तत्रापि भोगभवनमनर्घ्यमणिनिर्मितम् । मोक्षलक्ष्मीविलासाख्यः प्रासादो मेति शर्मभूः
tatrāpi bhogabhavanamanarghyamaṇinirmitam | mokṣalakṣmīvilāsākhyaḥ prāsādo meti śarmabhūḥ
Doon din ay may isang bahay ng kaligayahan, yari sa mga hiyas na di-matatawaran—ang aking palasyong tinatawag na ‘Mokṣalakṣmīvilāsa,’ na pinagmumulan ng aking malaking kagalakan.
Character voice likely the Kāśī-rāja (king of Kāśī) being quoted/reported within the narration
Tirtha: Mokṣalakṣmīvilāsa (prāsāda)
Type: kshetra
Scene: A jewel-built palace rises with shimmering walls, gem-inlaid pillars, and luminous courtyards; an inscription-like aura suggests the name ‘Mokṣalakṣmīvilāsa’; the atmosphere blends luxury with sanctity.
Even worldly splendor in Kāśī is framed in the light of mokṣa, suggesting the city’s prosperity is subordinate to liberation.
Kāśī’s sacred urban landscape, including a famed palace named Mokṣalakṣmīvilāsa within the trailokya-nagara setting.
None; it is a descriptive passage about place and structure.