महोदरेश्वरं दृष्ट्वा वाराणस्यां द्विजोत्तम । कदाचिदपि वै मातुः प्रविशेन्नौदरीं दरीम्
mahodareśvaraṃ dṛṣṭvā vārāṇasyāṃ dvijottama | kadācidapi vai mātuḥ praviśennaudarīṃ darīm
O pinakamainam sa mga dvija, kapag nasilayan ang Mahodareśvara sa Vārāṇasī, hindi na kailanman dapat muling pumasok sa yungib ng sinapupunan ng ina—ang pagbabalik sa kapanganakan.
Skanda (deduced from Kāśīkhaṇḍa dialogue context)
Tirtha: Mahodareśvara
Type: kshetra
Listener: Agastya (Kumbhaja) / addressed ‘dvijottama’ within the verse
Scene: A pilgrim-brāhmaṇa beholds Mahodareśvara in Kāśī; behind him, a symbolic dark cavern shaped like a womb recedes, signifying saṁsāra left behind; the shrine radiates calm release.
True encounter with the sacred in Kāśī is portrayed as a liberating grace that breaks the cycle of rebirth.
Mahodareśvara in Vārāṇasī (Kāśī).
Darśana (reverent viewing) of the Mahodareśvara liṅga is highlighted as spiritually transformative.