निर्व्याज प्रणिधानेन शीलयित्वा श्रियःपतिम् । पुरुषोत्तमतां को न प्राप्तवानिह भूतले
nirvyāja praṇidhānena śīlayitvā śriyaḥpatim | puruṣottamatāṃ ko na prāptavāniha bhūtale
Sa tapat at walang daya na pagtalima, sa paglinang ng debosyon kay Śriyaḥpati, Panginoon ni Lakṣmī—sino sa lupa ang hindi aabot sa kataas-taasang kadakilaan ng pagkatao?
Nārada (continuing speech)
Tirtha: Kāśī-kṣetra
Type: kshetra
Scene: A humble devotee offers simple flowers and water to Śriyaḥpati; Lakṣmī stands beside Nārāyaṇa; the devotee’s aura subtly brightens, symbolizing attainment of puruṣottamatā.
Unpretentious, wholehearted devotion transforms a person into the highest human ideal.
No single tīrtha is named; the verse gives a universal bhakti principle within the Kāśī Khaṇḍa setting.
It prescribes nirvyāja praṇidhāna—sincere dedication and steady devotional cultivation of Śriyaḥpati.