तस्माच्छंभो वरं देहि प्रसन्नेनांतरात्मना । इति दिव्यपितॄणां स श्रुत्वा वाक्यं वृषध्वजः
tasmācchaṃbho varaṃ dehi prasannenāṃtarātmanā | iti divyapitṝṇāṃ sa śrutvā vākyaṃ vṛṣadhvajaḥ
“Kaya, O Śambhu, ipagkaloob Mo ang isang biyaya, na ang Iyong panloob na Sarili ay lubos na mahabagin.” Nang marinig ni Vṛṣadhvaja (Śiva) ang pananalitang ito ng mga makalangit na Pitṛ, siya’y nakinig nang taimtim.
Narrator (contextual Purāṇic narration)
Tirtha: Kāpilatīrtha (contextual)
Type: ghat
Scene: The celestial Pitṛs, radiant yet humble, request a boon from Śambhu; Śiva as Vṛṣadhvaja turns his attention, listening with composed compassion as devas witness.
Sincere supplication to Śiva, offered with reverence, invites divine grace and boon-giving compassion.
The ongoing context is Kāśī’s Kāpilatīrtha, where the Pitṛs address Śiva.
Implicitly, prayer and petition on behalf of Pitṛs; the detailed śrāddha prescription appears in subsequent verses.