आविर्बभूव पुरतो लिंगरूपेण शंकरः । प्रोवाच च प्रसन्नोस्मि वरं ब्रूहि नृपांगज
āvirbabhūva purato liṃgarūpeṇa śaṃkaraḥ | provāca ca prasannosmi varaṃ brūhi nṛpāṃgaja
Nagpakita si Śaṅkara sa kanyang harapan sa anyo ng Liṅga, at nagsalita: “Ako’y nalulugod; O anak ng hari, sabihin mo ang biyayang ninanais mo.”
Narrator (contextually Skanda), quoting Śiva
Tirtha: Kāśī (liṅga-sthāna within Avimukta)
Type: kshetra
Scene: Śiva suddenly appears before the prince as a radiant liṅga; the air vibrates with sacred presence as Śiva speaks granting a boon.
When devotion ripens, Śiva grants direct darśana and invites the devotee to ask for a boon.
Kāśī is implied as the sacred field where Śiva’s liṅga-presence and swift grace are celebrated.
The verse highlights darśana of the liṅga; no detailed ritual steps are specified.