ko ang yamang ito?” Nang marinig ang kanyang salita, may ilang tao ang nagturo sa pamamagitan ng kumpas ng daliri, na waring itinuturo ang isang tao.
Skanda (deduced: Kāśīkhaṇḍa commonly Skanda → Agastya)
Scene: A donor asks for a worthy recipient; townspeople exchange looks and subtly point with fingers toward a seated figure, suggesting intrigue and moral compromise.
Dāna requires discernment about the recipient; the moral quality of giving depends on right intention and right channel.
The setting remains within Kāśī’s tīrtha milieu; the specific tīrtha named nearby is Cakrasarasa.
Dāna (charitable gifting) is central, with emphasis on locating an appropriate pratigrāhī (recipient).