अन्यदेवधिया राजन्विश्वेशं पश्य मा क्वचित् । ब्रह्मविष्ण्विंद्र चंद्रार्का क्रीडेयं तस्य धूर्जटेः
anyadevadhiyā rājanviśveśaṃ paśya mā kvacit | brahmaviṣṇviṃdra caṃdrārkā krīḍeyaṃ tasya dhūrjaṭeḥ
O Hari, huwag mong tingnan si Viśveśvara na para bang isa lamang siyang ‘ibang diyos’. Sina Brahmā, Viṣṇu, Indra, ang Buwan at ang Araw ay mga laruan lamang ng Panginoong may gusot na buhok.
Skanda (deduced: Kāśīkhaṇḍa dialogue context)
Tirtha: Viśveśvara (Kāśī)
Type: kshetra
Listener: rājan (king)
Scene: A dramatic cosmic visualization: Viśveśvara as Dhūrjaṭi with matted locks, towering in divine radiance; Brahmā, Viṣṇu, Indra, Candra, and Sūrya appear as small attendant figures or ‘playthings’ orbiting his presence, while a king is warned by a brāhmaṇa.
Viśveśvara is proclaimed supreme; seeing him as merely one deity among many is a spiritual misunderstanding.
Kāśī through its lord Viśveśvara, the supreme Śiva of the city.
A doctrinal injunction: exclusive reverence and right understanding of Viśveśvara’s supremacy.