विलोक्याक्रीडमखिलं बहुप्रासादमंडितम् । बहुकुंडतडागं च शंभोस्तोषमुपागमत् । पदेपदे मुनीनां च जितकाल महाभियाम् । दृष्टोटजानि रम्याणि दुर्वासा विस्मितोभवत्
vilokyākrīḍamakhilaṃ bahuprāsādamaṃḍitam | bahukuṃḍataḍāgaṃ ca śaṃbhostoṣamupāgamat | padepade munīnāṃ ca jitakāla mahābhiyām | dṛṣṭoṭajāni ramyāṇi durvāsā vismitobhavat
Nang mamasdan niya ang buong kaaya-ayang luntiang pook, pinalamutian ng maraming palasyo at hitik sa sari-saring lawa at tangke, napuspos si Durvāsā ng kagalakan kay Śambhu. Sa bawat hakbang ay nakita niya ang maririkit na mga kubol-ermita ng mga muni—dakilang kaluluwang nagwagi sa panahon—kaya’t namangha si Durvāsā.
Skanda
Tirtha: Ānandakānana (Kāśī)
Type: kshetra
Scene: Durvāsā surveys a wondrous sacred grove: many palaces, many ponds and tanks; at every step charming hermitages of great sages who have conquered time; his face shows astonishment and joy toward Śiva.
Kāśī is depicted as both spiritually supreme and divinely beautiful—where perfected sages dwell and Śiva’s presence turns the land into a living tīrtha.
Śambhu’s Ānandakānana within Kāśī, characterized by kuṇḍas/taḍāgas and sages’ hermitages.
No direct prescription; the imagery implies tīrtha-darśana and reverent circumambulation through the sacred grove.