मध्यस्थोपि हि सर्वस्य माध्यस्थ्यमवलंबतै । सर्वत्रायं महेशानो मित्राऽमित्रसमानदृक्
madhyasthopi hi sarvasya mādhyasthyamavalaṃbatai | sarvatrāyaṃ maheśāno mitrā'mitrasamānadṛk
Bagaman nananahan Siya sa gitna ng lahat, pinanghahawakan Niya ang ganap na pagkapantay. Sa lahat ng dako, ang Mahēśāna’y tumitingin sa kaibigan at kaaway nang magkasinglinaw.
Skanda (deduced: Kāśīkhaṇḍa dialogue tradition, Skanda to Agastya)
Tirtha: Kāśī
Type: kshetra
Scene: Maheśāna standing at the center of Kāśī, his gaze equally blessing a king and a beggar, a friend and an enemy, while the city’s lanes and ghats radiate outward.
God’s vision is unbiased; spiritual maturity mirrors this equanimity, rising above attachment and aversion.
Kāśī (Vārāṇasī) is the implied sacred setting in the Kāśī Khaṇḍa, grounded in Śiva’s all-pervading, impartial lordship.
No explicit ritual is stated; the focus is ethical-theological: impartiality as divine nature.